Collègi Calandreta dins un recanton de Tolosa

Gaire luènh de l'avenguda de la Glòria, aquelas victòrias de las armadas napoleonianas, lo collègi Calandreta s'es installat ; l'installacion es estada possibla gràcia a un conjunt de volontats politicas, Jean-Michel Lattes e l'elegida en carga de l'ensenhament de la municipalitat actuala de Tolosa, la politica novèla del Conselh Territorial (ancian Conselh General), la volontat politica del CR que vòl una filiara per immersion ambe l'occitan, coma exista jà per l'alemand dins l'aglomeracion de Tolosa (ambe mens de problèma dedins lo sistèma educatiu d'Estat).

Per l'inauguracion del Collègi Calandreta, lo grand absent èra l'administratiu del sistèma educatiu d'Estat, autanplan laïc e a gratís que lo sistèma educatiu Calandreta (pareis). Se confirma encara que lo sistèma educatiu d'Estat es incapable d'auto-critica sul subjecte de l'occitan, e de l'ensenhament per immersion; fan mens de problèmas per l'ensenhament en immersion de l'alemand en l'aglomeracion de Tolosa...

Jà a l'inauguracion, e vist lo succès de las inscripcions, aprèp quasiment dos ans d'existéncia, lo collègi Calandreta e l'associacion indica que cal pensar a un autre endreit mai bèl per devolopar la filiara d'ensenhament per immersion lingüistica ; lo Conselh Territorial es avertit, caldrà preveire de dintrar aquel collègi abans la reconéisser per l'Estat. Seràn al nivèl ?

La preséncia politica granda del Conselh Territorial, ambe lo seu president, sénher Méric, anóncia una responsa positiva ; cal notar tanben que l'elegit en carga de l'occitan èra tanben present (una entrevista pareisserà dedins aquel blòg lèu), en companhiá del novèl cargat de mission per l'occitan. Al Conselh Territorial i a una politica visibla per l'occitan, per un occitan coma una «aisina de la laïcitat republicana» e «la diversitat culturala e l'ingüistica del departament».

Es la comuna de dreita, Jean-Michel Lattes e la cargada a l'ensenhament, qu'an trobat l'endreit, pauc emplegat dins una escòla del barri Bonhoure-Sopatard, cal traversar l'avenguda de la Glòria e l'avenguda qu'aquela terrassa sus l'Èrs (luòc que dona l'esquina a la vièlha vila, e donc que l'esquèrra a pas agut l'astre de saber qu'existava). Es un pichon recanton a l'accès de mantunes projectes immobilièrs, un endreit que la creissença en populacion jove fabrica un grand avenidor per aquel luòc; fau notar que mai de 5000 personas per an i arríban. La populacion del barri es en creissença, pòrta una polida part a la creissença de la vila de Tolosa.

Es Calandreta, una associacion laïca, una associacion per un ensenhament a gratís ; alara perqué la creissença de Calandreta es pas un modèl per l'ensenhament dit «Éducation nationale» ? La responsa la tenon los elegits tanben... Mas l'Estat es mai complicat, lo mamot es lentàs quand se parla d'ensenhament dit public.

Quand Calandreta creis, lo sistèma d'Estat tanben, mas bravament mens aviat, amb la lentor del mamot nafrat. Mas l'utopia d'un sistèma educatiu d'Estat, perfait (qu'existís pas, e o existarà pas jamai), es una utopia que Calandreta pròva en realitat, de vertat.

Fau notar que Calandreta es sempre capdavancièr dins l'ensenhament de l'occitan, a Tolosa, a Montpelhièr, a Narbona, a Carcassona, a Pau, e quitament en Lemosin ambe una sola pichona escòla; justament ont Calandreta es flac, l'ensenhament de l'occitan dins lo sistèma d'Estat es mediòcre (Lemosin, Auvernhe, Provença, Niça).

Jà los politicians tolzans son prevenguts, lo Collègi Calandreta a Tolosa es dins un endreit pro prichonèl, caldrà trobar solucion per un albergament dels escolans de las sortidas del primari dins la region aprosmada de Tolosa. E lo projecte collegian dintrariá dins l'ensemble immobilièr que l'Estat daissa a costat ? E lo projecte licean -cridat tanben- dintrariá dins l'ensemble immobilièr que l'Estat (ministèri de l'armada) daissa a costat ?

Lo cargat de l'occitan al Conselh Regional, l'elegit Patric Roux (present sense lo seu cargat de mission), assegura que lo Licèu es un objectiu de Na Carole Delga, presidenta de la futura region Occitanie.

Lo concensual es un element màger per la capitada Calandreta, sense parent, Calandreta exista pas, sense lo concensual politic Calandreta «trantalha», capdavanteja ambe dificultats ... alara la pelòta es plan dins lo camp del succès, se lo concensús viu, lo camp de succès es una filara Calandreta, exemplara.

Lo discors del President del Conselh Territorial de Nauta-Garona èra largament esperat e foguèt plan estimat, plan valorizat coma un grand e novèl espèr pel desvolopament de las escòlas «laïcas e gratuïtas» Calandreta per bastir «una filiara de qualitat per l'occitan».

Jean-Michel Lattes m'assegura : « ambe la dubertura oficiala de La Topina a l'Ostal d'Occitània, e del Collègi Calandreta, es una granda setmana per l'occitan a Tolosa», la preséncia de Bertran de la Farge, juste sortit de l'espital, pròva qu'es vertat ; Bertran de la Farge es estat lo primièr elegit en carga de l'occitan a la comuna de Tolosa. Me sembla qu'amerita d'inaugurar la dubertura del novèl Collègi (mai grand) e del Licèu previst, e benlèu portarà lo seu nom ? L'idèa es lançada !

Inconsequéncias del Felibrige, Aran, Niça e Tolosa

Anuèch vau assajar de parlar d'etica politica dedins lo Felibrige, benlèu un moment complicat per bastir un bilhet !

Un Felibre que capita pas d'aver una conferéncia sus en Frederic Mitral en lenga de l'imense poèta provençal, es possible ; se debanèt en Aran, a la convidacion oficiala del Conselh General d'Aran (Espanha que díson al Felibrige) ; la conferéncia foguèt enregistrada en vídeo, es estada faita en longor per militants que ne soi estat (coma es estat fait tanben per la Felibrejada de Peirigòrd, mantunes còps) ; la difusion YouTube refusada pel mèstre locutor provençal, car plan mediòcra lingüisticament, l'aise èra maissant, certificat per me tanben, ausir un plan maissant provençal fa mal a las aurelhas e avèm pas de potinga pel moment per aiçò reglar.

Aquel Felibre èra lo sant capolièr del Felibrige !

Lo meteis capolièr capita d'interdire una bandièra occitana a Niça e l'ai donada la causa aital a una Felibra presenta, a l'inauguracion de l'Ostal d'Occitània de Tolosa (region novèla d'Occitània), e tanben a la Santa Estèla de Niça : comentari, «ai pas res vist» (la santa Felibra i es estada a Niça), non l'interessava pas, ça sembla : « - es pas grèu !» que me respondèt e cambièt de camin (la bandièra de Niça, dels partits los mai fosques politicament èran estats acceptats, e donc la bandièra del Felibrige). Lo subjecte li sembla problematic ? Botar las idèas al clar impossible ?

Sul pic me soi sentit en solidaritat ambe los Occitanistas d'oltra-Ròse, e d'oltra-Var.... e çaquelà ai de critica de lor mandar tanben. Mas osn preste de ne parlar, d'obrir lo debat, al Felibrige, non.

A veire : se la bandièra del Felibrige èra d'ara endavant interdita de manifestacion ambe los occitanistas, ai pas agut de responsa, levat una cara trista, e plena de confusion en cambiar de camin, tristàs felibrige.

Aiçò pròva al mens lo vector (a sens unic) de l'intolerància del Felibrige, tot es permit per els (modèl Vichei d'interdiccion de bandièra), res pels autres, que pòdona anar se far fotre, son los quite bons obrièrs ! I a una ierarchizacion de la militança per la lenga d'en Frederic Mistral. Aquò frenarà pas los militants per la lenga occitana a Tolosa de pensar a una estatua per en Frederic Mistral a Tolosa !

Bon clar que dins lo mitan dels vièlhs antropològues militants de l'ACPA (Associacion Culturala Populara en Agenés), aquel dimenge matin fasián Lo Campestral a Agen, musica e dança occitana al programa, mas pas una bandièra occitana, ni Agenesa, ni Gascona, ni de bandièra tot cort (quitament pas la socialista) ; quand la musica considerada coma tradicionala ara, èra en Agenés coma endacòm en Occitània, resulta dels embrigadaments bonapartistas (!), la politica èra presenta non ? Benlèu que los militants socialistas d'aquela associacion, qu'aiman grandament plan la bandièra socialista, son del meteis camp que lo Felibrige de Provença que costeja lo FN e la majoritat novèla d'Estrosi.

Per astre, en Aquitània, o de l'autre man de Ròse son totes pas tant capbords ! 

I a un grèu problèma dins aquel mitan qu'aiman plan l'occitanisme, mas quand lor servís d'escalèra, d'esclaus per emplenar las associacions, per mostrar l'eficacetat qu'an per èstre sotmetuts a fRança ; ai enveja de vomir ...E i a un personal politic que del costat de Bordèu son puslèu clars e sábon decidar e argumentar, çò que sembla pas èstre lo cas Oltra-Var e Oltra-Ròse.

Tolosa, grand jorn d'inauguracion a l'Ostal d'Occitània

Ièr Alem Surre-Garcia donava una conferéncia sus las migracions tras los Pirinèus, sempre la qualitat de la sapiença en òbra ; i a una conferéncia per mes, dempuèi mai de una annada, dempuèi que lo 4 d'abrial de 2015, dins una aula de Tolosa, la mini-conferéncia istorica de 20 min impressionèt lo personal politic occitan, e lor fauta de sapiença istorica ; per aver d'informacion sus aquelas conferéncias fau picar aquí. L'aula èra plena, ièr a las 18h30, la comunicacion d'aquela conferéncia aurà tardada fòrça abans d'arribar a las aurelhas dels Tolzans concernits e que vòlon èstre Occitània non pas en compassion, mas en realitat de cada jorn, l'istòria ajuda plan.

Mas la serada de ièr èra puslèu aquela d'una novèla inauguracion a l'Ostal d'Occitània, que m'a passionat ; aquí èra una question de ventre, e tot occitan sap que per plan pensar, fau aver bon ventre.... Puèi avèm poscut encontrar lo cargat de mission per l'occitan del Conselh General de Nauta-Garona, donc plan content de veire que lo dorsier occitan del departament de Nauta-Garona avança plan.

Puèi Jean-Luc Moudenc èra present tanben per l'inauguracion, el qu'a inaugurat jà l'obertura en 2006, en decembre 2006. Remarcarèm tanben que la bandièra interdicta a Niça, èra presenta e aunorava l'inauguracion...

Lo public de las associacions èra presents, lo public de La Topina tanben, s'anóncia un grand endreit de convivialitat occitana.

A La topina s'i minjarà occitan, ambe lo minjar que cal, etiquetat en occitan, coma un exempled e promocion de la lenga e del minjar, volontariament amassa, coma una idèa de l'escòla ostalièra mas en realitat, en practica ; s'acaba la teoria, ara es la realitat economica qu'es presada, per desvolopar una politica per l'occitan. Es un messatge clar adreiçat a las CCIs d'Occitània per s'elonhar dels pantaisses toristics (Pyrénées -Méditerranée) e passar a la practica de la realitat occitana en economia de la novèla region administrativa tolzana. 

A La Topina es pas questio nde regionalisme, es mestièr de tastar e engolir lo minjar, es mai practic pels estomacs dels occitans, amai dels visitants de tot escantilh a l'Ostal d'Occitània.

E lo dicors de Jean-Luc Moudenc, lo lengadocianista, es estat cort, mas èra present, e visiblament content d'èstre aquí, a l'inauguracion de La Topina. Per aquela inauguracion fautava pas l'elegit en carga de l'occitan, sonque l'elegit en carga de la promocion cosinièra de las practicas tolzanas, benlèu pro-plan aucupat a èstre president departamental puslèu que questionat per l'occitan e la cosina.

Es un moment convivial per fa passar las idèa, jà se felicitar d'aver agut 70.000 participants per l'enquèsta del CR sul nom de la region, distribuar las aficas de l'associacion de gestion de l'Ostal d'Occitània : 

e tanben parlar de la politica per la lenga occitana ambe lo novèl delegat a la lenga occitana en Nauta-Garona. La convivéncia occitana fabrica una mobilizacion, per l'inauguracion, e per la campanha en cors.

I a encara dins l'idèa d'aver aquela famosa estatua Frederic Mistral dins la vila Mondina, e aquel jorn la bandièra del Felibrige serà pas interdicha...

La serada se perlonguèt, amb de bruch (cal notar qu'es pauc sovent, per rassegurar los vesins), ambe un concèrt dins la cors interiora.

Per las inauguracions venentas, la polícia municipala serà pus suspresa d'i veire los capolièrs tolzans mesclat ambe la populacion tolzana, alara serà cridada, pels elegits e per las elegidas per cantar lo Se Canta amb nosautres !

O cal plan escriure, l'occitan es LENGA DE TOTES e TOTAS.

Ecologia de la messorga, lista Onesta ?

Fan campanha, nos díson plan de causas, e sembla que lo dever jacobin es amagar la pensada per enganar melhor l'elector o l'electriça (50 % d'abtencion, e la chifra aumenta), e aiçò a París, los jacobins o fan plan, e los amics jacobinistas en Occitània o fan tanben fòrt plan ; la collaboracion politica dels jacobins es causa coneguda en Occitània ; sovent fauta pròva de l'engana jacobina... enfin per los que las vòlon pas veire, i son MarridaJoanòtas que son sovent mudas e sordas al tèma, perqué l'etiqueta Front de Gauche salva tot, quitament de las estupiditats o ignoranças.

Aital lo jacobin e especialista de la perversion audiovisuala, formators d'estudiants jacobins pel sistèma audiovisual francés, Regourd.

Avètz remarcat lo petit lògo Partit Occitan sus aquela fòto ? Donc aviam pas lo «novèl monde», mas l'engana politica classica.

Acabi de recebre un corrièl d'informacion d'un ciutadan que pensa s'èstre fait enganar per la lista del Gérard Onesta. D'autres son puslèu gaire estonat ... la plataforma Onesta èra problematica ambe lo Front de Gauche.
L'informacion m'es estada mandada de Gasconha.

Per info...
Serge Regourd, elegit "Conselher Regionau", es favorable au nom "Pyrénées-Méditerranée".
Solide, eth qu'a un brava tribuna dins "La Dépêche" per explicar aquesta "posicion rasonabla" !

A part que pendent la campanha electorala, aqueth brave tipe t'èra cap de lista EELV dins Tarn-e-Garona, que la suas afichas portavan l'eslogan : "Occitanie-Catalogne, notre région !"

E vos estonatz après deu manca de fisença aus politics ?

Cal notar qu'aquel òme de la geografia rasonabla, ensenha als estudiants d'audiovisual lo jacobinisme e benlèu pas la geografia. Sa botiga jacobina se sona ENSAV. Aquel capolieron dèu pas saber la geografia de la novèla region, un pauc coma los socialistas de Tolosa sabián pas que lo lògo de na Carole Delga per las regionalas 2015 èra lo lògo panat als productors de vins Pays d'Oc.

Cal tornar explicar las fautas de geografia qu'avèm dins los articles dels mèdias parisencs ? Non avèm aquí un exemple d'un capolieron de l'audiovisual que coneis pas la geografia, segur que lo Carcin e lo Roergue, la Lomanha, l'Armanhac, o la Bigòrra devon èstre balejat pels vents marins de la Mar Miègterranèa !... Quand Tolosa se trapa a Perpinyà, per France 2, los mèdias franceses an sovent progrès de far en geografia, mas quand un «representant» regional coneis pas sa geografia ...

Se fau demandar se lo regropament de la region es pas simplament per amagar un deficit per la region de Languedoc-Roussillon, que Tolosa aurà lo plaser de pagar ?

De mai, e es pus grèu, aquel ensenhaire del jacobinisme, se deuriá informar sul nom d'un euroregion de ciutadans europèas, car lo nom sembla jà près ! Infòrma-te Regourd, serà mens piòt quora te tornarà presentar dins la region Occitània ; infòrma-te car te trapa ara dins lo camp capitalista en causir aquel nom dels ignorants.

Perqué avèm d'elegits talament ignorants ?

2 Bilingüismes, la populacion occitana e lo politic francés

1 / lo bilingüisme vist per la populacion, la populacion normala, es un bilingüisme del sègle XXIen !

2 / lo bilingüisme del sistèma politic francés en Occitània prendrà lo torista per un descapacitat de l'internet e de la potencialitat de saber abans d'arribar en vacanças en Occitània, de crompar libre, d'anar s'informar dins los oficis de torisme (mentre que son sovent pauc aluzerpits en istòria d'Occitània).

Mèdia francés, mèdia d'endoctrinament jacobin

Dins un programa matinal, fRance CULture nos ensenha pro de causas sul jacobinisme, nos endoctrina coma sempre (a desfaut d'aver mèdia occitan digne). Èrem jà lo maitin ambe lo Collège de fRance. Mas pauc de temps aprèp, un cineasta francés se pensa forçat d'explicar qu'es un «provincial» ... dèu saber çò que vòl dire, mas concretament, es un biais de se sotmetre al sistèma que lo paga ; car es plan lo «provincial» que fabrica lo poder jacobin, sense jamai se revoltar. Mas lo programa d'istòria del Collège de fRance es lo mai interessant al nivèl ideologic, e pel endoctrinament general en fRança.

Devath lo títol de «l'Éloge du savoir» se distila una ideologia jacobina que se vòl renovelar (o díson car sábon que l'ideologia istorica de la tresena republica fonciona pus). O fan sempre ambe lo Collège de fRance que sembla èste una pepinièra per assegurar una sobrevida al jacobinisme, coma l'Académie fRançaise.

Aital aquel maitin del 16 de mai, un francofòna e que dèu segur explicar que cal saber lo francés contra l'anglicizacion de la pensada, explica que lo grope de trabalh per tornar escriure una «istòria universala de fRança», lo grope de trabalh es un «work in progres» ; s'entendrà aprèp a Montpelhièr -coma ai poscut l'entendre quand manifestavi per l'occitan e una politica per la lenga occitana- qu'es de la nòstra fauta se l'anglés progressa en fRança ! Lo «work in progrès» fabrica la novèla pensada jacobina per nos enganar encara e encara, en cambiar de patois constitucional.

Dins aquel programa, lo «work en progres» de fRança debuta per... l'inquisicion e la conquèsta d'Occitània (escotar en fin de programa). L'atalhièr jacobin aquel trapa utile d'ensenhar qu'es una bona causa per la vision etèrna de fRança, quitament en explicar que la latinitat es fRança, la Narbonesa es fRança ! Etèrna vos disi. Los Celtes son fRança, evident, vos disi !

Un programa d'ARTE (vièlh d'una setmana), donc pas produsit en jacobiniá, suls Celtes vos explicarà melhor l'engana jacobina, quitament al famós «work in progrés» istoric del Collège de fRance ! E soi segur que lo programa sul Merovingian serà utile al «work in progrés» dels collegians del nacionalisme francés, e de l'engana jacobina.

Donc la batalha de Besièrs es explicada coma la debuta de l'universalitat de fRança, la santa fRança sus l'esquina occitana, dins lo programa jacobin del Collège de fRance sus fRance CULture...

Bon, lo sistèma universitari de las letras occitanas, o lo sistèma politic de la collaboracion jacobina, nos diràn jà, parlan de nosautres ! L'oblidança es pus potencialament correcta per rasons politicas. L'estat jacobin e lo sistèma dels istorians jacobins se rendon compte enfinb qu'Occitània es la clau de la dominacion francesa pertot al planèta.

Es la confirmacion al XXIen sègle que la realitat que la pensada politica reiala franca portava ambe la mapa següenta ; la causa se podrà pus negar :

Mas s'oblida encara que sonque l'arribada franca dels mercenaris francs a Besièrs basta pas per descriure la debuta de fRança, o l'explicacion que fRança es pas etèrna ; al Xen sègle avèm la mapa que recòrda las «cinq grandes fermes royales», proprietats del mèstre que desira l'expansion, e sobretot la moneda de las autras populacions per poder bastir un París o una glòria arquitecturala qu'existava pas sense aquesta moneda, e mostrar a las grandas familhas de la sang blava coma capítan de mestreja lo maine e sa populacion. Es per aiçò que la fiscalitat serà, en jacobiniá, jamai decentralizada.

 

Nos recordam la dimension reala de fRança ? Aquela del sègle Xen ? Quand l'elita franca s'acabava -enfin diràn los Jacobins- d'aver un escolarizacion administrativa en Lemosin, Ducat d'Aquitània !

 

Universitat francesa e competéncia per aver una politica

Sabi pas se l'avètz mesurat dempuèi annadas e annadas, lo monde universitari francés, anglés o alemand son jamai estats de bon conselh per establir una politica, politica de tot escantilh. L'especializacion mata la pensada globala, non pas per la planèta, mas que prendrà en compte totes los elements de la pensada, çò qu'es notar coma lo Gai Saber en Occitània.

Aquí en Occitània, los filhs o filhas d'occitanistas, diplomats sempre per l'adobament al sistèma universitari son contents de la resulta, trenta annadas aprèp. Lo ridicul mata pas encara.

Engatjat sempre del costat socialista, lo sistèma universitari francés, se dèu adobar a la pensada francesa sul tèma lingüistic, la pensada jacobina (aital se canta aquí o ailà La santa Marseillaise), la ierarquizacion dels caractèrs lingüistics aficats (quora son aficats), o tot simplament limitar la lenga occitana an aquela de las letras (pichonas donc), coma se un Duc d'Aquitània aviá pas jamai près la decision politica de la normalizacion en la delegar als monges de Limòtges entre 950 e 1050 per li donar una cara modèrna, car qu'avèm servat fins ara. L'abadiá de Lemòtges èra d'aquel temps un luòc de formacion dels Estats novèls, e fRança existava pas, malgrat çò que podrà dire la «working class in progres» de l'istòria novèla per fRança, al Collège de France.

S'i a una universitat bravament socialista, es plan aquela de Tolosa-Miralh (cal sovent mostrar pata blanca per poder aver un pòst), dita Jean Jaurès, ara, per agradar a la movença politica socialista de l'universitat (soi pas segur que Jean Jaurès l'auriá acceptat). Es aquela qu'a refusat de recebre la bibliotèca del Collègi d'Occitània, e çaquelà los estudiants an mestièr d'aver sorga d'informacion en letras, e ne fauta pas entre 1850 e 1990, e en istòria dels sègles passats ... Mas l'elita socialista de l'Universitat de Tolosa-Miralh n'a a fotre, enfi nsa presidéncia socialista.

Donc dins aquel sistèma francés d'universitats de la sotmission politica, l'occitanisme modèrne, es de dire up-to-be pel sègle XXIen (!), l'universitat francesa assaja de negar lo peis lingüistic occitan, se parla de letras, e sonque letras. Alara que lo problèma francés per las lengas es un problèma POLITIC, unicament, e donc tanben de sciéncias en lenga occitana, de dreit occitan, de poténcia de la sapiença occitana, de l'universalitat ontologica occitana, d'una geografia de l'umanisme occitan, etc.

Donc coma l'universitat francesa en Occitània es lentassa per progressar, li cal trobar un refugi, a l'imatge de l'omosexual que a Montpelhièr es fòrabandit de sa familha francesa, ultracatolica modèl papista.

Alara podèm mesurar la capacitat de reforma d'aquel sistèma, nul, impotents ; Lleida a installat una formacion de qualitat per l'occitan, de nivèl universal (nivèl qu'es sovent autoproclamat coma aital pel sistèma univesrtari francés, coma una assegurança jacobina, es de dire !), per tot estudiant d'aquesta planèta, Lleida ensenha Tolosa, sonque tres annadas e gràcia a Eurasmus (qu'exista dempuèi 20 ans !) : E FB m'ensenha al meteis jorn doás causas ...

Per çò que concernís l'universitat anglesa o alemanda, vos conselhi de gaitar l'article qu'acaba de publicar Vilaweb :

Es clar, segon las ensenhanças alemandas, fRança es celtica (en 1938), alara es vista coma perlongada de Calais o Bretanha a Elx o quitament Cartagène. E lo ridicul someja quand se parla de Barcelona coma capital d'Espanha ; la causa talament desconeguda que lo comentari universitari anglés es pietadós...

Sèm dins un sistèma que s'acaba, lo sistèma de pensada del XIXen sègle, aquel sistèma de pensada que fabricava lo colonialisme europèu, lo impèri etnicament net...o supausat aital. Fabrica tanben una tecnocracia del vièlh sistèma, tecnocracia que se pensa al nivèl del XXIen sègle perqué a obtengut diplòmas !

Mas d'aquela pensada europèa e modèl jacobina a pas frenat ni l'occitanisme, ni l'universitat francesa de tèma "letras occitanas".

A Paris aquel sistèma de pensada s'acaba, mas dins un autre bilhet vos parlarai del «work in progres» coma díson a prepaus d'una istòria de fRança que vòlon renovelar, perqué nos an enganat e s'en rendon compte que pòt pus foncionar per nos enganar mai, al XXIen sègle, donc se regropan per fargar una autra mentida de concepte istoric ; aiçò aprèp un programa de fRance Culture que difusa lo ... Collège de France.

La movença lingüistica e occitana se mòu coma una malauta

I a tres pilars + un que son problematics dins la movença occitana, es de dire la movença que fabrica un romantisme en emplegar Lenga d'Òc, en luòc d'occitan (quand se presenta Langue d'oc coma l'expression d'una diversitat alara qu'occitan o seriá pas !!! aquò frenarà pas lo meu estonament intellectual), la movença del XXIen sègle que pratica l'obscurantisme de moment que lo movement passa los rius o flumes, obscurantisme en esperar que las novèlas, l'informacion, coma un còp èra, passaràn pas los rius o flumes.

Aital Avèm un «occitanisme modèrne» que m'es arribat lo meteis jorn de divendres passat : 0 / dins un estatgi de formacion a la sapiença occitana se cantarà La Marseillaise ! 1 / l'umanisme a Vic, la confusion entre tradicion pòstlatina e l'importacion espanhòla, 2 / l'interdiccion de la bandièra occitana a Niça per la Santa Estèla e l'integrisme IEo dins la campanha pel nom de la novèla region de Tolosa, 3 / catolics qu'an problèmas ambe l'expression diversa cristiana en anar a Lorda regularament, per aver pecat segurament, e  4 / espèri quasiment un marridatge en Avinhon per provar que tot aquò es irreal, mas benlèu reial coma del temps de la zòna fiscala de Languedoc  de l'ancian  regime politic abans la revolucion dita nationale.

0 / Laguèdia dona una «Universitat» d'estiu per ajudar a transmetre la sapiença occitana, lo 14 de julhet s'i cantarà La Marseillaise ! Per astre, a d'autres moments s'i donarà nhòrlas ... en langue d'oc. La sapiença politica es salvada.

 E segur an trobat qualqu'un per n'aver la traduccion, enfin espèri ... Un biais de provar que los «moutons nègres» de la santa République française son pas dangieroses ! Es benlèu la santa République française qu'es dangierosa, mas aquí ai pas vist una sola conferéncia per ajudar a melhor entendre aiçò.

1 / dins un certan  occitanisme s'oblida d'explicar l'arribada de las corrídas espanhòlas per matar la tradicion occitana de la corsa gascona, o camarguesa ; lo punt de vista dels merçants, los païsans que vendon los buòus (un mercat de mai), ajuda donc un "umanisme" de botiguièr, trader en patois parisenc, de s'exprimir a Vic  en Gasconha per aquela dimenjada, en region Occitanie.

La confusion entre la domesticacion de l'animal, la vida ambe l'òme dins un environa respectuosa de l'animalitat de l'òme e de la vida animala, amb la vida collectiva en Gasconha, e lo jòc del circ espanhòl (pòst-latin), me sembla un grèu problèma per aquel umanisme pro especial. L'ai tanben explicat e cada vagada censurat per l'«occitanisme modèrne», quasiment (eufemisme) totes los mèdias papièrs en Occitània refúsan de ne dire quicòm.

2 / A Niça, Comtea de Niça, lo capolièr, aquel que refusa de publicar la draquosa conferéncia d'el sus en Frederic Mistral, en Aran, convidat oficial del Conselh General d'Aran, aquel censor felibrenc, censura a Niça la bandièra que pòrta l'estèla del Felibrige devath lo pretèxte que la crotz es de la region de Tolosa, e non pas de totes los parçans d'Occitània ; argument sus l'ignorança me sembla un problèma grèu de l'occitanisme, donc del Felibrige tanben.  Lo quite capolièr, en visita en Peirigòrd qu'es pas la region administrativa francesa d'Aquitània, e non del futur nom Occitània, se passeja grandament a la Felibrejada, Felibrejada emplenada de crotz occitana, la crotz de Forcalquièr (!) en Provença...

Lo quite capolièr li agrada de senhorejar lo personal politic.

De plaçar flors un pauc pertot ... crear eveniment pòst-modèrne al XXen sègle.

Lo modèl IEO es pas melhor quora refusa que l'IGN posquèsse notar sus las matas lo mot Occitània, aital son solidari ambe los Felibres que censuran un pauc pertot la paraula collectiva occitana. Alara avèm doás associacions per representar la lenga occitana (e totas las diversitats) ; sèm donc plan mai partits al XXIen sègle ambe lo Felibrige e l'IEo...

3 / I aguèt mantunas inquisicions en Occitània, contra mantunes tipes de cristians, e aquò dinca a la fin del sègle quora l'avesque de Tarba refusa la frasa «que sòi era immaculada concepcion» marcada sus la cauna de Lorda, per la fòrça dels militants de Bigòrra al XIXen sègle ; calguèt una peticion contra aquel avesque per poder evitar la francizacion del catolicisme ; d'unes an encara lo pantais d'occitanizar la glèisa catolica, aital un pelegrinatge ... E la paura Bernadeta, occitanofòna reala, es estada exilhada a Nevers, en zòna lingüistica francesa, Nevers que n'a ara abandonat la memòria.

Lo jornal de Jean Jaurès, coma es de costuma, ne fabrica un resson (e es normal s'èra escrit per un jornalista independent), escrit o redaccion dempuèi Montalban, o quasiment en Lomanha de Gasconha, per un capolièr del Felibrige qu'es plan conegut per èstre en disgràcia ambe lo poder catolic de Tolosa dins un afar fosc al entorn del Collègi d'Occitània (per far cortet) ; la reveréncia al poder ecclesial tolzan e integrista catolic a jamai portat una linha dins lo jornal de Jean Jaurès.

 4 / Donc ambe aqueles quatre magnifics pilars, per un occitanisme «modèrne» del magnific XXIen sègle, non podèm qu'esperar un marridatge en Avinhon de MarridaJoana ambe Joana d'Albret en tèrra independenta legalament abans lo 22 de setembre 1792, vist qu'ela tanben es despistada dins lo sistèma universitari montpelherenc, aquel que fabrica, ambe los amics politics del Midi, e qu'en comission tolzana explícan "en fRance il n'y a qu'une langue", e la promocion de l'Abbat Grégoire, una placa inaugurada a Montpelhièr, o qu'es despistada pel sistèma francés de pensada.

Conclusion, la question es clara : ambe aquel movement occitan tant despistador, de qué lo pòble d'Occitània aurà d'esperar ? Lor cal far fisença politica ? segur que la supausada elita occitana a gaire colhons per se defendre, e alara se comprendrà melhor la revendicacion de Perpinyà pel nom de la region (bilhet en seguida).

Jà pausar aquel bilhet explica un NON dels pus grands, non a la fisença per l'elita autoproclamada de l'occitanisme dit modèrne, o simplament al sistèma politic jacobin francés.

Cansat de repapiar alprèp del personal politic

Encara un còp
Un cònsol d'Occitània me demanda d'agradar a la seuna pagina FB pel vilatge e encara un còp aquel elegit a oblidat d'i botar l'occitan. Es que me podètz indicar lo còst d'aquela oblidança ? Pau Froment se vira dins sa tomba ? Qué politicament còsta d'emplegar l'occitan alara que l'escòla de Pena d'Agenés l'ensenha ? Alara qu'es la lenga istorica e majoritària de la populacion ? (mas pas pro visibla). Alara que quora la comunautat de comuna installa los novèls panèus dels endreits de la comuna, cap trabalh es estat fait per ORTOGRAFIAR la toponimia correcta ?

 Aquò cansa d'èstre forçat d'informar per l'emplec de l'occitan, lenga de totes/as.

Aquò cansa quand lo ciutadan (que paga los impòsts e que el pensa a totes/as los ciutadans), es forçat d'explicar que l'emplec de l'occitan còsta res ! còsta res a la collectivitat, levat quand es pensat aprèp una decision politica e l'acte d'aplicacion.

Escriu aiçò aquò cansa !

E a Pena d'Agenés (comuna de color politica dita de dreita) i a una escòla per ajudar, alara dins los autres endreits ... i a sempre un occitanista per FAR CAGAR los elegits o las elegidas. E me caldrà pas dire que la signaletica occitana còsta quand lo Conselh General (d'esquèrra) plaça panèus dobles per indicar informacion toristica en oblidar l'occitan tanben (bilhet precedent sus aquel blòg).

E çaquelà, gaire luènh del País de Sèrras (en Aquitània), de la val d'Òlt (futura region Occitània), i a monde qu'an comprès que la signaletica occitana es possibla : 

 

Mas cal pas oblidar que l'ortografia occitana es una nòrma del latin vulgar e que la causidaortografica francesa per la toponimia es una error politica, es coma vóler escriure lo francés ambe las règlas anglesas.

Tota la politica per la visibilitat de l'occitan dèu èstre comprès coma un retorn a l'ortografia istorica, pensada entre 950 e 1050, per una decision politica del Parlament d'Aquitània, e aplicada pel Duc d'Aquitània ; aquela politica lingüistica es estada destrusida per l'edicte de Villers-Cotterêt, en 1470, es de dire mantunas annadas aprèp los primièrs chaples (massacres europèu e politics, netejaments francs) dels mercenaris franceses en País de Bordèu, dins las zònas qu'anuèch se díson Gabaye, dels Gabages (dins l'Èst de Gironda actuala, a las pòrtas de Peirigòrd-Sud en val de Dordonha).

A Pena d'Agenés se remembra Aleonòr d'Aquitània (una plaça), pauc que lo dreit de caça es un dreit del Ducat d'Aquitània, perdut en 1470 ! e que lo poder jacobin e dictatorial reial a tornat en moment de la dita Révolution française.

Defendre l'idèa d'un nom de region per Catalonha

Ièr a Tolosa, son venguts defendre un nom d'una region que fosquèsse tanben ligat ambe la fòrta identitat catalana de Perpinyà ; çò que ma fe, sembla pas èstre la preposicion dels elegits de Perpinyà, elegits del jacobinisme, que els preferisca l'estupiditat Languedoc-Pyrénées, en pensar segurament que lo pichon nombre de ciutadans de Carcin, Roergue e Gavaudan s'i reconeisseràn !

An tanben confirmat que se lo nom mençona pas coma Languedoc-Roussillon, l'identitat territoriala catalana (plan reconeguda en Valespir, Cerdanya, Rosselló, etc.), i caldrà installar una compensacion, un estatut especial per Perpinyà. Çò que me sembla una bona e polida idèa.

Per ma fe, ieu ai votat Occitanie, a desfaut d'aver Occitània.

Els tanben coma lo Partit Occitan vòlon un nom en tres lengas, francés, occitan e catalan.

 Votar es complicat e sembla que totes los ciutadans aguèssen pas totas las claus de la consequéncia d'una causida o de l'autra, quitament los elegits de la decentralizacion. Amai la tecnica de votacion per Internet es complicada, volontari m'a calgut mai de trenta minutas per poder votar, encausa, lo sms que cal recebre.

Son estats tanben a Narbona, lor caldrà alara, coma zo fan per la Catalonha de l'Estat francés, passejar per Nimes, Roergue e Carcin per convéncer. Es evident que lo fialat occitanista lor serà necita per far passar lo messatge. E soi pas segur tanpauc que aquel fialat forquèsse tant polit que dins lo pichon tròç de Catalonha qu'es al Sud d'Occitània e al torn de Perpinyà.

Pel moment l'enquèsta o questionari a las populacions contunha dinca debuta de junh, e la votacion dels elegit en fin de junh, puèi en octobre caldrà passar lo conselh d'Estat, es de dire lo sistèma jacobin de pensada politica. 

Quand lo camin es complicat, se trapa que serà lo bon - explicava Machado, soi pas segur qu'ambe l'Estat francés la messorga fosquèsse pas la règla. Los militants de SEM  ne sábon plan quicòm, loccitanisme mens.

Marengo, un Tolzan s'exprimèt

Vau escriure sul mètro, aquel de Tolosa, me sembla que lo public que legís aquel blòg li agrada quand escrivi sul tèma. La setmana passada ai agut de préner lo mètro, linha A, linha B, e tanben de legir un tèxte sus la futura ... linha 3, en francés plan segur, tot aquò !

Primièr una campanha de civilitat (es un grand succès, o mal dimensionat, donc i a pauc de plaça a las oras de puntas, entre 8h30 e 9h30 e lo vrespe entre 17h30 e 19h30) es causa urgenta e de mendra còst vist l'impossibilitat financièra d'aumentar la dimension de las ramas del mètro, donc avèm una campanha civilitat de TISSEO. E dins aquela campanha quatre pichons noms son estats emplegats, sense cap problèma o comentaris dels clients TISSEO, levat a Marengo :

Entendèm plan, que sus las pòrtas de las estacions cal ensenhar la civilitat (que se dèu pas ensenhar dins las santas escòlas republicanas francesas de Tolosa, segur), mas a quí ? La question trapa una responsa aquí :

Aquel « + Youssef » me questiona, l'ai pas vist al Miralh, ni Polida Font, ni Balmars-Gramont, ni Mermoz, ni Bagatèla, ni La Vaca, ni Bòrda Roja, ni Ranguèlh, ni La Roseda, ni Als Tres Cocuts, etc. E coma lo son [u] es grafiat a la francesa, es plan un francofòne que l'a escrit, aquel Youssef...

Un francofòne que voliá far passar quin messatge ? La causida serà vòstra : 1 / que Youssef a una propension a pas seguir las consignas de TISSEO ? 2 / que Youssef es un nom corrent de Tolosa e oblidat pel servici de comunicacion de TISSEO, 3 / que lo servici comunicacion de TISSEO voliá estigmatizar los clients français(es) de souche perqué son els o èlas lo problèma per la civilitat dins lo mètro ? (e... cala-te, vas èstre tractat d'islamofòb) 4 / la comunicacion de TISSEO sap pas que lo pichon nom lo mai emplegat dempuèi dètz ans dins los espitals de Tolosa, s'ausís mai a la television que non pas dins la transmission patrimoniala dels Tolzans, e donc mai Kevin que non pas Youssef o Walid, o Karim o Ibrahim ? 5 / coma TISSEO a pas la costuma de pensar l'occitan coma aisina de comunicacion, a oblidat que los prenoms occitans son tanben potencialament utiles per comunicar melhor dins aquela situacion politicament complicada ? (bon clar cal oblidar Simon, aquel a laissat maissanta novèla istorica a Tolosa).

D'unas maissantas lengas diràn qu'ai Paul e Martin, e lor respondrai que Paul s'escriu PAU en occitan e que MARTIN los franceses nos l'an fait ortografia malament Marty ! D'aquí l'interès d'una campanha per ortografiar l'occitan dins lo mètro de Tolosa... L'ortografia occitana, la mai anciana de las lengas d'origina latina, es un instrument pedagogic per explicar qu'es pas una langue régionale, mas una clau lingüistica latina, e donc objecte internacional, INTERNACIONAL. L'ortografia e la nòrma basica occitana son deguda a un acte politic dels Ducs d'Aquitània, puèi es devenguda lenga dels Trobadors, de sciéncias e de dreit, e de caça tanben ; es que los descendents politics tolzans, qu'an plan de sensibilitat per l'ancian regime francés, sauràn trobar las raiças politicas tolzanas que cal, que fau, per aver la dignitat lingüistica e politica que cal a Tolosa, capitala d'Occitània (region administrativa francesa) ?

Justament a prepaus de comunicacion e de dignitat, la linha 3 arriba, e l'occitan es encara oblidat, indignitat (!). Ne vòli la pròba aquela mapa en francés, e la portada del document de promocion :

Dins lo cap dels elegits e de las elegidas tolzanas, l'occitan es la lenga d'una clientèla, aquela que demanda subvencions, moneda publica, alara subvencionat l'associaicon, la lenga occitana an pus en carga collectiva, publica, e çaquelà la díson del patrimòni tolzan ; es encara paraula nostalgica d'una passat pantaissat, es pas lo futur per una lenga qu'es estada la basa de la coneisséncia europèa, trè lo sègle X. O cal plan dire, seriá estat costós de notar aquela mapa de manièra diferenta ? En oblidar pas l'occitan, per exemple ? Ai sempre indicat qu'una politica per l'occitan dèu èstre pensada abans que tot projecte debutèsse per non costar al final, al final en subvencion après las sampitèrnas protestacions occitanistas (e faitas amb rasons, vist l'incompeténcia politica sul tèma).

Donc, malgrat una enquèsta lingüistica del Conselh Regional que la populacion a demandat l'occitan pertot, lo sistèma politic jacobin actual del país de Tolosa, region Occitània, pensa l'occitan encara coma una lenga d'una comunautat, lenga-comunautat que podrà ajudar coma clientèla electorala, e non pas coma pertot sus aquela planèta, coma una lenga utila per totes los ciutadans e totas las ciutadanas. 

E Cloe, Bernadeta, Lea, Kevin, José, Jordi, Maria, Martin, Pau, Walid, Jakez, Alan, E Youssef apròban aquel messatge, coma díson los candidats a las eleccions nòrd-americanas. Mas lo sistèma politic jacobin francés de Tolosa es coma tot lo personal politic de l'exagoniá, o jacobiniá universala, una e indivisibla, de l'article 2 (en data de 1992), es perturbat per non aver l'autonomia de la pensada politica, la populacion tolzana, non. Los elegits de l'aglomeracion vòtan ancian regime francés d'abans 1792, Languedoc, mas l'occitan s'en trúfan levat a las eleccions...

49.3 lo sistèma jacobin vòl damorar en plaça

Lo 10 de mai es una data que mantunes díson díson important en fRança, es la data que lo sistèma jacobin, dins l'acte politic d'un filh de republican dit espanhòl, a decidat de rendre istoric per matar la democracia.

Lo sistèma republican francés a inventat lo 49.3 per damorar en plaça, aquel sistèma serà jamai sortit per las manifestacion coma las podèm aver vist d'aiçí à d'ailà, es una casta e un sistèma de pensada ensenhada dins totas las formacions que fan las sciences politiques francesas e que se retròban pertot al govèrn e dins totas las administracions francesas (decentralizada tanben).

Quand son pas al poder, fòra del govèrn, son contra : 

 

Quand arríban al poder, es l'administracion que governa en foncion de çò que pensa que l'elegit acceptarà. E quand l'elegit es fosc, flac, tocat per la sindròma Enric III de Navarra, etc. L'administracion ne jogarà.

E alara, la discussion pel Parlament capita d'èstre impossibla, veire encara mai piège, estupida.

Mas ATENCION, es pas question d'una color o d'una autra, son mantunas partidocracias jacobinas que se passan la pelòta, per daissar lo sistèma sobreviure.

Lo jacobinisme son una constitucion, sa partidocracia e la seuna administracion bonapartista.

Aital quand un ciutadan d'aquela distatura jacobina ajuda lo fisc, lo fisc, sistèma fiscal francés .... 

Quina es la vòstra situacion materiala anuèch ?

Stéphanie Gibaud : Siu en urgéncia vitala. Vivi ambe 400 € per mes dempuèi julhet 2014. La banca refusa los meus chècs, e vau aver de daissar mon apartament se vòli pas que las meunas proprietats fosquèssen sasidas. I a una peticion per m'ajudar que circula e una soma sul site de finança participativa. Tocada, es çaquelà una umiliacion tarribla. Soi forçat de metre en abans los aspectes pro personals de ma vida, coma dins un programa de tv, alara qu'es al revèrs de la meuna educacion.

Avètz participat al programa « Cash Investigation » suls « Panama Papers » de France 2. Èriatz en fàcia del ministre de las finanças (NDLT : del govèrn socialista jacobin), Michel Sapin. Aquel encontre a cambiat la vòstra situacion ?

Stéphanie Gibaud : Non. Explica que pòt res per me. Avèm un ministre que combat l'evasion fiscala (NDLT fugissent l'Estat jacobin), que reconeis que l'ai ajudat a emplenar las caissas de l'Estat, mas que s'amaga darrièr la lei (jacobina) qu'explica qu'i a pas res per protegir los lanceurs d'alerte. Li ai escrit tres còps. A pas respondut. Ai escrit al (breton) Jean-Jacques Urvoas e a François Hollande, sense capitar. De qué vòl dire aiçò ? Seriá donc impossible de me trapar una foncion que seriái utile ? Quand las gents son es estat de sobrevida, se podrà res far ? Se podrà jamai botar en plaça una linha de budgèit per salvar una persona qu'a ajudar a amassar 12 miliards d'€ ? Al cap d'un moment, avètz enveja de vos matar, perqué soi dins l'incapasitat de téner. Michel Sapin gerís sa vida administrativa personala, ieu soi al moment de la sobrevida.

Propaus amassat per Élodie Emery, Marianne N° 993 del 22 abrial 2016

Es clar que lo sistèma jacobin a mestièr d'un elegit sotmetut per damorar en plaça. Çò qu'es pietadós es qu'aquò, del sindròma Enric III de Navarra, se vegèsse pas dins la populacion, nimai en Occitània. Mas es clar tanben que lo sistèma mediatic lo protegís tanben, aquel sistèma jacobin per damorar en plaça.

Car alara lo mai clar es :

E 1792 a ensenhat una sola causa al pòble, la guillotina es un instrument eficaça, senon «lo» pòble de 1792 li damora La Terreur dels jacobins. Car lo sistèma politic jacobin, per exemple dins la decentralizacion, a plan entendut que la fiscalitat es causa del poder centralista, del jacobinisme, o cal pas reformar, es de dire destrusir, son luòc de trabalhs pron plan remunerats pels capolièrs de la casta jacobina, ensenhada dins las escòlas de sciences politiques. Donc se cambiam pas de sistèma partidocrata d'un extrèma a l'autre, cal emplegar la guillotina.

Quand «Nòstre Sud» se deplaça a Perpinyà...

Lo centralisme exista tanben en Països Catalans ; aital quand los militants politico-lingüistics de «Nòstre Sud» se desplaça a Perpinyà, sul pic arriba unes articles sus la polemica pichoneta del nom de la region administrativa novèla de l'Estat francés. Se tracta del famós nom novèl per la region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr, benlèu la sola causa que los jacobins nos daissaràn causir !

O sabètz per me, es Occitanie a desfaut d'aver Occitània ; e me sembla que donar la precision lingüistica, jà dona una idèa del combat que devèm portar fàcia al jacobinisme, o al netejament lingüistic que se dèu portar en ... fRança ! Jà al «Nòstre Sud», província de España, Cataluña-Catalunya-Catalonha an jà una idèa d'aiçò, mas la mesura es pauc comprèsa politicament e donc lo discors catalanista e independentista de Rosselló e Cerdanya-Cerdanha comprès melhor (mas tòrt), mas pas sancierament gaire per la situacion geo-politica.

Donc quand legissi aqueles articles del Principat de Catalonha, ai un pichoneton problèma ; la catalanizacion dels mots per la premsa, assegura pas lo contengut sancièr de la descripcion dels problèmas imperialistas franceses en Occitània, e donc tanben en Cerdanha-Cerdanya e Rosselhon-Rosselló.

La mapa prepausada es d'un grand interès, assegura que l'argumentacion que vòl Pyrénées dins lo nom oblida que lo Massís d'Auvèrnhe ( dit Massif Central per la geografia francesa) exista tanben dins aquela granda region desconeguda de Perpinyà e tanben de Barcelona-Figueres-Girona e Lhèida.

Mas lo comentari sul site del jornal catalan es impossible, car se dèu far cortet ... Donc vaquí la responsa sancièra :

E apondrai a la responsa aquela que lo redactor d'aquel blòg anirà a Perpinyà o Font Romeu per revendicar l'autonomia administrativa francesa d'aquel nordic país catalan, Pays Catalan(s).

Remebrar als Catalans e a las Catalans que la situacion lingüistica en Occitània, e Cerdanha-Cerdanya, Rosselló-Rosselhon es plan tristassa :

Avèm pas cap lei pel respecte lingüistic de la lenga catalana, coma de la lenga occitana. Sèm pas en democracia lingüistica dedins l'Estat republican francés. E sembla qu'o serèm jamai. O cal pas oblidar.

La LGV per anar a Paris prendre l'avion ...

La batalha de la LGV es per anar prendre l'avion, o per facilitar al sistèma jacobina, public e privat de contunhar, senon unes pòdon pensar qu'es melhor d'aver a prendre un avion a París puslèu qu'a Barcelona...

 Dinc los dètz aeropòrts lo melhor d'Euròpa, se cerca un francés ! Sembla que las estructuras en plaça, las estructuras francesas fosquèssen pas al nivèl de las estructuras autras europèas.

Dins la lista per contra i a lo sistèma espanhòl de gestion de l'aeropòrt de Barcelona, e çaquelà qu'es pas perfait ...

Quand sabèm que lo mètro arriba devath l'aeropòrt de El Prat a Barcelona, e que per París en LGV-TGV serà lo calvari dempuèi Tolosa, Baiona, Narbona o Perpinyà, nos podrèm questionar perqué las CCI de Tolosa, Montpelhièr e Perpinyà fan tot çò que cal per oblidar Barcelona, un gost de nacionalisme aerian ? O de gestion jacobina de la logistica de l'Estat francés ? Sembla que l'aeropòrt natural e internacional d'Occitània fosquèsse plan en Principat de Catalonha !!!!

Anèm gastar moneda e moneda per aver una linha TGV que nos potarà dins d'aeropòrts parisencs sobrecargats... e donc quitament la qualitat es questionada al nivèl internacional. The Independent dona la lista europèa dels aeropòrts performents.

I vesèm ni Roissy, ni Orly, ni Estrasborg, ni Marselha, ni Lyon, ni Niça, ni Tolosa, ni Bordèu .... qui me podrà explicar las falhidas de las CCI sul tèma ?

E los meteisses incompetents de las CCI e los afidats politics nos vòlon far gastar monedas sus linhas de TGV ont n'i a pas mestièr.