Dels comunicats recebuts de qué ne podèm pensar ?

A la fin de la setmana, i a una manifestacion per la lenga occitana, e recebi comunicats dels occitanistas per i anar manifestar (es normal, e ne recebi fòrças - aquò donarà una granda manifestacion) ; aquò sembla normal. Ai seleccionat aquel : 

Ai pas res recebut dels amics de Montpelhièr, dels «citoyens du midi», ni del FN que certans occitanistas vòlon veire arribar al poder dins la region (article d'en Jacme Taupiac dins La Setmana), o dels parachutats dels ministèris parisencs (PSf-PRG, o UDI-UMP, Unióñ Madrid París o Les Républicains), dels amics de las ecologias de totas las colors que se vòlon democratas, ni dels partits (levat lo POC) que fan aligança ambe EELV.... dins un «projecte comun» que l'es bravament mens en Aquitània (la novèla granda region electorala de l'Oèst d'Occitània).

E s'espèra un comunicat del super sapient grope autoproclamat unic partenari del govèrn en plaça (s'es d'esquèrra, plan segur, e bravament parisenc, car son jacobins), aquel grope autoselecciona los professors de l'universitat francesa en letras occitanas (es la garantia de la mestreja politica dels contenguts dels corses, e sobretot d'ensenhar pas coma acarar la repression lingüistica francesa sul terrenh), aquel gropeton de Montpelhièr que la santa MarridaJoana, «era concepcion de las letras medievalas non merdicas», ne fabrica l'orquestracion politica pel compte del Front de Gauche o lo Parti Communiste. Un jorn l'universitat francesa de letras se despertarà per la far calar ? Donc, quand fasètz allegéncia o vassalatge a las loras «bonas» pensadas estalinianas, vos desíran plan coma partenari per discutar, senon ...anatz-vos far fotre ! Per tot dire, son, tot, levat professors democratas. E vos cridaràn que son democratas, la faciada, mas que discutaràn pas ambe la critica, pas jamai. Anavi oblidar se díson autoproclamat antinacionalista, alara qu'o son, nonmàs qu'expansionistas e franceses, mas se sábon pas jamai gaitar dins un miralh social e politica.

E donc malgrat tot, e perqué totes los ciutadans democratas son esperats per defendre o promòure l'occitan, s'esperava un comunicat sus aquela manifestacion, en donar un punt de vista original, estalinian (la paradòxa) mas original (enfin). Mas enluòc d'aiçò, avèm agut aquel comunicat politic de mèrda, o allergista e d'alencada politica ; enluòc avèm ...:

Aquel clubeton, engabiat coma en preson de Besièrs, comunica per las «langues de France» ; aqueles fan donc un club estalinian de la pensada politica francesa, e sobretot pro jacobina, en Occitània (e d'unes lor dónan encara una paraula sul emponts politics occitans (perqué ?) ; es un clubeton que se podrà legir la pròsa per assegurar que la pròsa lora es utila per crear pòstes afidats en politica lora, per èstre professors d'universitat de letras dins las universitats  francesas «du midi». Son indispensables per donar diplòmas per la licéncia d'occitan, o santificacion d'èstre del bòrd politic que cal (dins los bastiments de l'universitat o per correspondéncia), donc lo sentit critic (en sentit filosofic) dels estudiants de la filiara es jamai sus aquel tèma... o cal pas senon auràn pas lo diplòma d'Estat. Alara, un jorn vos demandarà d'èstre solidaris, de pregar que lor barra pas la filiara, alara aurai una sola responsa : vos anatz fotre endacòm !

La causa es dita, ara cal anar manifestar, perqué al mens aqueles «faux-culs» franchimands, o botiflers occitans i seràn pas !  

Ieu me pausi la question : coma los ecologistas an farlabicat una lista dins la region Tolosa-Montpelhièr-Perpinyà per i installar tal tipe de militant politic, autanplan mediòcre per promòure l'occitan ?

24 octobre, I cal anar o pas, manifestar a Montpelhièr

Farai de pròsa «ortopetica e merdica» (vièlhs qualificatius panats a grands locutors de l'occitanisme, enfin que lo jacobinisme daissa parlar fòrt), coma se dèu dins la lenga dels trobadors. Perqué dins aquela lenga «merdica e ortopedica» que pòt aver un esperit critic, ai paur de veire un jorn dels gulags jacobins e letrats per aver criticar un sector de l'occitanisme que trapi pro fosc, e pauc clar politicament.

Montpelhièr, es aquí que lo president de l'IEO de l'epòca, un Robèrt Lafont refusèt un ostal sul modèl Georges Frêche coma sièti particular e nacional a l'IEO ! La rason : « tròp modèrne» ! Es vertat que la pensada Georges Frêche per desvolopar Montpelhièr an sempre estonat l'occitanisme de Montpelhièr. Es vertat que l'estudi de la lenga vièlha es devengut una granda tradicion que fabrica professors qu'an pas bonas aisinas per ensenhar e convéner la populacion de dintrar dins las classas bilingüas, en massa, o dins una Calandreta (mas Calandreta a curat un pauc lo problèma amlbe lo centre de formacion de Besièrs).

Vaquí un mes ai agut una paur, non pas vóler anar a Montpelhièr (lo darrièr que m'a empachat d'i anar es lo meu putanièr de notari a Carcassona, per la primièra), non pas vóler anar-s-i per entendre la FELCÒ e la pòrta-paraula escupir sus l'occitanisme, lo meu donc (lo qu'a fabricat sense ajuda l'occitanisme de las universitats, çaquelà - Marcèu Esquieu me ne parlèt sovent, e sembla tradicion occitana longassa) ; m'agrada pas de venir sosténer aquel tipe de personal que pensa politica comunista (o tota autra etiqueta politica francesa) abans de pensar a la lenga occitana.

Puèi ai après la granda novèla la FELCÒ Montpelhièr, per in-amistat ambe un organizador Federacion de las Calandretas, participarà pas a la manifestacion ; los autres professors de las autras regions i seràn quitament se son de la FELCÒ tanben, es plan lo discors ipocrita dels professors d'universitat de Montpelhièr qu'es problematic. Lo jacobinisme mata l'ensenhament digne de l'occitan a Montpelhièr, e per contagion, totas las universitats francesas en Occitània de Niça a Bordèu.

Autre problèma es lo tèma, recebut per sms « Manifestam pas per los occitanismes que, demai, s'aiman pas. Manifestam per la lenga, la cultura occitanas. Per recampar los simpatisents que son èlis lo nombre.»

O vòli plan creire ! Aquí avètz una leiçon de sciéncia politica pels estudiants de letras occitanas, aqueles que digun lor explica a l'universitat francesa l'associativisme modèrne occitan. I a mantunes occitanismes :

1 / aquel de la collaboracion ambe lo sistèma politic francés en Occitània, sempre la votz autoseleccionada dels professors d'universitat, per pauc que fasquèssen politica dins las aulas. Abans la revolucion francesa es l'autoseleccion naturala de las elitas qu'a matat lo sistèma politic. Per aquel occitanisme, sa sobrevivença serà unicament deguda a l'esperit decentralizador francés, e la moneda que portarà, l'OPLO per exemple.

2 / aquel de l'associativisme que dèu pregar a la subvencion e donc al sistèma politic francés que fabrica la gestion de la subvencionita en banh de la santa decentralizacion de 1982. Aquel crevarà lèu car la moneda publica serà lèu en manca, vist que lo sistèma francés li agrada melhor subvencionar lo nacionalisme lingüistic de color academica que non pas las associacions de «patois local»

3 / aquel occitanisme, mal format, qu'assaja de dubrir pòrtas que fRança vòl censurar gràcia al punt 1/ e 2/ ; e s'i a discutida possible entre 1/ e 2/ lo tresen es sistematicament elonhat de tot dialògue, e çaquelà a sistematicament portat las socializacions civicas de las lengas mesprezadas, e lo terratremol que far bolegar las asseguradas vias escolasticas.

Las tres qualitats (o gropes) deurián èstre ensenhadas als jornalistas franceses de la premsa provinciala, lor fauta corses en escòlas de jornalisme independent sul tèma.

Alara a Montpelhièr manifestarèm per quí ? Per los qu'aurà pòste public, en 1/, per los qu'auràn pòstes en CDD en 2/ o per aver una politica lingüistica per totes ?

Aquí pel S normal a Occitanisme.

Puèi quand lo ministèri nos explica, ambe un pòrta-votz plan occitanista (que manifesta sovent a Barcelona) - que l'independentisme catalan lor agrada pas e donc que nos o cal botar en sortina ; me sembla que justament lo conselh val animacion mai granda sul tèma ! E donc manifestacion de sosten politic a l'independentisme catalan coma ai vist en Bretanha, un país çaquelà ont i a una POLITICA LINGÜISTICA.

I a una politica lingüistica per trapar los mejans de crear una eficacetat lingüistica per la lenga bretona, e donc es natural qu'i aguèsse una demanda occitana per una politica lingüistica ; mas la caldrà pas donar als collaborators letrats de las universitats, car cada vagada qu'i a un projecte per desvolopar l'occitan (congrès occitano-català per exemple, son aquí per o mata dins l'uòu, o lei per l'occitan en Aran), ne son sistematicament contra ; exemple : la demanda politica d'ensenhament generalizat de l'occitan, sol mejan per ensenhar l'ignorança de tota la populacion sul tèma.

L'associativisme que salva l'occitan de non pas poder aver sa politica lingüistica, sobreviu per un artifici politic clar, lo sistèma politic francés non vòl èstre totalament franquista, li cal donar çaquelà una imatges positivas, quitament se son mediòcras.

E quora tot aquò es amagat pel sistèma associativista occitan, es simplament per non pas perdre la subvencion.

De dignitat per l'occitan ne cal, ambe lo sistèma qu'avèm sabi pas de quina manièra o podèm obténer, ni per las urnas, ni per la manifestacion, ni per las bombas, ni per la collaboracion exteriora, e encara mens quora los pòrta-paraulas de la politica en Occitània son pas capables de destriar AUTONOMIA e DECENTRALIZACION, CIUTADANETAT e NACIONALITAT, ADMINISTRACION e ASSOCIACION, MILITANT e EMPLEGAT d'ASSOCIACION, CAMPANHA ELECTORALA e RECERCA D'AJUDAS PER AVER SA SUBVENCION, OCCITAN e OCCITANISTA, SOCIAL e SOCIALISTA, PUBLIC e LA DEVESA, etc.

Mas caldrà manifestar ! E totes sus l'empont auràn pas dreit a la paraula, nimai èstre present dins l'organizacion per evitar rectorat e prefectura, dos endreits de pauc d'interès per l'autonomia occitana (levat que los occitans an de pagar per aiçò de la mediocritat administrativa francesa en Occitània), ni gaire ambe lo sistèma de la decentralizacion que de fiscalitat locala e de gestion lcoala ne vòl pas entendre a parlar, sobretot a París dins los luòcs de fabricacion de leis.

I serai en tota discrecion, per fintar la tenguda de la manifestacion e ne fabricar un resson INDEPENDENT.

-°-

 Radio Lenga d'Òc, serà la ràdio de la manifestacion.

Felicitacions als dos valentasses tolzans !

Per èstre content e gente, soi content d'aver vist aquò : 

Mas concretament, vist lo trabalh de crear un programa matinal ambe los mejans qu'an (pauc), soi content e jà pensi que lo defí de tal qu'un CAPÈL bais (!) ameritat.

Content d'aver legit aquò : 

Bon ara, e coma aquel blòg es liure de redaccion ; o cal plan escriure, FAUTA DE MONEDA per non pas aver dos valentasses, mas vint coma una ràdio normala e parisenca !

E una difusion de 6h00 del maitin (al moment que lo grand Tolosa se «passeja» entre lo Grand Tolosa -50 km farà- e lo centre de las produccions aeronauticas) e las 12h00, per clavar la matinada, amai caldrà pensar tanben que lo dissabte e lo dimenge, Ràdio Occitània a mestièr d'èstre en lenga occitana tanben a las meteissas oras.

De quina manièra una granda aglomeracion tolzana se podrà finançar la libertat redaccionala e ene lenga occitana cada matin de la vida d'una lenga ? Me sembla qu'es urgent d'i pensar a la nautor de defí de las annadas futuras per la lenga occitana tractada dignament, coma aquelas matinadas.

Un budgecte de foncionament (pas l'estructura) per una ràdio es de 2.000.000 € / an, minímum ; s'espèra un budgecte de POLITICA LINGÜISTICA tolzana d'aquel nivèl naut per las ràdios que gausan emplegar l'occitan dignament, e pas sonque de las autoritats politicas del Grand Tolosa....

Lo document es estat distribuat dijòus passat dins totas las carrièras tolzanas. Publiqui aquel bilhet diluns maitin, per poder ajudar a la promocion del programa, que podètz escotar sul pic, diluns maitin.

E coma parli de ràdio, me podrètz escotar regularament i irregularament sus Ràdio Lenga d'Òc, a non còst (cal èstre gente, i a pas de politica per pagar la lenga occitana en difusion), al fial de la programacion.

De qué ne tirarèm de la lenga de fusta socialista ?

Per las eleccions de l'arrondissament de Vilanèva-d'Òlt, lo sistèma partidocrata socialista nos a explicat que caliá votar per el (dins totes los mèdias parisencs especialament davalat, e nos sarravan la man a sus totes los mercats), en clar «per non pas ajudar lo FN d'arribar al sièti de deputat francés»; conclusion es la dreita dita republicana, aquela que sosten lo pòst-franquisme del PP a Barcelona (e qu'o dèu pas saber!), aquela dreita aparatchik del republicanisme jacobin qu'es estada elegida.

E per Occitània, ara la situacion se multiplicarà, es una longa istòria del nacionalisme francés qu'a coma en Espanha donat naissença a clònes politics europèus de «race blanche».  Mas la fauta de quí per l'Estat francés ? Se cal recordar lo ministèri de l'interior d'un ... François Mitterrand que refusava un estatut d'autonomia a Argèria alara qu'èra «la république» que caliá salvar ! Balanç, i aguèt la guèrra d'Argèria e mantunes mòrts occitans (e una associacions d'ancians combatents), e la «diplomacia» francesa, e la dreita francesa, dins las negociacions a installat la dreita conservatriça e musulmana en Argèria ! Tot en enganar las «populations blanches et européennes» d'Argèria, mai tanben los qu'an pensat a la fòrça segura d'aquela puta de republica francesa. Aquel discors de defensa d'una ciutadanetat europèa especialament catolica e blanca tòrna ara dins granda potencialitat de ganhar.

Per tornar en Agenés, la causa es similara, l'extremisme francés i a sempre existit, 9 % coma minímum a Vilanuèva-d'Òlt ; mas ara lo lòbi agricòl del productivisme agenés a près lo camp de l'extremisme francés, de la fòrça que l'abstencion fa pujar), e se presenta ambe un certan succès, vist la desfaita dels autres, dins l'arrondissament de Vilanuèva-d'Òlt ; aital dins lo canton de Pena d'Agénés, Bòuvila e Laròca-Timbauç lo novèl descopatge socialista a ajudat la candidatura socialista ; la dreita dita liberala francesa a plan ajudat en presentar «un financièr», traduccion un emplegat del Crédit Agricole! Que podián far melhor per ajudar lo vòt FN del monde rural ? Bon mas lo candidat socialista es tanben un personatge plan conegut, lo perdent de las eleccions legilativas mediatizadas, e sobretot lo païsans transformator del País de Sèrras (de Valelhas a Pena d'Agenés), que li agrada las musicas e danças occitanas, amai de las tortièras e de sa fèsta annadièra. Donc avèm un locutor de la lenga occitana, e un supausat socialista militant per l'occitan. Se gausatz li podrètz parlar en occitan quora afica dins las comunas al torn de Pena d'Agenés, mas aquò frena aps non pas saber de qu'es una politica lingüistica.

Ara, arribat al Conselh General, vesèm la realitat, los panèus de la comuna de Laròca-Timbauç son tot plen nòus !

 

Aquí se trapa que l'administracion governa encara en Òlt-e-Garona la comanda dels panèus ; se lo politic èra estat eficaç, auriá a l'entrada del Conselh General, l'elegit socialista al Conselh General e socialista Bernard Barral auriá sul pic demandat panèus non-bilingües, mas en occitan e francés. Un Bernard Barral qu'a degut legir lo libre «La France Plurielle» escrit pels nègres Marcèu Esquieu e Cristian Rapin, mas coma l'autor qu'a signat que n'a retirat que lo dangièr d'un occitanisme digne, aital Christian Laurrissergues (dos còps e benlèu mai deputat socialista d'Agen) serà estat en Gironda lo castrador de l'occitanisme pendent d'annadas al Conselh General de Gironda.

Se trapa que lo mitan socialista d'Òlt-e-Garona es lo mai aprosmat de l'occitanisme, aital podèm mesurar l'eficacetat del discors socialista occitanista dedins lo mitan dels elegits d'Òlt-e-Garona. Lo president actual del Conselh General es un amic estudiant d'un «desconegut» David Grosclaude ... conselhièr regional del POC.

I a l'occitanisme del passat, que, en situacion bravament mai complicada per l'occitan, an capitat de far meravilha (Marcèu Esquieu, Cristian Rapin), e i a l'occitanisme modèrne d'Òlt-e-Garona que capita, malgrat d'èstre mai nombroses, e melhor plaçat alprèp dels socialistas (car fòrça an la carta del PSf), de pas aver explicat als companhs militants del meteis partit soaiclista francés de qu'es una politica lingüistica e que se podrà pas resumir a donar subvencions als amics, a las associacions amigas.

Aital lo Kim Yung Song* de l'occitanisme d'Òlt-e-Garona que dona la meteò sus una radio locala, membre dels amics aprosmats del PSf e del burèu del POC, es sovent plan interessat per la Setmana Occitana, li dona plan de revengut per totas las animacions seriosas, el qu'es presents pertot e que los pichons occitanofònes d'Òlt-e-Garona se demandan perqué capita pas de lo veire mai sovent dins los AG de las associacions d'immersion escolara occitana (* ai pas trapat melhor per donar una idèa de la lista de las associacions occitanistas qu'i a agut una presidéncia, e que present èra, mas eficaç ?).

Aquel ACPA, EOE, IEO son clarament etiquetablas de manièra POLITICAMENT REMARCABLE al socialisme d'Òlt-e-Garona, perqué pas ! Mas los autres militants dels partits ageneses i son combatuts ... per i èstre dedins, ambe la famosa frasa : «cal pas far de politica», o puslèu cal pas criticar los socialistas jacobins ! O puslèu cal daissar los socialistas fa de mèrda : - la demesida dels inscripcions de l'EOE al fial de las annadas es clara, IEO qu'edita un libre departamental e que li cal 5 ans per 5 noms de vilatge «problematic» (cal dire que lo Kim Yung Song de l'occitanisme de l'Agenés, e membre del burèu del POC, es estat cònsol de Lacauçada, dos còps de seguida, e pas brica capable d'i botar lo mendre panèu en occitan !), o una ACPA qu'a combatut e qu'o far encara la volontat dels parents de Calandreta per assegurar una escòla per immersion lingüistica en Agenés (cal recordar que l'ACPA es susceptible de cantar en lenga de fusta, eh non, en lenga occitana) ; e segur que ne doblidi.

Lo Kim Yunh Song agenés (sense camps, encara qué...) es d'aquel que de politica ne vòl pas, mas es per protegir los seus amics socialistas, e o faguèt sempre tota sa vida ! Lo bois es una planta emplegat pels enterraments, los polits tombèls, aquel boissièra pòrta plan son nom.

Per astre i a d'autres tipes de boissièra en Agenés (quasiment tota la familha aquí), i a l'autre que fabrica un bon militant del POC, clar politicament e candidat dins son canton, sovent, e que bastís un musèu remarcable (de vertat), un mercat païsan sense equivalent en País de Sèrras, a Frespuèg (justament), mai qu'a capitat en estent cònsol adjunt d'aver un panèu en occitan pel «village remarcable» de Frespuèg, aquel qu'espèra un panèu d'orientacion en occitan a Laròca ! Li aurà calgut mai de 20 ans, segur res es aisit ; mas quora la boissièra de Gavaudun (a dauisat Lacauçada) s'en aucupan es encara mai long ; èra l'impression que Marcèu Esquieu m'aviá assajat d'explicar discretament car es complicat d'ajudar pas un amic... pro amic del PSf Agenés !

Vist de l'Agenés, las causas per l'occitanisme modèrne son pauc claras ; e del costat redator del Lugarn-PNO ... miladiu, es pas melhor e ne farai pas d'autras linhas serà tròp long, e benlèu maissant. L'un es pas per recuperar l'autre costat, pas brica.

Donc una fotografia d'aquel occitanisme fabrica una pietat politica, una indignitat per Occitània ; es per aiçò que cal manifestar a Montpelhièr ?

Benlèu pas els, pietat non, aquelas mediocritats de l'Agenés en occitanisme politic, mas la suspresa es venguda, non pas de l'occitanisme a Marmanda, non pas de l'ATPM, mas d'una eleccion dels non-socialistas a Marmanda ; lo panèu en occitan marron èra estat installat pel secretariat de la comuna (al moment socialista), abans 1982, installat per un patriòta còrse; segurament a la retirada ara, es lo novèl cònsol màger -es melhor- qu'a reprès la carga de la dignitat per la lenga occitana, e sembla que las causas avançan melhor e que l'occitanisme ... seguís en grand estonament ! Donc Marmanda dona la via de la dignitat politica, un cònsol escolarizat dins un occitanisme politic, causa refusada per l'ACPA-ATPA-EOE-IEO e las ràdiaos associativas localas, e a còp refusat tanben pels militants del POC e del PNO, per rasons d'amistats ... lo clientelisme debuta per l'amistat. Lo clientelisme fabrica pas una POLITICA LINGÜISTICA PER L'OCCITAN. Marmanda e los socialistas pòdon èstre notats coma 40 ans perduts per l'occitanisme, un cambiament real de cònsol e tot càmbia. E çaquelà los bilhets en occitan de Le Petit Bleu ne fasiá sempre la glòria, al calam tanben un militant socialista, qu'a perdut la carta aprèp 1985.

Donc la fotografia sancièra de l'Agénés, Fumel (occitanisme res de res), Vilanuèva-d'Òlt (mediòcre), Gavaudun (res i cal comptar), Barbasta (res), Miramont de Guiana (res), Pena d'Agenés (voide sancièr e malgrat l'escòla bilingüa), parier per Montsempron-Libòs, Vilareal, Tonens (res), Nerac (res), CastèthJelós (res), Miramont de Guiana, Duràs, Bòuvila (malgrat un istoric d'escòla d'Estat per immersion lingüistica, a l'amagat 5 ans), Tornon d'Agenés (res), Agen e aglomeracion (paure !), etc. Non en Òlt-e-Garona i a occitanisme revendicat pertot, e dins las quarante annadas passadas tanben, mas l'eficacetat de la visibilitat occitana es nullíssima, en Òlt-e-Garona avèm la pròva que la basa militanta de l'occitanisme es pas bona, mal formada, en defensa d'una politica lingüistica coma en politica nacionala occitana. L'occitanisme en Agenés sembla temps perdut!

Es per aquel occitanisme que cal anar manifestar a Montpelhièr dissabte ? Evitar lo rectorat e la prefectura, es una especialitat agenesa.... a Montpelhièr tanben ?

 -°-

Escotatz Ràdio Planèta Occitània, 100% musicas e cançons occitanas, e anatz sosténer Calandreta Jansemineta a Agen, pel moment ambe la politica de Marmanda, i vesi gaire causas que faràn bolegar melhor l'occitan en Agenés ; e anirètz a la manifestacion de Montpelhièr ?

Colèra contra la justícia dita francesa

La justícia .... francesa !

Donc sabiam la diferéncia entre la justícia pels militants-païsans FNSEA e los militants-sindicalistas Coordination Rurale o Confédération Paysanne. La FNSEA a assegurat una politica PAC de mèrda, e sobretot un servici aprèp-venda electoralista al PSf e a l'Unióñ París Madrid o Les Républicains. Per contra a la CGT, malgrat aver sostengut d'annadas e d'annadas lo suïcidi francés nuclear, lo sindicalisme CGT d'Air France trapa una diferéncia de classa (la basa marxista tòca encara) tanben : 

Es una pensada de classa sul modèl marxista, en foncion dels pòrtas-fuèlhas, serà jutjat diferentament ; o sabèm en Occitània, i a una placa dins una cort del capitòli qu'explica çaquelà qu'i a una diferéncia oblidada pels Parisencs de la CGT d'Air France... Mas i a una autra diferéncia que sembla pas èstre clara pels militants-sindicalistas de l'imperialisme jusridic francés, la diferéncia de pèl culturala e lingüistica. Car dins lo camp FN se sètz membre de la casta jacobina, francesa, de «race blanche» (de lenga matèrna catolica) o païsan sindicalista e candidat FN en Occitània, i aurà una diferéncia ! L'Occitan aurà de se presentar en justícia e de se levar d'ora (coma de costuma çaquelà) quand la polícia o vendrà cercar !

E çaquelà aurà pas las camèras de las televisions parisencas aquel jorn de presentacion publica al palatz de justícia agenés ! Aquel sindicalista de la Coordination Rurale interessa los mèdias parisencs sonque quora l'enjòc es parisenc, e las eleccions d'un aprèp-truand-fiscal socialista demissionari del govèrn.

Los mèdias parisencs fan de television regionalista d'expansion en difusion sus l'impèri republican francés ; 13TV -independentista espanhòla d'expansion numerica en Catalonha-, ela difusa un dissabte «de reflexion», dissabte abans lo 27S, abans un jorn que l'independentista votarà majoritariament per l'independéncia, 13TV difusa un programa de 4 oras en vrespada de dissabte sul tèma anti-independentista sense cap vergonha, nimai sense lo mendre castig de la justícia televisuala espanhòla.

Camèras pertot en Occitània mas pas de las TV parisencas, pas cap redaccion parisenca d'iTele (quitament del Petit Journal) o de BFMtv :

Bon, la colèra passada, en esperar d'aver justícia occitana, un real resson popular per la dignitat occitana e la bandièra estelada al modèl catalan, podrèm cridar al ministèri de la justícia, lor farà de ben, bona sentat politica a París de legir la vòstra pròsa «citoyenne», en francés o en occitan, aquela pròsa esperada de nacionalitat occitana e de ciutadanetat francesa. Bon agradarà pas al FN, mas sabèm pas encara çò que lo FN ne pensa, digun lor a demandat dedins l'occitanisme, ni ieu tanpauc !

Èra una pausa abans de tornar en Agenés, un país de mai en mai FN quora l'esquèrra ten pas las promessas e la dreita liberala prepausa candidat del Crèdit Abricòl, per una colèra suplementària ligada a la lenga occitana.

I cal creire que la République française es autanpan democratica que l'espanhòla del XXIen sègle.... 

-°-

Mas tot es possible un jorn, quitament en République française ... e sobretot quand París escota mai la violéncia bombica que la ciutadanetat ; las formacions juridicas dels ancians presonièrs politics còrses a las règlas de las justícias francesa ajuda.... Mas la lenga, es pas l'assegurança d'una justícia francesa per totes !

L'editorial catalan que crida a la demission de Nicolas Sarkozy

Aqueste maitin lo jornal catalan ARA publica un editorial ; aquel dona l'enveja de demandar la demission de Nicolas Sarkozy ; perqué ?

1 / Nicolas Sarkozy es estat sosténguer un «amic» Mariano Rajoy, membre governament madrilenc qu'a causit coma candidat García Albiol per las eleccions del 27S. Los vesèm en fòto lo tres amassa dins lo jornal espanhòla ABC : 

Lo candidat Albiol (en fòto sobre la portada de l'ABC, a l'esquèrra) a perdut las eleccions de Barcelona ; lo seu anti-independentisme es pas en fasa ambe los movements ciutadans e independentistas actuals de Catalonha, majoritòris.

Mas es pas tot, dins la campanha lo candidat Albiol a revelat lo seu racisme ontologic fàcia a l'immigracion en «España» de «raza», benlèu blanca car catolica (?).

2 / E legissèm amassa l'editorial de ARA : 

Aquel editorialista, qu'a seguit totes los eveniments en Catalonha dempuèi mai de dètz annadas e qu'escriu dins un jornal lo mai respectat d'Espanha, assegura que l'elegit PP Albiol confond democracia e dictatura ... Nicolas Sarkozy tanben ?

Aqueles parallelismes son jamai estats una rason d'un sol bilhet quitament dins la premsa d'esquèrra francesa, ni la de dreita o del FN (!), o quitament la libertària francesa, nimai dins aquela de la collaboracion jacobina en Occitània.

Donc vaquí un bilhet de demanda de demission de l'ancian president francés Nicolas Sarkozy, de la nautor pichoneta d'un ciutadan occitan que vòta en França e que respecta la democracia, en Occitània e en Catalonha.

Pruna : ma colèra que me purgís lo maitin

Òlt-e-Garona es lo país de naissença de la pruna, la pruna confida, que los Franchimands díson « pruneaux d'Agen », los Angleses, mai intelligents, díson plum (la pruna naturala, d'Ente) e prune aquela fabricada pels Occitans de l'Agenés, Oèst-Occitània que l'administracion francesa dís Aquitània. Es un país que me bota en colèra cada jorn, o quasiment, anuèch èra al supermercat tolzan en veire aquò : 

De qu'ai poscut veire que te bota en colèra. E ben, l'Òlt-e-Garona es fièr de sas tradicions agricòlas e sobretot d'aver desvolopat l'agricultura dita independenta de la quimia, o biologica, AB que díson dins l'administracion de la consomacion del mercat-Estat jacobin francés. E donc te donan portada de producte d'aquel biais enganhador ; de que i a que fabrica colèra ? Avètz pas trobat ?

Es una colèra d'un redactor de blòg qu'a passat mai de temps dins los camps (per pagar sos estudis, a amassar prunas) e las usinas de l'Agenés que segurament mantunes de los lectors que son aquí a me legir. E amai de formacion agricòla, longassa, e tanben grandament ligada al mitan agricòl agenés, de tot tipe de produccion e sindicalisme o coorporatisme.

Donc es una colèra ensenhada, quand se sap que los païsans de la Coordination Rurale an probat dempuèi annadas -en collaboracion ambe la Confederacion Païsana- que son interessats a desvolopar las produccions biologicas en Agenés, e pas simplament per rason de CA, qu'es important, mas pas sufisent. Alara coma lo lòbi FNSEA ajuda a non pas èstre condemnat, lo lòbi Coorodinacion Rurale, ni tanpauc aqueles de la Confederacion Païsana, ajuda pas a èstre castigat per la justícia francesa.

L'assalt de las camèras es gaire valent per aquela visita al palatz de justícia d'un candidat FN de las eleccions a Vilanèva d'Òlt e tanben sindicalista de la Coordination Rurale. La justícia francesa pròba que sap castigar, a París e dins l'entrepresa Air fRance, la CGT, la Coordination Rurale e la Confédération Paysanne, mas pas la FNSEA ! (los amics dels Les Républicains e dels socialistas -pas pertot çaquelà ! mas a París e Brussèlas).

Aqueles païsans que son pro ardits per far de fen de levada a la prefectura, o serà per castigar Carrefour per aver gausat deteriorar l'imatge de la pruna confida d'Agen ?

Es que ne pòdi dobtar ?

Las incoëréncia de l'Òlt-e-Garona son talament granda  e portaire de colèra que doman n'aurètz una autra colèra... ensenhada tanben, mas directament sus la lenga occitana, dins un recanton de l'Agenés, que lo monde agricòl i tòca tanben, tanben per las ancianas candidaturas electoralas, la comuna de Laròca Timbauç, que i fan pruna e que las fan confidas tanben. Lo país de las prunas confidas es un país nègre, coma la pruna confida, nègre per l'occitan tanben.

Urgéncia de l'occitan oficial

L'occitan oficial pòrta mantunes noms (referencial, comun, interdialectal, etc.), car pel moment d'oficial en Occitània de l'Estat francés, i a res d'oficial ! e lo res d'oficial fabrica un emplec sistematic, l'emplec del francés (!), la lenga qu'escana e que frena una vision de l'occitan -emplegat e donc comun a la populacion- seriá realament lo pont lingüistic latin (una realitat virtuala quand la lenga es pas emplegada).

Aital se podrà demandar d'emplegar l'occitan dins totas las accions publicas, coma o faguèri ièr dins un bilhet.

Mas concretament, prenèm la lista Gérard Onesta, farai aital coma los socialistas, ne farai un bonapartista en simbolizar sa lista ambe lo seu nom.

Car pel moment, cada vagada qu'i a una lista o candidats sensibles (es de dire candidat autoseleccionat, designat pel moment per donar subvencions a las associacions) a l'emplec de l'occitan, lo candidat es forçat de donar la traduccion (potingar la non politica lingüistica) e l'occitan serà pas jamai emplegat coma una nòrma, una lenga de la politica, una lenga publica, una lenga de totes los ciutadans e de totas las ciutadanas.

 Quand veirèm directament aiçò :

E qu'aurèm pus a zo demandar, fa pression, cridar a la logica del programa ; benlèu que l'administracion serà mai comprenedoira (aurèm passat l'estadi de la compassion lingüistica), e que dins los programas, l'occitan aurà pas son jardin de las listas de subvencions a las associacions, mas que serà natural d'aver una politica e donc d'aver associacions o administracions per desvolopar una politica lingüistica.
Mas lo problèma es clar, per l'occitan ; prenèm l'occitan de Bernadeta Sobirós o l'occitan de Joan Bodon ? O l'occitan de l'Edat mejan de las universitats francesas de letras (Montpelhièr o Tolosa), o l'occitan de Niça qu'es lo darrièr territòri occitan annexat ? O l'occitan de Mónego ? Quí decidirà enfin aquela oficialitat per reglat aquel problèma, de las doás causidas exterioras (car oficialas, elas) per l'occitan :

Montaigne parlava lemosin (l'occitan de Peirigòrd) e gascon (l'occitan del Parlament de Bordèu abans 1450, e los chaples dels mercenaris francs), explicava que lo gascon èra melhor per la politica ; perqué Montaigne -Montanha- o pensa aital o devèm decretar aital, l'occitan de Gasconha oficial coma en Val d'Aran ?

Es que los caps de lista, coma Bonaparte, podràn un jorn imposar l'occitan dins la comunicacion politica dels candidats seleccionats, per mantunas rasons o sense aquelas rasons politicas : 

- la logica del programa (etica politica)

- la dignitat lingüistica

- l'oficialitat lingüistica votada per un Parlament vesin (Catalonha, Mónego, Andòrra) o ontologic al territòri (de quin biais politic preferatz veire ?)

Tant que farèm dins la compassion politica e que daissarèm l'invasion de las estupiditats d'extrèma-dreita sus l'occitan ("lo rap canta pas en occitan"!), aurèm pas ganhat lo camin del reviscòl per l'occitan (= dignitat lingüistica), e cap manifestacion i faràn quicòm.

De l'onda de creativitat politica

Per aquela passa avèm una onda de creativitat politica (mai o mens tristassa) que se plaça rarament dins lo classicisme o simplisme : aquel de l'emplec de l'occitan, quitament pels partits que se vòlon defensor de l'emplec de la subvencion a las associacions occitanas ; ai jà explicat qu'an pauc la vision d'una politica que passèsse pas per la subvencion a las associacions (bilhet següent).

Ai jà notat que la dita politica lingüistica sembla pas èstre dins los neurònes dels militants puèi dels candidats un causa aisida d'emplegar, per els totparier. Me sembla aver entendut que per assegurar una politica ecologista, cal aver un personal politic que sapiguèsse aplicar per els-meteis aquela politica.

Aital cal ajudar aqueles movements o fusions novèlas e politica, e los donar una idèa simplassa e a non còst : l'occitan se pòt emplegar ! Serà lo militant-candidat Guilhem Latrubesse de s'i plegar ambe un pòst FB que ne prepausa una traduccion.

 Dins lo vièlh monde la lenga s'emplegava pas tanpauc, mas èra lo monde latin abans lo francés....

Dins lo monde del XXIen sègle, e dins lo monde qu'a quitament que lo vièlh "Midi" al cap lor cal mandar encara e encara los lògos tradusits :

 

 

Per l'onda ciutadana atlantica, sembla que l'aligança POC (per desfaus) ambe lo Front de Gauche e/o lo Parti de Gauche fosquèsse tant clara que l'occitan a sancierament desaparegut ! Malgrat èstre de la region Aquitània, vièlha region qu'a sos-ensemble clar dins las mapa del vièlh temps que lo Parlament de Bordèu èra legislatiu e qu'emplegava la lenga, aquela que lo Duc de Peitavin en demandar de normalizar per Lemòtges, un cap de la cultura e lenga de l'Edat politic d'aqueles tempses (entre 950 e 1050). Sembla que çaquelà l'Onda Ciutadana aguèsse oblidat aquel ròtle politic de l'occitan, aquel de Montaigne a brilhament explicat dins los seus Assajes.

D'autres son mai dins lo vièlh lògo de la botelha de vin de "Pays d'Oc", dins un sistèma clarament bonapartista tanben ("La présidente" que en francés val melhor qu'ambe l'occitana presidenta ?), sense cap d'imaginacion e ambe una pèrda clara de situacion geografica al nòrd del país democrata que bolega, Catalonha (qu'i serva çaquelà quatre barras que faràn segur plaser a los de Perpinyà aqueles ciutadan ambe l'onda de l'accent). E sense oblidar que "Notre Sud" es plan segur al sud de la novèla region ont la campanha se debana (!), es de dire : Catalonha (Principat de Catalonha).

A dreita avèm una fòto de campanha (ambe lo vièlh lògo de la region administrativa qu'an agut en gestion aquela de Montpelhièr, un còp èra), o una lista d'extrèma dreita que son cap explica que l'occitan  es pas una lenga pel rap (!), vièlhs arguments ... de la non adpatacion d'una lenga a la modernitat.

Farai un jorn un bilhet per explicar perqué l'intolerança nacionalista francesa explica perqué los sistèmas partidocratas en region occitana refúsan d'emplegar l'occitan ? Car aquel feonomèn es regular, e quitament dins los candidats-non-elegits de las listas vièlhas de l'occitanisme del sègle passat. 

Es que lo sistèma politic en Occitània, Sud-Occitània, Oèst-Occitània, Nòrd-occitània, e Èst-occitània, auràn un jorn una idèa d'una lenga que s'emplega, una politica lingüistica, e donc una lenga modèrna ? (sense que los publics nacionalistas franceses se sentiguèssen assalits per la lenga del país que s'i presentan candidats del país quitament se la lenga la parlan pas?). 

Caldrà benlèu esperar la descobèrta del novèl monde ? Ep, l'as pas vist, se faguèt un 12 d'octobre al XVen sègle !

Georges Méric, occitan e "Ardit l'Occitan!"

Acabi de recebre la revista del Conselh General de Garona-Nauta (Comenge, Varossa e Tolosa), soi content d'apréner qu'un delegat a la lenga occitana es estat nommat, e que las ancianas politicas seràn contunhadas. Fautava pus de far coma lo FN a Oranja o Besièrs, e las abandonar ! 

Bon, mas çaquelà, mantenir es pas sufisent, cal benlèu ajudar clarament las associacions a se far conéisser, mas benlèu tanben a l'administracion de la decentralizacion de s'amanar de l'occitan, e l'oblidar pas dins las accions de cada jorn :

- signaletica, per totas las rotas del departament e collègis, e dedins lo Conselh General (coma per exemple en Pirinèus-Atlantics o Pirinèus-Orientals, o Peirigòrd).

- escambis economics (emplegar l'occitan per las relacions amb Catalonha), toristics (Comenge, Corserans, Varossa), sanitat (Comenge).

- crear una dinamica per escambiar melhor ambe Aran, e puslèu la deputació de Lhèida.

- participar a l'elaboracion d'una carta lingüistica per integrar l'occitan dins lo novèl pargue dels Pirinèus en Varossa e Comenge.

- installar l'occitan dins los busses del departament, per ajudar als corses d'occitan dins los burèus e mediatècas del departament.

N'i a pro d'aver l'occitan cantonat a la pagina CULTURA.

Quí non a explicat quantes còps als candidats aquò ?

Donc dins aquela pagina s'espèra pas sonque «los Occitan parlan als Occitans» (ai servat aquela majuscula a Occitan, un pauc coma los redactors politics de la revista, e espèri un jorn que la majuscula desapareisserà e que la politica per l'occitan serà naturala), mas una determinada politica que farà que l'occitan serà present jà en primièra pagina de la revista del departament. Benlèu per aiçò far, cal un foncionari dinamic, bolegadís, perturbator, implicat, benlèu pas de las letras occitanas o de l'universitat francesa de letras, per desvolopar aquela dinamica politica reala ?

Ah per acabar, lo Conselh General organizarà lo seu bus per anar manifestar a Montpelhièr ?

"Dia de la raza" es lo 12 d'octobre

Lo "jorn de la raça" es lo 12 d'octobre en Espanha ; es una mena de fèsta nacionala, es festejada per totes los partits espanaolistas ; e coma dos tren a plena vitessa, Nadina Morena es estada castigada per Nicolas Sarkozy per aver pensat e exprimit sa pensada sobr ela «race blanche», es de dire catolica e blanca europèu, Caucassiana coma díson suls papièrs espanhòls de la polícia, o sobre las paginas de rencontres internet de tota l'Euròpa (levat fRança).

Nicolas Sarkozy, e lo seu novèla partit Les républicains, an pas mots pro fòrt per castigar la candidatas e deputada europèa Nadina Morano que parla de «race blanche», en espanhòl «raza bianca», «raça blanca» en occitan.... i son tantas causas de partajar ambe Espanha ! Me cal sortir la portada de l'ABC(d) de dissabte 26S :

Qu'es aquò lo 12 d'octobre, es lo jorn de l'impèri hispanhic.... e la data es estada servada malgrat la pèrda de mantunas colonias espanhòlas d'oltra-mar ; es una informacion que dèu pas aver Nicolas Sarkozy e Les Républicains (quitament los que son de sciéncias politicas a Paris), car son amic Mariano Rajoy la festeja aquela raça expansionista espanhòla ; e Nicolas Sarkozy es vengut, lo 25 setembre 2015, sosténer aquel "democrata" espanhòla que costeja la filha d'un ancian ministre de Francisco Franco, un «grand democrata» seguirament (?). 

Lo Dia de la Raça serà tanben commemorat pels pòst-franquistas novèl, Ciudadanos, que son del grope ALDE al Parlament Europèu. An la costuma de se passejar en pichon nombre ambe los novèls falangistas de Barcelona, partit lo mai votat en Aran, que demandan l'interdiccion de l'opnion «separatistas», e dels partits ligats.

Lo Dia de la Raça es estat servat pel «democrata» Francesco Franco, ambe l'ajuda de la glèisa catolica aquela de l'UNIDAD d'ESPAÑA, e los partits -PP e PSOE- de la pòst-dictatura l'an servat ! 

Car coma l'a indicat lo divendres 25S a Barcelona dabans 2000 pichoneta populacion d'electors e electriças del PP, Nicolas Sarkozy, l'Espanha granda e unida es un partenari important per l'Union Europèa : «es aital que la volèm». Aital èra perfaitament d'accòrd ambe lo general «democrata» Franco !

Aquesta annada excepcionala, los pòst-franquista farà la «fèsta d ela raça» a Barcelona, Nadine Morano es convidada / Amai Nicolas Sarkozy que coneis lo camin e que sap segurament que lo seu amic Mariano Rajoy i serà tanben.

Anè, lo 12 d'octobre, Nicolas aniràs a Barcelona sosténguer los amics del pòst-franquisme ?

La SNCf enfin emplega lo catalan !

EVENIMENT ! La #SNCF parla enfin catalan, mas oblida PERPINYÀ ! #Català @Renfe @llenguacat 

La prochèna etapa, las bandièras catalanas seràn emplegadas dins las estacions de Tolosa-Matabuòu, Carcassona, Narbona, Besièrs, Montpelhièr e Nimes, e benlèu tanben la lenga occitana de Bordèu/Baiona a Niça-Barciloneta !

Pel moment l'informacion marquetings de la #SNCF es puslèu pòst franquista ! Del tipe de la bandièra que onoreja l'informacion sobre la linha de descendents d'una partit nommat Ciudadanos.

Finkielkraut, Morano, Sarkozy, an mestièr d'una responsa

Soi pas anti-racista, soi pas brica membre d'una associacion antiracista, mas fau la conclusion que i a un fial ideologic a l'Estat jacobin francés, es racista, es ontologic. Los estrangièrs fan sempre paurs. Ne volètz una pròva del XVIIen sègle ? La mapa següenta.

Los DOM TOM an après qu'èran plan una colonia de «race blanche» parisenca ! Nosauts occitans, sèm la colonia de la raça blanca parisenca.... coma qué es pas una question de color !

Avèù totes legit la reaccion del Nicolas Sarkozy sul tèma de la «race blanche» de la candidata Les Républicains, devenguda aital ex-candidata, a las regionalas de 2015.

E lo setmanièr de dreita nacionalista francesa d'escriure : « Dès dimanche, Nicolas Sarkozy prend connaissance des déclarations de celle qu'il a nommée vice-présidente de la Commission nationale d'investiture du parti. Au fil des heures et des jours, sa colère grandit. Il refuse d'appeler lui-même son ancienne ministre. Il n'a pas oublié qu'il avait fait en sorte que Morano soit tête de liste aux européennes et il aurait aimé qu'elle s'en souvienne, elle aussi. Surtout, il ne supporte pas qu'elle pollue l'interview qu'il a minutieusement préparée et qu'il accorde, ce mercredi, aux Echos [...]»

La colèra puja. Vertat... mas quina ipocrisia sarkozista !

 

Se cal recordar que divendres passat Nicolas Sarkozy es estat sosténer «son amic Rajoy», aquel doctorant en dreit que sap pas la constitucion espanhòla sul tèma de l'atribucion de la «nacionalidad española», e que sosten lo candidat PP de Catalonha, qu'a perdut las eleccions en far passar lo partit Partido Popular de 25 a 11 elegits ! Mas aquel candidat PP de Badalona es plan conegut en Catalonha per donar aquel tipe de reaccion (vision que data del 26 de febrièr de 2015) contra la vision Albiol de la ciutadanetat espanhòla perqué «cal pas èstre moro per èstre bon espanhòl», un moro es un arab, per èstre clar, e donc non podrà èstre ciutadan espanhòl (lo racisme pur tal que lo FN o podrà escriure). Es similar a la famosa «raça blanca es cristiana» d'un Charles De Gaule, qu'un document circula sul net e mandat per un militant sarkozista. Aquò relativiza clarament l'assegurança de la paraula d'un ciutadan de Neuilly/Seine cap de partit UnióÑ Madrid Paris del racisme ontologic al sistèma imperialista francés o/e espanhòl.

Segon lo militant Alain Finkielkraut cal tornar plaçar la frasa del General De Gaule dins lo contèxte de la descoloniazcion d'Argèria, benlèu la famosa pensada «je vous ai compris !»; efectivament se tracta de la guèrra d'Algèria que lo ministre François Mitterrand a rendut republicana. E efectivament lo colonialisme francés es una expression del racisme en politica. Finkielkraut a rason tornèm plaçar dins lo contèxte....

Alain Finkielkhraut es pas paranoic, es ontologicament republican francés, ES AQUÒ LO PROBLÈMA, coma Morano, Sarkozy, Valls, Chevènement, Le Pen, Carnsalade, Chevènement, Mélenchon, Hollande, Aubry, Aliot, Maréchal-Le Pen, Estrosi, etc.

Me sembla donc que las paraulas de Morano son clarament dedins l'èime del partit sarkozista, sense cap de dobte, mas tanben dins l'èime nacionalista francés, e dels nacionalistas franceses son expansionista e an una valorizacion especiala dins TOTES LOS PARTITS FRANCESES, sense cap d'excepcion. L'ira dels sarkozista es de cinèma per la premsa parisenca, mas es la realitat del contengut de programa Les Républicains, coma aquel del FN. E Finkielkraut nos fabrica de la sauça parisenca del gost plan conegut, l'arrogança parisenca.