Causir lo nom de la region, la campanha electorala debuta

Lo jornal La Dépêche du Midi a lançat en primièra pagina la campanha electorala, cal far simple ; cal indicar als ciutadans (tanben las ciutadanas) de parlar de la talvera de la campanha, mas talament importanta pel futur de la region novèla de Montpelhièr-Perpinyà-Tolosa.

Alara cal anar votar sul site del jornal, es urgent. Ai votat « Occitanie » a defaut de poder votar Occitània, e votar ambe la lenga per totes es pas un integrisme politic tal qu'o pensan los Franceses quand o disèm en occitan (pel Francés díson lo contrari ...al Quebèc !), mas La Dépêche du Midi sap pas integrar l'occitan dins sa redaccion ; sabi pas perqué ? Per far l'inocentàs.

Çò que cal evitar coma nom oficial :

1 / Lo nom que despista geograficament : Sud, Nòrd, Èst, Oèst, Sud-Oèst, Sud-Sud, Grand-Sud e los derivats sus lo mot France. sèm al nòrd d'una ciutat coneguda sus la planeta sancièra, Barcelona ! E Barcelona nos coneis coma Occitània, PUNT.

2 / Lo nom qu'es pastat de la geografia pensada pels gerografes politics parisencs, pensar que Pirinèu, Pyrénées (avèm pas oblidat la campanha publicitària que ne fabrica una « frontière naturelle », una estupiditat istorica), es important per Roergue (?) o al revèrs que lo Massís d'Auvernhe es important pels Bigordans (?). e puèi lo nom de la region es ges una etiqueta toristica que «fonctionnera» pour l'administracion, lo nom d ela region es un nom per totes/as.

3 / Los noms de la fiscalitat de l'ancian regime, Lengadòc – Languedoc- per exemple. Lo nom de la region dèu pas èstre passadís, dèu pensar futur. O « Midi », « Méridional », etc coma se èrem la pendula de la glèisa jacobina parisenca.

4 / Lo nom de las idrografias de la granda region aquela, Aude, Garona, Gard, Gèrs, Tec, Erault, etc.

5 / Pensar a totes/totas, e l'oficialitat novèla; del Carcin, a pus prèp del Lemosin, del Roergue al pus prèp d'Auvernhe, del País de Nimes al pus prèp de Provença (e un grand element de Provença), del caire de Bigòrra e al pus prèp, ambe Armanhac e Lomanha, al pus prèp de Gasconha, la region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr es la region qu'amassa lo melhor epr aver aquela etiqueta a basa del mot Occitània.

6 / Mas cal evitar lo lengadociano-centrisme, e donc oblidar lo mot CENTRE per la qualificar, e totes los qualificatius qu'ai listat abans.

7 / Al debat de Genièr 2016, cal integrar la votz catalana ; mas aquí votam per determinar la basa de la discutida qu'al final, i cal Occitània dedins.

Donc ai votat dins l'enquèsta DDM : Occitanie, a desfaut de Occitània, que seriá estat la realitat.

Mas oblidi pas que en genièr 2016, serà al novèl Conselh Regional de decidar ; cal esperar que l'intelligéncia farà la bona causida ; cal esperar que lo debat serà filmat e difusat, lo filme dels debats en public e gaitat per totes los ciutadans e las ciutadans podrà directament verificar l'intelligéncia del debat o pas...

Caldrà pensar que lo debat es estat lançat jà lo 4 d'abrial per País Nostre e Convergéncia Occitana a Tolosa, ambe una aula plena e concernida, plan concernida, tanben pel contengut dels poders del novèl conselh regional, dels ròtles per totas las corporacions, pas simplament l'administracion de la decentralizacion !

Legissètz los bilhets ancians sul tèma : 1 (revendicar Occitània), 2 (encontre del 4 d'abrial), 3 (ninfas del jacobinisme), 4 (conceptes politics clars), 5 (oblidar los extremistas del regionalisme d'Estat) , 6 (evitar las estupiditats que fabrica l'ignorança), 7 (pensar a las lengas occitana e catalana), 8 (fin finala cal una reala volontat politica coma per Marmanda)  ...

Immigracion e extrèma-dreita : las errors francesas

L'extrèma-dreita fa circular comparason istorica (fotografia junta) ; las fotografias de l'ignorança francesa son particularament similaras a la granda ignorança francesa, quitament a l'internacional (mas malastrosament la fotografia simplista dels mèdias de cada jorn de la manipulacion de massa del jacobinisme). L'extremisme de dreita o d'esquèrra se bastís sistematicament sus aquelas ignoranças dels pòbles.

10 ans, 1 milions d'immigrats (que belcòp de musulmans mas pas sonque), 6 milions d'abitants an recebut mantunes 1 milions de migrants ; pro pauc integristas musulmans i nasquèri (levat en defòra de "Província de Cataluña" ; En Espanha sovent); cap veitura cramada pels cap-d'ans ! Es Catalonha que los migrants son devenguts independentistas e parlan sovent melhor catalans que los Andaloses importats per Franco per destrusir Catalonha, e la gròssa borgesiá ispanholistas per lors entrepresas ; se l'integracion se debana mal, es sul compte deficitari de la situacion coloniala anciana francesa (diplomacia e armada, mas atanben la republcia jacobina), e la basa de l'Estat francés (l'administracion es bonapartista, e una certaina vision de la chefferie ; sovent integrat dins los emplegats per una salutacion devenguda costumièra e rudicul « bonjour chef » que se podrà entendre dins los mercats quand un filh de berbèr nos parla), La Terreur e la confusion entre ciutadanetat e nacionalitat. Lo PIB de Catalonha es aquel dels Païsses-Baisses o del Danemark, ara. Se podrà pas dire qu'es pas la fauta de l'aumentacion de la populacion e de l'integracion dels migrants dins una societat duberta e dinamica per disctribuar a totes l'identitat nacionala catalana e trabalhar pel futur amassa en lenga catalana ; lo catalan es la granda lenga d'integracion PER TOTES, es pas la lenga d'una elita coma per l'occitan d'ara dins lo sistèma republican d'ensenhament.

Extrèma-dreita damora avuglada e per influéncia clara dels mèdias (que fan una opinion que 85% parlan dempuèi París), e sortís fòto per castigar la migracion e los novèls refugiats

E tot lo messatge d'extremistas es tòrt ; una abséncia de politica lingüistica pel breton o per l'occitan, per exemple (amai l'arpitan, lo catalan, lo basco, lo còrse, l'alsacian e mosselan, lo flamand e totas las lengas de las colonias d'oltra-mar) fabrica aquelas ignoranças cumuladas dins totas las nacions (antropologicas) de l'Estat francés, especialament aflaquidas per un sistèma cultural e lingüistic francés militarista e destructor de l'èime dels pòbles e de la naturalitat de la transmission dels sabers: 

Amai es oblidat que l'immigracion version francesa fabrica sovent ambe una psiquanalisi un pauc dels filhs de migrants-refugiats, fabrica sovent un pauc de tot, politicament, mas sovent pas la color politica similara qu'es decribuda aquí :

 

E quand una Ongria ambe un sistèma politic qu'aplica la vision entenduda dins las glèisas catolicas, vision d'una societat sense migrants o refugiats (en contradiccion ambe la Bíblia e ambe un Papa d'anuèch, normalement, qu'explica ara que cal acuelhir los migrants), avèm donc una oblidança clara de l'istòria dels migrants ongareses que, en 1956, an fugit, e per una familha, al mens, son abitants de Neuilly e un dels membres es devengut president de la dreita francesa per la santa République française elegit al cap per viure a l'Elisèu pendent 5 ans. E de la boca d'aqueles immigrats qu'an capitat d'èstre melhor francés qu'un francés de soca (!), entendèm jamai una critica del sistèma politic francés, jamai, jamai, sonque reformetas, alara que cal tombar la taula republicana francesa, per ne farlabicar una autra mens parisenca, bravament mens parisenca.

O un autre qu'es filh de republican catalan, que socialista a Paris, qu'a plan comprès las institucions per damorar al poder, es devengut sceptic per devolopar una politica d'acuelh dels migrants d'anuèch.

Ambe tot aiçò, se cal pausar la question de l'interès de la migracion. Jà AlterEcoPlus nos explica l'arribada dels refugiats de las colonias republcianas francesa en 1962, dedins l'Estat francés de las trenta gloriosas francesas.

Macron a rason lo bus es l'avenidor politic

Dins la reforma Macron, lo ministre de la crisi economica, ministre socialista e tercnocrata de las entrepresas del sistèma liberal de l'Estat-mercat jacobin francés, i a una politica per poder emplegar lo bus dedins lo territòri francés e aital enlevar lo monopòl de la SNCF sul tèma.

Es la meteissa politica emplegada en Ongaria per transportar l'onda de migrants-refugiats, e lo corredor solidari que l'Euròpa de l'Èst prepausa a l'Union Europèa, sense cap vergonha se farà en bus ; aprèp aver aprofieichar de la destruccion dels emplecs de l'Oèst Europèu l'economia dels quatre Estats repotegaires contra los refugiats sirians (e que díson amb rason que fan aplicar las règlas del liberalisme europèu, tecnocratic sense questionar l'umanitat), perqué son catolics e blancs, me fan pensar que la pensada politica aquela dels busses pels migrants e del tren pels catolics blancs [Ongareses per tot escriure] , sembla a la politica que Macron vòl a l'Estat francés. La creissança es a l'Èst, ara la vòlon servar per els... e lo ministre de l'economia refusarà los migrants economics que venon trabalhar en França, migrants provenents de Polònia, Ongria, Tchequia, o Slovàquia, aiçò se passa ara ? Las entrepresas que lo capital es d'Estat faràn marcha endarrièr per tornar l'emplec aquí en Occitània ?

Macron a çaquelà liberat lo mercat, e la SNCF qu'es lo monopòl d'entrepresa al entorn de la logistica francesa, a çaquelà dit OUI al bus tanben, coma Budapest per sortir los problèmas dels trens de migrants.

D'autras companhiás son jà sul pont, e tanben Blablacar qu'una partida del capital es tanben de la SNCF, jà ! Sabèm que, per pauc de moneda, podrèm anar d'un caire a un autre d'Euròpa s'avèm lo temps coma los refugiats sirians e iraquians que passan en Ongria.

Senon, 25€ per Tolosa/Barcelona en blablacar al darrièr moment, en bus es equivalent (ambe reservacion), en tren es entre 30€ [a travers montanha] e 120 € [en TGV e al darrièr moment].

Pensi que dions los jorns que venon, aprèp aver investir sus las linhas de trens, linhas abandonadas per RFF e la SNCF, e l'Estat, los Conselhs Regionals auràn de subvencionar los busses per los equipar correectament, segur que l'afar vendrà dins los burèus dels elegits. La question se pausa, cada ciutadan paga totes los transpòrts dempuèi annadas e annadas, e las entrepresas de transpòrts son subvencionadas per non los entendre repotegar ; quí es afidat a la solidaritat collectiva, los del RSA o las entrepresas del grope SNCF ?

Sèm plan dins un sistèma politic tòrt, se sona jacobinisme, l'Estat-mercat gerit per una elita centralista, jamai per las necessitats de las populacions occitanas, localament !

Macron fa partit del govèrn d'un filh de republicans catalans, que sembla aver oblidat l'istòria, un pauc coma lo govèrn ongarés.

La memòria dels govèrns europèus de fRança e Ongria (Polònia, Tchequia, Slovàquia) sembla prendre la lentor del bus tanben, e nos fan pagar cada vagada mai los desplaçaments en avion de l'elita que governa mal dins las dificultats dels pòbles. A la Confederacion Helvetica se prepausa en directe sul jornal televizat del ser, lo compte bancari per ajudar los refugiats.
E avèm un pòble que vira de camisa al fial dels cambiaments de portada de premsa, los Angleses. Los Escocesses son mai clars.

"Citoyens d'Occitanie" van integrar los "Citoyens du Midi"

Al vrespe, a Tolosa, ai recebut un comunicat en francés, per la premsa, que ne vaquí lo contengut :

L'ai trobat un pauc complicat de comprendre : coma soi pas regionalistas, ai pensat que jà de regionalistas Philippe Saurel n'èra, es pas de Montpelhièr (?), alara integrar regionalistas en mai sus la lista, me sembla en sobrenombre, enfin ! Ah, mas ai pas vist qu'èran regionalistas "citoyens d'Occitanie" (fòrts interessats per la television en region administrativa francesa), donc cal comprendre que los autres o son pas d'Occitània.... i comprèni pas encara clar.

Del costat de l'equipa de Gérard Onesta, fasiá campanha al prèp del club privat de pensada politica tolzana, la mesadièra de Tolosa, que se priva sovent de punt de vista coërent sus l'occitan ; es simplàs de parlar d'una politica per l'occitan a monde que te diràn res en fàcia e sobretot que vòlon damorar dins lo sistèma de clientèla, de planhitud costumièra a una elita que se costeja dins los corredors de las subvencions, sistèma que lor agrada tant per l'occitan ; bon, sabèm jà bravament abans la conferéncia de premsa, interdita tanben als jornalistas independents e de lenga occitan, que Gérard Onesta amassa totes los corrents politics que pòdon far concurréncia als socialistas (aqueles en plaça segur, un pauc coma lo dissidents Philippe Saurel). 

Donc la concurréncia serà ruda, lo camp de la tradicion montpelhierenca e lo camp dels ecologistas tradicionals d'esquèrra, e totas esfèras confondudas (es complicat).
Per çò que concernís Les Républicains, la dreita UMP associada a l'UDI, ai vist las aficas en Cerdanya, mas ne sabi pas mai, son discrets ; en campanha, cal far conéisser al pòble de Sud-Occitània lo superbe candidat que trabalha a Sciences-Politiques París.

Mas dins cada lista i aurà la compassion lingüistica occitana, una plaçòta per un candidat que sortirà quand un occitanista dins la sala o demandarà, ambe la question sul tèma. Levat benlèu al FN-BM (encara qué !... tot es possible), o la lista dissidenta del FN (perqué n'i auriá pas una)?
Fauta pus que la lista NPA, puèi los ecologistas dissidents, los comunistas alternatius, los maoïstas, enfin qué sabi !

Mas pel moment, d'idèas claras per Sud-Occitània (la novèla region electorala per las #Regionales2015), a part una subvencion aquí o ailà, n'en vesi pas. Trabalharai per las far conéisser se cal. E convençut, d'autres zo serà benlèu aprèp en debuta de decembre 2015.

Ieu m'agradariá un projecte politic ambiciós : 1 / una creacion per fusion d'una educacion regionala per totes ont l'occitan seriá una prioritat, 2 / una creacion d'un pòl mèdias en lenga occitana, catalana, lenga dels signes, e tot lo biais professional per zo fabricar INDEPENDENT, etc., 3 / una creacion d'una cambra regionala d'emplec, 4 / la fusion de totas las caissas socialas, de securitats socialas, en una sola per la region, sul modèl de l'Alsàcia-Mossella, 5 / una politica d'exportacion en collaboracion ambe Catalonha per èstre fòrt sul mercat mondial, 6/ enfin qué sabi, un programa occitan non pas per aver subvencions per las associacions occitanas e occitanistas, mai al delai, per devolopar una identitat occitana per tota la populacion e pas sonque per l'elita, e per una visibilitat clara per la region Sud-Occitània.

Pensi qu'aiçò es pas madur per aquelas eleccions de decembre 2015. Soi benlèu en avança, o benlèu que lo personal politic francés en Occitània es plan plan regionalistas, en retard sus Euròpa, e pas pro pel país occitan e sa dignitat sus aquesta planeta. Soi jà del personal politic qu'a pas pro popar als vièlhs e ineficaçes programas occitanistas de las annadas 1970, es benlèu per aiçò que la modèrnitat arribarà quora l'occitanisme politic cambiarà de generacion, sempre un pauc en retard, de generacion aprèp generacions d'electors de las regions d'eleccions del sistèma electoral francés.

Migrar sense avion, guerrejar amb avion

Las diplomacias d'aprèp-guèrra pròvan aquí de l'ineficacetat d'aquel sistèma dempuèi las annadas 1930 ! La tecnocracia europèa del productivisme industrial del XXen sègle es plaçada en dobte per las seunas eficacetats, e malgrat los cambiaments de generacion, lo patèrn aquel fonciona pas en umanitat, pel respecte dels pòbles.

L'Union Europèa, e los Estat-membres an una estranha manièra de veire la situacion politica de las populacions entre Eufrata e Mediterranèa ; aital per combatre l'EI-Daesh, son los avions que son cridats, modèl nòrd-american de guèrra, plan conegut dempuèi lo Vietnam ; l'eficacetat es mesa en dobte per d'autoritats australianas d'auèi, aquel Austràlia sembla mens ipocrita que los autres govèrns o/e armadas occidentals.

Per migrar, per mòure coma refugiats politics, las populacions an de préner unes batèus, de parla de «passeurs» que n'aprofieichan. Ambe los accidents e la mortalitat legada, veire l'inamistat dels Govèrns sul camin o de la polícia e doana armadas suls las frontièras, Masedònia, Ongria, Tchequia, Slovènia, Polònia, e las dificultats dels autres Grècia, Turquia (que jòga aital una politica fosca sul tèma), Itàlia, e Espanha (que cumula los dos biaisses de la pensar aquela migracion diversa).

Que se remembre los camp de concentracion, camp republican (franceses) de concentracion, pel republicans catalans, aragoneses e basco, non podrà que remembrar de quina manièra fRança a recebut 500.000 refugiats de la guèrra franquista ; Alemanha s'en sovènon, e los migrants en Ongria, vist la recepcion extremament nacionalista e catolica (repleg e integrisme catolic), non podrà que plorar en veire que faràn quament Macedònia-Àustria a pè, familha sancièra, coma en 1939 entre Barcelona e Voló ! Vídeo de la television canadenca aquí e vídeo de EuroNews ailà.

Çaquelà, i a una diferéncia entre migrants e refugiats e cal far una diferéncia ? 

Migrar seriá per rasons economicas e non pas politicas, l'economia forçariá pas (de veire). Los refugiats serián forçats de partir per la violéncia, per actes politics violents, per una volontat de resistar que se podrà pas assolir que l'adversari es enemic devengut. Mas concretament al final cal migrar.

Se notarà çaquelà que Jordània e Liban an suportat aquela migracion dels refugiats sense gaire de resorga, e ara las populacions assajan de sortir d'aqueles Estats de misèria,qui i pòdon pas minjar ni viure ; Turquia es mai fosc, per un Estat musulman, sembla vóler emplegar aquela migracion per poder desvolopar una politica diplomatica egemonica, coma o explica los poders ongareses que refúsan, brulhaments, d'albergar refugiats musulmans.

 

Malicioses, Internet a remarcat que los Estats del Gòlfes o Algèria e Marròc son prestes de pagar, encara qué, mas pas de recebre musulmans fisicament. O daissan far a l'Union Europèa ! E los govèrns europèus crídan pas per aver aquela moneda arabica per poder albergar aqueles musulmans ; la solidaritat musulmana exista encara mens que la solidaritat entre cristians.

E aquel afar, creat per l'intervencion nòrd-americana del govèrn Bush, conservator, arriba ara ambe la destabilizacion sancièra de l'Orient-Mejan e la dita crisi dels migrants, aquel afar risca de far petar clarament lo projecte europèu ; quand los Poloneses son per l'immigracion, e l'Union Europèu, o son per los sols beneficis nacionalistas (parier per Slovàquia, Tchequia, Ongria), lo «plombier polonés» es plan coneguts, mas es la realitat actuala a Tolosa. Quand l'immigracion es faita dels refugiats que sembla aqueles de Poloneses que fugisián lo regime comunista, aquela los interessa pas ; mas en Euròpa de l'Oèst es estada recebuda aquela immigracion polonesa, ongaresa, tcheca, slovaca....E de qué la populacion occidentala a pensat, non cal pas recebre perqué son integristas catolics ? E o son ! La pròva anuèch....

E sus CNN, i son encara los nòrd-americans per donar leiçons de logistica als European, vertat que n'a mestièr ! « Se sès al Caire, e amana una linha d'avion bais prètz per tot endreit europèu, podètz viatjar per 40 a 50 € [aquí te parlan pas en dòlars!]. aquelas gents son forçats d'anar en batèus. E pagan 4.000€ o 5.000€ e an condicion de transpòrts pietadosa. Aquò a pas cap de sens ». Sí, lo sens es l'abséncia de l'Union Europèa e d'un poder politic federatiu, democratic, mens tecnocratic, donc amb un projecte politic comun e acceptat per totes los pòbles - es pas aquel projecte qu'agrada a Polònia, Tchequia, Slovàquia e Ongria. es aquel projecte que refusa lo nacionalisme francés; aquel que faguèt los «camps de concentracion» per recuperar los republicans bascos, aragonses e catalans que fugívan de la guèrra del dictator Franco qu'es jamai estat castigat, sortit del poder a Madrid en 1945, per aver preparat diplomaticament l'aprèp guèrra ambe las autoritats nòrd-americanas... De las leiçons d'America del nòrd....

L'Union Europèa se desfarà aprèp aquela onda de migracion, es una evidéncia. Putin que sofrís pas dels integristas musulmans, aurà ganhat e recuperat los integristas de l'Èst europèu, tot en prepausar de far la guèrra contra los musulmans entre Eufrata e Mediterranèa, benlèu en companhiá de Turquia e Israël (plan silenciós sul tèma dels migrants, els qu'an tanben agut de migrar encausa del regime comunista mai que tot aprèp 1945, plan silenciós sul tèma dels refugiats tanben els qu'an agut d'èstre refugiats ambe lo regime Nazi que matava).

Se vei de manièra clara l'importança de crear un sistèma civil europèu que las religion fosquèsse pas la basa de la politica, cal pensar umanitat. 

En Catalonha se sap ara clarament quina son las comunas que vòlon arcuelhir los refugiats, ARA.

Lo sovenir dels refugiats republicans es encara viu contrariament a l'Euròpa de l'Èst. Catalonha es EURÒPA, es lo projecte europèu de la debuta.

Per contra, en Occitània, avèm un personal politic que sembla plan coma Philippe Pétain los estimava, girolaire ! Ambe Els, an la qualitat per ajudar lo regime FN al poder parisenc, coma d'autres an agut la qualitat per votar per el en 1939...

 

"Citoyen du Midi" c'est ça votre identité ?

Aquí èra la vídeo que donava dins la poësia d'ofici de torisme, ambe ciutadans volontaris en camiseta nègra e lo seu messatge illisible, brica illisible.

Fin finala, me pausi una question, aprèp aver agut de suportar los canons franceses quichats fàcia a la ciutat ancianament catalana (data 1330), e donc contra la populacion de la vila lengadociana, los de Montpelhièr an pas un pichon problèma amb fRança ? Sembla que lo cònsol-candidat es istorian d'universitat, mas que los seus corses d'istòria de la «region» administrativa de Montpelhièr fosquèssen mal transmetuts.

Aquela vídeo èra pkla pro fabricada e per la musica nos explicava que la region fantasma bastida per fRança e que «serà destrusida per fRança» (sense consultacion coma es la nòrma politica francesa, o devon saber los productors videasta ?) es la region que se sona Occitània (Catalonha sense dobte ne donarà una apreciacion d'estonament !), o «mon pays», «my country» (per tal de non pas pausar lo problèma real !). Sortida del cap d'un jove volontari per «son país» que pòrta pas de nom, un país o tombada sense nom (!!!), aquel ciutadan videasta dèu pas aver cap idèa de çò qu'es una identitat de país amb nom. Es benlèu aquò tanben que se donarà urgent d'aver un nom de region administrativa novèla que posquèsse evitar aquel tipe d'ignorança publica.

Benlèu qu'ai pas comprès aquela vídeo, mas trapi aquela vídeo d'una tristessa abicinala ; resumar una identitat regionala a l'administracion francesa d'una region, sa dimension imatges pels toristas ambe ciutadans ridiculs que sautinejan per mostrar la jòia de, de qué ? Es tristàs ; o benlèu es una identitat regionalista que non m'agrada ; comprèni clarament los Catalans de Perpinyà quora devon costejar aquel tipe de personatges a identitat farlabricada pels Franceses e talament administrativa e artificiala, materialista, de l'identitat de païsatge !
Me demandi ara, se los canons franceses installats contra la ciutadan de Montpelhièr, aurián pas degut èstre emplegats en 1330, per èstre segur de non pas trapar aquelas estupiditats en vídeo sus Internet !
E ara a Montpelhièr son «citoyen du Midi» ... an sempre lo cap pivelat a París, me sembla !

Sortida de Leucata una brava dintrada del POC

Lo Govèrn Occitan Derisòri, GOD, o a pas signalat dins un comunicat, mas la politica lingüistica volguda pel POC es derisòria, e los afidats faràn melhor ? Ne cal dobtar.

Se cal FELICITAR d'una signaletica en occitan en Aquitània e explicar coma fonciona.

La pròva la vau donat dins mantunas linhas, en efèit vesèm florir d'ara enlà panèus que fan pensar que se devolopa una politica lingüistica :

Lo servici comunicacion del Conselh Regional fonciona plan, twitta plan, es vertat los panèus bilingües èran esperats e zo cal far saber (zo fau) ; curiós, se cal questionar çaquelà perqué tant de temps e veire lo temps que plaça l'administracion per aver una causa talament simplassa que de botar una règa de mai per la lenga occitana.

1 / cal un licèu novèl o ancian que lo Conselh Regional d'Aquitània aurà d'òbra d'i pagar ; aital quasiment totas i son apssat en 20 ans, e l'occitana arriba sonque ara. Donc cal una politica d'investiment, refusada per la dreita francesa.

2 / cal un elegit valent encargat a l'occitan, perqué avancèssen las causas politica de la lenga occitana. sovent absent dins las cadièras dels elegits de dreita.

3 / cal un foncionari valentàs per demandar l'occitan present, aital un conselhièr pedagoci o podrà demandar, Sarpolèt dins l'Acadèmia d'Aquitània fa un brave trabalh. Sempre lo locutor d'occitan qu'es esperat per far bona vista alprèp del public occitanista e politicament digne de recebre l'informacion, o la manipulacion. E se las criticas pujan, cal pensar que l'occitanisme es coma un nenet, lo prochèn còp li dirèm res, sancion, i aurà pas de twit public.

4 / cal un foncionari al Conselh Regional qu'acceptèsse la causa en man, emplegat per aiçò e volontari, lo cal ni de FO, ni d'UNSA, ni de la CGT per rasons diferentas mas totes son contra la visibilitat de l'occitan dins l'administracion de la decentralizacion.

5 / cal un traductor, aquí arriba normalament los emplegats de l'Institut Occitan de Vilhèra, institutcion qu'es pas correnta pertot en Occitània, mas qu'emplega en Aquitània (Bearn partent), dels especialistas de l'occitan, s'espèra confirmat licenciat d'occitan, e bravament valents... mas sembla qu'an mestièr de traductor especializat a l'occitan local del parçan determinat per cada establiment.

6 / cal trobat un traductor aital especializat, e lo cal pagar … ah non, aiçò es pas previst dins lo foncionament de la novèla pichoneta politica per l'occitan, puèi cal estauviar e far talament de tmeps qu'esperèm que.... caldrà estauviar de pagar lo traductor ; las licèncias d'occitan que desbocarián sus un emplec.net, podràn esperar un novèl mercat de la traduccion francés/occitan. Cal pas èstre pèc çaquelà, sonque l'Éducation Nationale los podrà mestrejar, en cas que fosquèsse pas politicament d'esquèrra francesa e jacobina !

7 / cal un servici de comunicacion oficial per far saber la signaletica, per informar los putanhièrs d'occitanistas que parlan pendent las campanhas electoralas, pareis qu'es ieu que soi concernit aquí, ieu que soi a la vista de tot aquò, e de l'avançada de la visibilitat de l'occitan. Soi utile per las campanhas electoralas. Ma libertat d'exriure lor es utila.

Donc avèm aquí una pichoneta politica lingüistica occitana que paga pas los traductors ! Vesètz l'importança que lo politic en Occitània pòrta al trabalh per la lenga occitana ; quina sortida a Leucata ! Fins ara s'espèra las protestacion del POC, de la FELCO, de la Federacion de Calandreta, dels Partits Libertat o PNO, del Felibrige, etc. Las letras son aital maltractadas, non ?

Cal notar qu'aquel foncionament es estat acceptat pels volontaris per la traduccion, en Aquitània, o a Tolosa pel mètro en occitan ; a Tolosa, calguèt tanben enregistrar los messatges, e una ràdio que crida sistamaticament a la fauta de sòus publics, faguèt lo trabalh d'enregistrament a gratís (!), pietadós ; las somas en jòc son estadas entre 300.000 e 500.000€, e pas un sòus pels occitanistas qu'an trabalhat a Tolosa, per la traduccion o la mesa en plaça de l'enregistrament ; las subvencions pel mètro en occitan fosquèron encaissadas quasiment sistematicament per d'agéncia de comunicacion parisenca, çò que connòta una fauta d'enveja de desvolopar las competéncias tolzanas en comunicacion professionala.

Donc aprèp las felicitacions cal constatar que la politica lingüistica volguda pel Partit Occitan es aquela volguda pels partenaris politics franceses, es una politica de la pichona setmana, e de cap manièra del long tèrmi. La politica volguda a Tolosa, d'esquèrra o de dreita es similara, e similara a-n aquela objenguda del Partit Occitan.

Serà ma sortida d'estiu, en setembre 2015, al moment de la dintrada de Leucata per l'Universitat d'Estiu del Partit Occitan.

Quí me pagarà per anar manifestar a Montpelhièr ? Ai jà tradusit en occitan lo lògo de la vila ; a gratís !

Anglés, francés, E occitan, TAS LENGAS Tolosa !

Es un colèra lingüistica de mai, encara, enqüèra, enquèra, un còp mai, sus las manièras que la cultura version egò d'artista fotografe es imposada dins un jardin de la vila mondina. I a gaire digun que sap a Tolosa çò que Mondina vòl dire, e quitament se s'emplega dins un mitan redusit, i a una estatua d'un jardin de Tolosa, que, a l'amagat (en grafia imperialista francesa sus l'illustracion), l'explica, a l'amagat ! A l'amagat perqué las estatuas de Tolosa an pas cap explicacion, vertat que son vièlhas imposicions «passadas e d'oblidar» de la vision que los Capitols avián volgut daissar en memòria a la vila mondina per la populacion de non pas oblidar, alara coma «sèm ara brancats, anglofòne», donc, se podrà oblidar aquelas vièlhas pèiras oblidadas (que díson estatua) dins los pargues, o jardins publics.

Dins aquel jardin public tolzan, un grand jardin que liga d'autres jardins publics de la vila, lo bolingrin es una clau dels jardins publics de la vila de Tolosa, que jà aquel jardin a un nom anglés que jà a l'epòca lo pòble tolzan sabiá explicar l'origina anglesa e l'a transformat per l'escriure dins sa lenga mondina.

Ara la cultura de l'aver, aquela que parla anglés, nos imposa la fotografia dins aquel pargue e en lenga anglesa, e sense cap mena de traduccion en lenga mandarina (per èstre la lenga mondiala la pus parlada sus la planèta), o en lenga russa (la lenga la pus parlada sul continent europèu), la lenga alemanda (la segonda lenga de l'union Europèa e fòrça parlada a AIRBUS), nimai en lenga mondina (la lenga clau de la latinitat, LENGA DE TOLOSA DE LENGADÒC, que se vòl capitala de Sud-Occitània), nimai en lenga de l'article 2 de la constitucion parisenca de 1992 ; es de dire l'escandal !

 

Es vertat que la lenga emplegada per l'egò dels fotografes e l'exposicion del Bolingrin es aquel anglés maissant qu'entendèm de temps de temps a France 3 Tolosa (e sense traduccion de la boca dels engenieires de AIRBUS que subvenciona la manifestacion MAP), es aquel anglés que s'ensenha a Tolosa dins totas las santas escòlas de l'imperialisme educatiu francés. E fin finala, me sembla que l'anglés aquí es d'una vulgaritat, financièra ! 

 

Recentament ai escrit un mot a un elegit en carga de l'occitan, e li ai demandat un document per donar una explicacion a las estatuas dels pargues publics de Tolosa. Fin finala preferisqui de non pas aver informacion escrita d'explicacion quand son sonque en anglés ! O benlèu al final las explicacions de als estatuas de pèiras serián estada pensada e donadas en anglés unicament. E gaiti melhor aquelas estatuas, los còrses del jardin, còrses imaginats sense explicacion. E coma fòrça Tolzans, vau dins lo pargue per marchar, per passejar o legir un libre, un pargue de léser, per córre, per trobar un temps desligat a l'urbanitat...

E lo public que passa dins lo Bolingrin, s'en trufa, clar, s'adapta a las fantesia d'una casta que cambia de  lenga unica coma de camisa ; sèm pas al Quebèc, se vei, sèm pas al Quebèc que los Francofònes fàcia a l'anglés a una lei, la lei 101 (maltractat pels politicians liberals, l'Estat-mercat es mai fòrt que lo pòble) ; mas, IMAGINATZ que l'exposicion fosquèsse en occitan …coma en francés al Quebèc:

1 / i auriá agut sul pic un interès popular per las òbras fotograficas car los Tolzans dins una enquèsta lingüistica zo an reclamat aquela politica lingüistica que los politicians e una casta de la KULTURÉ FRÔNCÈYSEU nos vòlon imposar per èstre sul mercat mondial a l'ora de la «modernitat», imposar l'anglés unic e grandament mal biaissut.

2 / l'occitan auriá enfin un ròtle public a pauc de còst, las installacions duraràn un mes, pareis qu'es un «setembre de la fotografia», MAP qu'èra al primtemps del temps de l'exposicion en país dels vièlh e ancian pòble celte, Los Cadurcs, a Cáurs o Cáors. E quí sol a jà viscut l'arribada de l'occitan dins lo mètro, pòt melhor entendre l'interès de l'occitan per acompanhar las creacion artistica tolzana ; de qué vòlon los artistas ? Èstre reconegut ? L'anglés que lo benpensament borgés imposat, es la lenga anonima per essència politica, es tanben la lenga de la finança que nos escana (la BCE parla tanben anglés, amb vulgaritat tanben) ; dura un mes de suportar l'anglés dins un pargue de Tolosa ; l'estatua amagada del pargue en occitan i damora, mas amagada.

3 / IMAGINATZ, l'exposicion en tres lengas (ai pas escrit sonque en occitan, coma els fan sonque en anglés, o sonque en francés, lenga alara imperialista per essséncia e per emplec unic), l'apreneson lingüistica se fariá per natura, e lo traductor qu'auriá trabalhat, traduccion pagada, seriá estat un professor del caire, valorizat tanben per el, d'assumir los corses d'occitan que se dona dins un recanton de la vila mondina, dins las escòlas, universitat o corses per adultes (veire aquí l'Ostal d'Occitània que ne soi pas lo representant, mas fan un trabalh important per la vila, pauc pagat). Aquel professor auriá aital agut una remuneracion culturala, una satisfaccion personala pagada en retorn, e una valorizacion del trabalh, una valorizacion suplementària que los corses que se dona.

4 / imaginatz la polemica se l'exposicion èra estada sonque en occitan ; las questions sul pic me serián vengudas coma «-qué volètz IMPOSAR l'occitan aquí, se m'imposarà pas l'occitan, a me!», o «en França se parla francés», e en responsa dirai coma sempre «-coma fasètz la traduccion de Bassa Camba en anglés?» Mas aiçò l'AI PAS DEMANDAT ; los Franceses an tendéncia de veire sonque lo francés quora i a l'occitan emplegat, especialament los qu'an l'uèlh nacionalista francés (es aital que los reconeissi los nacionalista expansionista o regionalista d'expansion parisenca a Tolosa, e en Occitània), uèlh sul modèl article 2 de la constitucion, quand es l'anglés unic, es estranh l'an pas nacionalista aquel uèlh de mèrda politica parisenca e d'egò artistica.

5 / Imaginatz que l'artista aguèsse exposat a Bilbo, o Barcelona, lo basco o lo catalan serián presents, e tot aniriá plan bien per aiçò sense polemica esterila, sense un bilhet coma aquel ; la nòrma ! Quora farà la nòrma lingüistica a Tolosa ?

Alara, de qué demanda pas los elegits de la ciutadans mondinas que totas las exposicions subvencionadas fosquèssen en tres lengas, lo francés per l'Estat que s'imposa en Occitània, l'Occitan per la lenga pont de la latinitat (e la latinitat es mai granda que lo colonialisme francofòne que se sona francofonia), e en anglés (per l'ensemble germanic) ; e coma me díson radical, perqué pas en rus e en chinés mandarin ?

Una elegida de la cultura deuriá de la cultura de la creacion, de l'aver, de l'egò dels artistas, la transformar en cultura lingüistica per totes, en apreneson collectiva de las lengas.

-°-

Un còp èra, aviái escrit als capitols socialistas ; sense cap de retorn, pas mai. E çaquelà cada jorn mai o mens un centenars d'internautas (donc probablament passiu per esséncia) me legísson, la comuna a pas gaire bolegat tanpauc.

Sembla que la dignitat politica es mal cultivada a Tolosa, sobretot al nivèl politic ; la populacion l'estima sa lenga, mas a l'amagat...

Escòcia e Catalonha

Los procèssus d'Escòcia e Catalonha son diferents, mas son camins cap a l'independéncia. Escòcia, per rason democratica reala anglesa, a agut son referèndum ; lo tren tornarà passar per Escòcia, es pas segur. Mas ma responsa es pas segura tanpauc. Çò de segur son las resultas de las enquèstas novèlas sul tèma.

La question èra clara : Que votariatz se i aviá un segond referèndum sul tèma de l'independéncia ? Responsa, 52 % de YES ! Donc son plan las pressions politicas e una campanha acarnassida de Londres que faguèron cambiar una talvera d'electors per passar devath los 50 % lo darrièr còp ; un reson referèndum en Escòcia fariá cambiar las causas, vist que las promessas o engatjaments electorals de Cameron sembla similars a las promessas o engatjaments del govèrn francés e socialistas. Del costat madrilenc, las promessas de ne quitament e sonque parlar, es pas jamai estada donada. Aquel tipe de referèndum, Madrid a sempre refusat, son pas democratas, ni PSOE, ni PP, ni los afidats. Sempre se parla de cambiar la constitucion, mas aquò en trenta annadas s'es jamai fait per favorizar un entenda entre Espanhòls e Catalans, jamai.

Donc lo messatge politic es clar, lo 27 de setembre de 2015 -27S- en Catalonha, serà un plebicit, e l'independéncia, o lo tren tornarà pas passar. Lo vòt #JuntsPelSi donarà lo son del novèl camin per l'independéncia, cal aiçò en vòts e en siètis al Parlament catalan.

De mai, cal notar que lo poder espanhòl serà quasiment voide, entre la fin de setembre e la fin de novembre, las eleccions generalas en Catalonha ; i aurà eleccions generalas espanhòlas en Catalonha en fin de novembre ? Seràn utilas ? Que faràn los poders europèus d'aquel problèma espanhòl, Madrilenc, PP-PSOE ?

Seràn las eleccions de novembre utilas per quí ? Los juecs politics de la Moncloa e del congrès de deputados seràn entre partits espanhòls, e jamai un Catalan podrà aver una votz pro importanta per assajar parlar, non pas negociar la sortida, parlar politica ; l'estratègia es aquela ; Unión Democratica de Cataluña e los afidats del PP, PSOE, Ciutadanos, Vox, UPyD, Unitat d'Aran, etc. seràn los turiferaris de Catalonha e Aran se aquelas eleccions espanhòlas se fan en Catalonha independenta ; i seràn per amassar moneda per bastir una clientelisme coma dins los Estats d'Africa, o las regions francesas dominadas pels partits jacobins ; la sotmission devendrà la règla e la «democracia» se farà dins las redaccions de El Mundo, El País, Sexta, RTVE, La Razón, La Gaceta, radio COPE, los mèdias los pus manipuladors d'Euròpa.

Cal representants catalans a Madrid ? Perqué far ? Negociar qué ? A Madrid cal una ambaissada catalana, e PUNT. Madrid non vòl negociar levat un qualificatiu que sembla vomotiu e descriptiu dels Catalans. «Los Catalans son mai dangieroses que los Bascos», a explicat lo cap de govèrn del temps del GAL, un socialista nommat Felipe G., alara vos podètz imaginar que la lista çai-aprèp es pas completa :

L'umor catalan m'agrada, brilhents que son

Sabi pas perqué son bonas en campanha electorala, las vinhetas d'umor catalan.

Es evident que l'umor catalan s'ataca als discorses e la manièra de los portar especialament contra Catalonha. E quitament sense gaire parlar, Rajoy dona de sa persona, plan per l'umor catalan.

Enfin tot aquò es la campanha electorala espanhòla collaborativa madrilenca en Catalonha, contra la lista #JuntsPelSi . Senon pareis que las eleccions seràn pas plebicitàrias !

De l'amic "socialista" Felipe Gonzàlez

Felipe Gonzàlez es estat cap d'Estat d'Espanha, e coma tal coneis lo mitan socialista de la província de Cataluña, es segurament per aquesta rason que los qualificatius donats dins una tribuna anti-independentista me sembla una injura vergonhosa. Mas m'engani benlèu quora èra cap d'Estat a benlèu amagat sas ancianas capacitats de levar lo braç a la mòda franquista, o sa medalha anciana* que pauc de sobrevivent del Franquisme an sus la peitrina encara. Las istòrias de medalha fan lo torn de la sapiença politica europèa ; Lo François Mitterrand amagava la seuna autrejada per un certan Philippe Pétain, condamnat per la justícia d'aprèp 1945, coma lo seu regime; mas per aquel Espanha vergonhós, es una medalha d'un regime qu'es mòrt dins un lièch... e que el l'a remplaçat en amagar la seuna vida «gloriosa» d'afidat al regime ancian. E pareis qu'es socialista, el tanben !

Felipe Gonzàlez es estat primièr ministre d'Espanha, car cap del partit socialista que l'aviá elegit e qu'a ganhat las eleccions, e a costejat aital totes los grands dirigents d'aquesta planèta****. Amai dins sas activitats escondudas, i a l'ajuda d'Estat a la constitucion del GAL**, associacion terrorista d'Estat per matar -matar- umans en fRança, qu'èran supausat èstre d'ETA. Lo GAL es jamai estat condamnat pel regime republican francés, per rason diplomatica que díson. Un jorn França serà clara ambe Espanha ? E las amistats partesanas o partidistas (Partit Socialista Europèu) faràn pas lo punt de vista diplomatic ?

Mas quina quina vergonha de legir aquò ? Quina vergonha per los que sosténon aquel partit que el n'es estat un membre imminent ? Quina vergonha aqueles que convídan sa pensada politica a un universitat d'estiu 2015, a pòrt Leucata, quina escura sortida de vergonha en fRança ?

Tractar Catalonha d'Albània, es segurament per la dimension territoriala ; mas o podiá tanben comparar a Mónego tant qu'i èra, o Luxemborg ! E benlèu que el dimensiona la poténcia de l'Estat a la superfícia de l'Estat, aital li agrada lo temps que Espanha aviá colonias d'oltra-mar (que fins finalas se son independentizar), n'en cal pas dobtar, el qu'es ara emplegat (un capolièr, es pas a la man-òbra) dins una entrepresa qu'a l'Estat-mercat coma basa, l'impèri de Castilha coma basa ; lo gaz reintegra e paga plan son òme. O alavètz es pel regime comunista ancian ? Pel moment, e a çò que sabi, lo regime de la Generalitat de Catalonha a mens empresonat que lo regime, de l'amic socialista de Felipe Gonzàles, lo Franquisme, mens matat tanben ; e per Albània es parier.

Comparar los regimes de Musolini e Hitler a çò que se debana en Catalonha, es una injúria a la dignitat d'un pòble que de las armas a pas mestièr per desfialar, per demandar mai de democracia, mai lo poder de decidir son avenidor, mai de dignitat europèa, ni de militarisme tanpauc ; mas es benlèu un pantais madrilenc d'aver aiçò per melhor criticar lo procèssus ? Remarca, es sovent una causa que s'espèra pel seu regime çò qu'es castigat a l'autre. Es vertat que las medalhas ancianas* del Felipe Gonzàles li mancan ? Quin es lo biais de far arrestar l'opinion independentista basca o catalana, es un biais modèl franquista, lo regime favorit del Felipe Gonzàles, matar coma Lluís Company, engabiar dins camps o la migracion coma lo regime e Síria actual. Es aiçò l'opinion d'un ancian socialista espanhòla, liure de parlar e d'escriure dins El País, jornal d'opinion socialista e centralista castilhan ?

Per clavar, quora se sap que los professors socialistas de Tolosa, l'universitat que se vòl Joan Jaurès, li an donat la medalha de l'universitat de Tolosa-Miralh ; ai enveja de vomir. E dels socialistas que faguèron aquò, lo grope ideologic es del Parti Socialiste francés, mas del Partit Occitan se pantaissa transformar en partit socialista d'Occitània, en convidar Unitat d'Aran a la sortida d'estiu 2015 del partit ? E aital aver los arguments de Felipe Gonzàles en comunicat o per escrit dins la premsa de lenga francesa en Occitània (?), convidar aqueles coma Unitat d'Aran que popa sas idèas a Madrid, per dire contra los independentistas catalans, quina vergonha ! E las veïcula ambe la premsa collaboracionista pòstfranquista en Occitània, Lemosin per la tweetejada.

-°-

* la medalha vergonhosa del Felipe ?

Qui al Partido Socialista Obrero Españòl non sabiá aiçò abans d'o elegir : lo PSOE val pas mai que lo Partido Popular. E aital se comprendrà melhor lo vòt «especial» dels Catalans que sembla aver mai de memòria que mantunes Aranesi d'esquèrra, e mantunes Occitans engatjats dins l'occitanisme partesan e d'eleccions francesas.

** Quí a oblidat a Tolosa, las competéncias amagadas de Felipe Gonzàlez coma primièr ministre ? 

*** La tenguda de la vida de capolièr d'un sistèma de l'Estat-mercat (vos conselhi una vídeo d'umor que circula sul tèma sul net) que ara paga son òme per un trabalh que l'a plaçat non per las competéncias, mas per èstre estat primièr ministre. Pareis qu'es estat socialista, quina vergonha per viure aital ara, quand son pòble de sobmís al rei pòstfranquista, autodesignat per Frederico Franco, a votat per el, sovent. Quina vergonha, pòdi pus vomir, escupir benlèu ?

**** Quand Felipe Costejava los grands, èra tanben contra las independéncias, e donc seriá a costat de las tropas mafiosas «russas» que fan las guèrra a un Estat independent, que pensa que las frontièras se pòdon pas desplaçar aital, es d'aqueles que refusèran, e refúsan l'independéncia de Kossòvo e de Montenegro.

Jacques Delors es mòrt, Helmunt Kohl se fa vièlh. E lo Felipe Gonzàles escriu contra Catalonha, contra un pòble democrata, ciutadan, digne, escriu sul procèssus d'independéncia catalana, escriu de vomit socialista, vomit de color nègra. Mas los dos primièrs èran tanben influenciats pel Felipe per non pas acceptar l'independéncia de Lituània e Eslovènia ; son devenguts independents, pacifics e donaires de leiçons de democracia a tota l'Euròpa. La casta dirigenta qu'a amanat l'Union Europèa pendent trenta ans (1980-2010) èra dangierosa per l'Euròpa de la patz, e aquela que mena ara ? Los escrits recents de Felipe fan freg a l'esquina, ambe lo sorire de faciada... democratica, ambe aqueles soriree faràn venir l'armada pòstfranquista a Barcelona per arrestar un pòble ; Felipe Gonzàles es d'accòrd.

-°-

D'unes me díson, cal donar un espèr, totes los socialistas son pas similars ;  Me disi, en Espanha ?

An cambiat, me rsespondon ! Iceta a cambiat ? Pòdi rire nègre ?