Occitània : qui ganharà ? Ieu soi OCCITAN

I a los que vòlon "Midi", e que pensa dempuèi Montpelhièr qu'i a qu'una sola lenga dins la region administrativa francesa ; lo deute abisal e frechenc de l'ancian Conseil Régional de Montpelhièr arresta pas d'èstre entendut al melhor. Vièlhas argumentacions ges de mòde, ara... quitament Georges Frêche n'auriá pas volgut.

I a los que vòlon forçar la pòrta al jacobinisme, e que l'amenaça d'una manifestacion coma contra la Septimanie del Georges Frêche, valoriza aital lo mot Occitània qu'escupísson tant qu'i pòdon per èstre d'unes Gavaches (que i entendon ges, coma pensan grandament), Gabaia del costat de Bordèu per parlar dels Santongeses e Peitavins, que vòlon pas escotar ; lo problèma es que lo departament de Perpinyà, per èstre pas pro clever, arriba a torbar oposicion ont a la debuta n'i aviá pas. De mai, los representants de Perpinyà èran alara mal plaçat, e se plaçan sovent mal per rapòrt als Occitans, car la frontièra lingüistica de Salses, amb rasons montpelhierencas, es devengut un mur sus la sapiença que cal aver per melhor conéisser los arguments que son pas nòstres.

Es aquí que me cal valoriza la Catalonha del nòrd, e explicar a Perpinyà que la region vesina del Sud, sempre una referéncia per Perpinyà, me sembla, se sona pas Cataluña-Aran, nom que los Espanhòls an donat a la region o província de España es Cataluña ; lo catalanisme modèrne a creat un Principat de Catalonha amb un govèrn autonòme -e ne sèm plan urós en Occitània, govèrn que se sona Generalitat de Catalonha (en occitan car l'occitan i es oficial, s'oblida fòrça a Perpinyà), a creat tanben lo concepte de Països Catalans, per arregropar Cerdanya dita francesa e Rossel.ló, amai de las Isclas Balears e del País Valencià e la Franja de Ponent. Lo fait d'èstre Cataluña, Catalunya, Catalogne, Catolonia, a pas frenat per donar en 2006, l'occitan coma oficial e l'Aran coma autonòme ambe lo seu govèrn, Conselh Generau d'Aran... Donc La granda novèla region, 13 departaments, qu'un es Catalan (levat lo Fenolhedés occitan, e que los Catalans de Perpinyà respectan, mercés a una reala volontat politica) pòdon dins una region Occitanie devenir amb un estatut especial, melhor qu'en collaborar ambe las garrolhas que lo jacobinisme importarà via Montpelhièr.
E en mai perqué pas Catalogne, dins lo nom pels jacobins, car la novèla region es una region administrativa francesa, o cal pas oblidar ; vaquí ma rason : Aquò renforçarà (o pas) la determinacion (gausi pas notar autodeterminacion) per l'autonomia catalana a Perpinyà, es pas sonque una question d'identitat personala o collectiva ; Cal pas mesclar administracion jacobina (trapar un nom e la delegacion de poder qu'es la décentralisation) e l'identitat personala e collectiva catalana de Cerdanya e de Perpinyà. Es çò qe vòlon las gents de la Terreur révolutionnaire quora inventèran la nocion de NATION modèl Ernest Renan e Maurice Barrès, que mesclava lo juridic (la loi, Avoir des règles communes en lenga de l'article 2 constitucional) e l'antropologic (l'Èstre catalan e viure coma catalan) ; referéncia Cornelius Castoriadis «de la cité et des lois» conféréncias en francés de l'EHESS, annadas 1990.

Ieu me recòrdi l'inauguracion de la Portes dels Països Catalans a Salses, ajudat pel Conselh General, la causa se faguèt granda, e las bandièras a l'entrada tanben ; lo problèma esque lo foncionari del Conseil Général del 66, l'accent catalan, que faguèt la crompa, ne sap talament pauc sus Occitània, que crompèt la bandièra de Provença del temps dels Comtes de Barcelona al poder ailà. Lo cap baissat los Catalanistas qu'acompanhavi, èran pas fièrs, mas la simbolica èra granda.

Es que cal portar lo sièti de l'Euroregion de Perpinyà a la novèla capitala Salses per far plaser als extremistas de Catalonha-Perpinyà ? Puèi fabricar una paret modèl Israël-Palestina, Ongarés, Espanhòl de Ceuta-Melilla o del vièlh Berlin entre lo país de lenga occitana e lo país de lenga catalana ?

Al final aurà ganhat lo jacobinisme ?

Segur que non, car la popularitat del mot Occitània (Occitanie dins la lista dels politicians de la decentralizacion)  es talament granda, que soi segur que capitarà dins una enquèsta (vòt popular) que nos arriba per mai.

A còps las ajudas dels jacobins venon pas de qué s'esperava ... Perpinyà es la region de fRança que se vòta lo mai pel FN, per un occitan d'Arièja parachutat en Rosselhon, i a pas un problèma politic grèu del costat de Perpinyà e de totes los caires politics ? Començi a pensar coma Montpelhièr, es grèu doctor ?

A còps  las ajudas als Occitans e las Occitanas pòdon venir de los que son contra (extrèma-dreita a Tolosa pel mètro en occitan, o Catalans de Perpinyà), los Occitans podràn argumentar que Occitanie es tot levat « independentista coma mantunes extremistas » de Perpinyà...o de Barcelona (sovent mai sapients qu'en Rosselhon) ! Los de Perpinyà, Catalans, de vertat segur, vos cal manifestar, mas per aver lo departament-region qu'ameritatz coma Iparralde de l'autre costat dins l'autra granda region d'Occitània qu'a coma reala capitala occitana, Bordèu.

_°_

Apondon en francés, per un membre de la comission : 

 Òme d'Òc as dreit a la paraula : PARLA .... MACARÈL ! 

Sénat, quand i a pus d'argument politic

L'espòli fiscal es acceptat pel Sénat francés ; es encara utile lo Sénat ?
Quí paga lo Sénat per aver un train de sénateur ? Lo Sénat sap çò qu'es l'etica politica ? Cal susvelhar los ciutadans, mas pas los elegits ? Aquò se sona ... ancian regime !

 #panamapapers Jacobin e TV de propaganda TV del Sénat, l'assemblèa la mens utila de fRança.

 

Se cal pausar, coma ciutadans franceses, la gestion d'Occitània es una delegacion de poder jacobin e cada occitan paga per cada accion menada per París (quitament la mai estupida per l'avenir d'Occitània), de quina manièra lo Sénat es utile per l'ensemble de la societat, o puslèu de quina manièra lo Sénat es pas una maquina a fabricar una plutocracia dangierosa per la societat.

I a pas de politica publica en Occitània, sense Estat francés (car lo sistèma politic occitan o demanda pas), alara cal suportar aquel personal politic jacobin qu'escupís sus l'argent collecti dels Occitans que s'en va a París per las gestions jacobinas de l'Estat centralista.

Cap estudi de la Business School of Economics  de Tolosa a mesurat l'espòli fiscal francés en Occitània ; sembla que lo Sénateur aquel nos ajuda a argumentar per l'aver.

L'antidemocracia, la malautiá politica francesa, a un nom : LE SÉNAT. 

Incompeténcia e personal politic jacobin, d'esquèrra aquel e del Sénat tanben : ligam aquí.

Claude allègre, competéncia jacobina importada d'Auvernhe

Se pausa sovent l'interès del Sénat, e o sabèm totes e totaas, lo Sénat suprimit, non pas per la realitat de la «democracia» Républicaine francesa, mas per pression del pòble (guillotine per exemple) o pression internacionala.

 E coma èra pro incompetent, es devengut ministre de la jacobiniá socialista, del govèrn centralista francés ; o sabiam mas encara, coma los Papièrs de Panamà (o sabiam, i a gaire que los avugles e sords que o podián pas saber), es encara un article de Le Canard Enchaîné qu'explica qu'aquel collaborator del jacobinisme, del centralisme francés, es inutile e dangierós per la collectivitat, e en mai nos còsta cada jorn lo revengut d'un sentaor e d'un futur pensionat.

Es lo quite incompetent que nos explicava que lo rescalfament climatic èra farlabica, i a urgéncia de l'enterrar.

Cal notar que coma es Sénateur, es estat elegit pels similars coma el en Auvernhe, çò qu'implica la capacitat dels elegits de la decentralizacion d'èstre competent per seleccionar los Sénateurs.

Lo sistèma «democratic» francés pròva que la representativitat ajuda pas per la gestion de cada jorn del collectiu, e de preservar los pòbles dels problèmas del productivisme, per exemple las particulas dels veïculs Diesels.

Remarquèm tanben que l'afar pròva que los CNRS es tanben un ostal que se podrà dobtar dels capolièrs... coma dins tot lo sistèma jacobin d'administracion de l'Estat francés. E son a nos donar leiçon per exemple per donar un nom a la region, la seleccion dels capolièrs dedins lo sistèma jacobin es un gròs problèma.

D'unes díson que cal levar la taula e petar tot, mas i a solucions claras per Occitània, crear un sistèma politic que permetèsse de protegir la populacion dels disctat d'una elitocracia pauc competenta, autanplan mal competenta que las elitas d'abans 1789.

Cap naut e cap de copar ? e pas simplament del FN ! son los quite elegits locals quan se signar per poder aver los candidats a la presidéncia 2017, e ne cal mai que 500 ara, puèi aqueles candidats, pichons, nos podràn s'exprimir.

Que cal pensar d'aquela «democracia» francesa en gestion d'Occitània, e qu'impòrta sénateur occitan per èstre segur de contra-rotlar lo sistèma colonial, e versar moneda a plen rius !

Anuèch sabèm que lo candidat non seleccionat per sa seccion solcialista per èstre candidat a las eleccions dels deputats en Auvernhe, non a Tolosa (la «diversitat» frena la democracia), lo Kader Arif devengut ministre coma l'autre Auvernhat, refusa d'encontrar los elegits locals de dreita, el lo moinistre d'un govèrn que l'esquèrra explica de dreita, a prepaus dels transpòrts collectius que pòdon redusir las particulas dels veïculs Diesel a Tolosa.

I a un contunhum jacobin, sèm los cobais, los pòrcs de doás mars, animal jacobin del sistèma politic parisenc, aqueles personatges politics son los mèstres de l'ostal colonial, e los Occitans son sotmetuts, son pas Islandeses...

Cal tornar dire que los Claude allègre e Kader Arif son dos personatges jacobins que vòlon pas una politica per l'occitan. I a pas d'astrada politica excepcionala.

Votarai Occitanie, per desfaut de Occitània

La lista l'a publicat lo site de France 3 a Tolosa.
Votatz, ieu es ... Occitanie, sul site de jornal de Perpinyà.
Ai remarcat que cap organizacion occitana an demandat lo nom en lenga occitana, cap. Simbolic, non ?

Apondon : la region de Girona-Lleida-Barcelona-Tarragona se sona Catalunya/Cataluña ; ai pas jamai vist Catalonha-Aran, o Cataluña-Aran, Catalunya-Aran ... mas en Aran son autonòmes. Pensatz a Perpinyà, pensatz demandar l'autonomia quand ? E serà una bona causa.

E farai pas d'autres comentaris, vist qu'ai jà explicat lo perqué e mantunas vagadas comentats los comentaris dels autres sus totas las listas pre Internet.

"Lo FN directament es pas encausa", mas ...

Me cal apondre que lo bilhet d'anuèch es basat sus la finança (ф) e lo capital (K) e que fau una granda diferéncia entre lo capital (quitament d'Estat, o la moneda de totes, la fiscalitat) e la finança que jòga ambe las leis (sempre legalament) per far oblidar las taxas sul capital accumulat sul mercat-Estat-nacion, aquí fRança, alara lo mercat e las leis zo fan los règlaments decidats en ministèris, o per las leis dels Parlaments europèus, parisencs o a l'internacional pels tractats mondials del comèrci ; lo capital d'Estat es la fiscalitat, la moneda reculhida a totes/as, un anticapitalista tolzan m'a explicat que per bastir d'escòlas non i a mestièr de capital, i a mestièr de foncionaris ; pensi que los foncionaris seràn contents de veire que son devenguts los esclaus de l'anticapitalisme tanben coma la societat sovietica.

Cal notar d'ara enlà que lo bèl finançament de las campanhas electoralas (presentat coma democratic) es un sistèma d'autocongratulacions politicas francesas, jacobinas, de cap mesura per aver mediatizat una idèas politicas diferentas de l'oligarquia francesa en plaça ; es aital que cap partit "régionaliste" se traparà ambe aquelas solucions financièras oficialas francesas. E los petits partits, lo FN n'èra, avián donc mestièr de trobar solucion per sobreviure financiarament. Lo mai estonent es que los grands partits jacobins an pas sabut de cap manièra ne fabricar una gestion digna e clara, çò que pròva al mens que son jamai estats capables de gerir l'Estat sancièr e sas finanças (lo K qu'avèm ambe la fiscalitat).

Nos o díson, a Vincennes, sul pic en conferéncia de premsa, «lo FN es pas encausa», mas clarament lo sistèma de defiscalizacion per la basa (militanta) del FN en fondacion.

Aquel sistèma es estat plaçat per finançar un partit qu'aviá pas cap potencialitat d'aver candidats e finançament aisit, ara qu'arriba los 30 % quasiment pertot, lo sistèma es pus d'actualitat, mas çaquelà i a una conferéncia de premsa abans totas las publicacions de premsa, per botar de l'aiga sul fuòc dinerièr e panamean a l'ostal de Vincennes :

 Régis Godec es conselhièr municipal EELV de Tolosa ; EELV va mal, benlèu que la finança fabrica mal lo ciment politic d'aquel partit ... Lo capitol ecologista, El, sap fòrt plan las dificultats d'aver un budgecte per una campanha electorala, e se questionava sul FN ; ara #PanamaPapers li pòrta las confirmacions : lo FN desfiscaliza donc jòga contra l'Estat, contra la moneda de l'Estat, de l'Estat fabricat per l'ideologia que careja dins totas las campanhas electoralas dempuèi trenta annadas dins l'impèri jacobin francés, jòga contra lo K d'Estat, donc contra lo sant sistèma republican francés, aquel que ne farga sa propaganda nacionalista ; l'accion FN de terrenh fiscal es contrari a l'Estat francés, venerat dins los discorses, e panatòri dins lo privat.

Pensi que los foncionaris de l'Estat francés, simpatisents del FN, pagat per la moneda de la fiscalitat d'Estat seràn contents de veire que lo FN jòga contra lo revengut que l'Estat lor garantís... Pensi que l'estructura logistica de l'Estat francés, pagada per la fiscalitat de l'Estat, e qu'ajuda las entrepresas per ganhar de moneda, es donc tocada per la faussetat del discors del FN contra la mondializacion, alara qu'el maneja ambe la mondializacion financièra per amagar l'accumulacion de moneda d'origina publica pendent las eleccions de la santa République française. Cal remembrar que las leis de la République française son votada pel sistèma jacobin e que l'aplicacion laissa somiant, Nicolas Sarkozy sus aquel tèma a enlevat de las listas dels Estats amb problèma, la fons (ges seca), fons de transit dels financièrs o banquièrs al Panamà, segur que los amics ne son estats contents.

Avèm aquí un problèma sampitèrne dins totes los partits franceses, i a lo discors de campanha electorala, e la realitat de darrièr l'ostal politic, plan amagat (en Islàndia se manifesta per aver las demissions). Donc es confirmacion, lo FN es un partit francés pro dangierós per una causa collectiva francesa en Occitània, coma totes los autres partits que se servíscon de l'Estat per panar la moneda publica, collectiva, lo K collectiu, la fiscalitat (coma o fasián los delegats del Rei dins l'ancian regime) ; quina diferéncia entre los Balkany (UMP-Les-Républicains), un Jérôme Cahuzac (socialista), lo sistèma RIWAL e lo sistèma de prelevament de las talhas de l'ancian regime reial franc, aquel que nos explica que l'avèm descapitat ambe la santa republica francesa ?

Cal notar tanben qu'en Espanha se podrà notar la desfiscalizacion mafiosa del PP (jà un subjecte sus aquel blòg) e aquel «exemple» socialista que tot l'Estat espanhòl sancièr coneis, es del PSOE : 

Podèm rire d'aquela oligarquia que fabrica leis per nos panar l'argent public ? E nos pana LEGALAMENT ?

Dins la lista caricaturat per The Independent avèm totes los amics financièrs recents del FN, lo amics de la galèra del montatge financièr mondialista, mondialista (objecte sistematicament criticat pel FN alara que li es utile per existar), o quasiment totes, i a unes musulmans que lor agradan pas, pas brica. E quand damora pus de finançament, damorar autra causas que la destruccion de la fons de la diversitat umana, las religions o tota autra causa, damora pas mai que lo discors d'afrontament de gropes de la societat civila, dels ciutadans d'Occitània ?

_°_

Conclusion :

L'andogamia politica se fabrica ambe l'autoritat francofòna

I a d'albergament de pianò per serada privada qu'a un simbolisme bèl dins un Estat jacobin que l'oligarquia destrusís la cultura populara, cultura de l'Èstre, al profièit de la cultura de l'Aver, aver una subvencion. L'OIF a sièti a Paris, e la president es pas africana, es quebequesa, puslèu canadenca...

Lo militant politic breton explica aqueste vrespe que la seleccion estraita dels candidats a la futura presidenciala, per limitar lo nombre de candidat e assegurar una sotida digna e oligopolistica als candidats «grand», emplega lo mot de endogamic. A plan rason e lo personal politic escolhit per se presentar per las eleccions se preparan dins las institutions nautas del poder francofòne.

 

Lo blòg en referéncia es aquel, picatz aquí.

Lo jornal parisenc L'Opinion explica qu'al nivèl francofonia, la causa es pauc clara tanpauc, e lo jornal de Montréal tòrna préner l'informacion al moment que lo govèrn canadenc a de pensar al finançament de la francofonia, l'OIF. E l'engatjament canadenc es primordial, al moment que cal estauviar l'argent public, e pensar que los deficit son de cavar, dins los Estats occidentals, o endacòm en Estats francofònes.

Cal remarcar que la rason d'aquel manejament de l'argent public trapa rasons : recepcions oficialas a domicili personal, donc fau crompar un pianò de concèrt classic de classa dominanta.

La rason es donc clara, l'OIF es mens seriosa quand fau condamnar lo govèrn francés per non respectar las minoritats lingüisticas de l'Estat francés ; e cap cantaire occitan, breton, basco, catalan, alsacian, còrses, flamands, etc. cap compausitor de musicas del monde non-francofòna e vivent dins un Estat de l'OIF, m'a informat que serà o seràn convidats dins aquelas seradas particularas de la plutocracia francofòna.

Aquela manièra de foncionar dèu pas èstre especiala de la presidenta de l'OIF, ela dèu seguir çò que la plutocracia culturala francesa dèu far a París ambe l'argent de l'Estat que tot ciutadan paga en regions.

-°-

Oligarquia mondiala dins los Estats dits democratics, article en anglés de The Independent, London.

-°-

Los Hauts-de-fRance es pas l'oligarquia francesa, es una autra causa en geografia.

Quina politica agricòla per alimentar Tolosa

Es una question que Montpelhièr a jamai vista, pausada clarament, car Montpelhièr a pensat en Perpinyà sonque una concurrenta politica partidocrata jacobina.

De las chifras inquetantas, non pas solament per la demesida dels païsans en Catalonha de Perpinyà, sovent locutors naturals de catalan, portador d'una cultura enraiçada dins un contunhum que sembla abandonat pel mercat-Estat-nacion fRança e per la decentralizacion tanben, Montpelhièr fins ara, e alara per la novèla region administrativa francesa, Occitània a Tolosa (se del(e)ga pas a Montpelhièr plan segur) ?

Dins un article del 4 d'abrial 2016, dedins La Semaine du Roussillon, lança una alèrta, una alèrta se dubrís per la novèla region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr: ligam ; Ara, un Tolsan crompa majoritariament fruchas que nos venon industrials del Sud d'Espanha e de Marròc, e ne mesuram pas la pollucion per la logistica que nos arriba, nimai per l'estòck de pesticid non contraròtlat que nos arriba en boca (e l'Union Europèa ajuda a l'opacitat del problèma). La decentralizacion francesa ajuda pas tanpauc a aver una politica sus aquel sicut, al contrari ; la delegacion de poder per çò que concernís los permís de bastir a destrusit las tèrras agricòlas bonas e prèp de Tolosa o Perpinyà, la novèla capitala d'Occitània (region administrativa francesa) aurà donc dificultat dins l'avenir per minjar melhor, e en quantitat, puèi ecologicament responsable. Perpinyà qu'arriba dins la novèla region a un poder grand sus aquel tèma, mas los CR n'an pas jamai agut consciéncia politica d'aiçò, an daissat far lo lòbi FNSEA, a París e Brussels, sul tèma, ambe coma sola aisina al cap, una pensada jacobina d'aquel grope de lòbiistas agricòls.

Los 15.000 personas que nos arríban a Tolosa per an, devon saber : 1 / que van lotjar dins ostals o apartaments que la defiscalizacion francesa a finançat, edonc a montat aviat, sense responsabilitat ecologica, donc en factura d'electricitat lor costaràn carríssim, e logistica catastrofica per anar al trabalh, 2/ que la basa agricòla de Tolosa es de mai en mai granda, e sobretot elonhada de Tolosa, per rason de la precedenta politica, politica anciana devolgut a la partidocracia que fabrica una gestio na cort tèrmi del territòri administrat, donc minjar plan a Tolosa devendrà de mai en mai car e de mens en mens contrarotlable ecologicament, sanitós d'oblidar.

Las 15.000 personas qu'arríban cada annada se deuràn preparar a viure pauc a pauc coma a París sense n'aver la logistica d'Estat per viure plan.

La gestion francesa, de la decentralizacion o jacobina e centralista, es una catastròfa per Occitània de Tolosa e Catalonha de Perpinyà.

Un occitan a trobat lo Grand Èst

Jean-Marc Leclerc es de Tolosa, e s'es questionat per trobar lo ... Grand Èst !

Donc me li cal explicar qu'a l'Èst de Paris, i a tanben mantunas tèrras colonialas de : Comòra annexada o Mayotte, La Réunion, Kanaky, la Polinèsia dita francesa ; a l'Oèst del sant sièti republican ... enfin es pas lo subjecte, cerquèm l'Èst de la Santa capitala jacobina.

Vesèm clarament que lo territòri es d'una bona dimension e recòrda l'ancian Estat independent de Lorrena, Borgonha (centrala e arlatenca) e alara seriá francés e republanista, me mesfisarai del cambiament de nom, es un biais per Estrasborg de devenir capitala d'una Estat europèu de bona dimension territoriala. E benlèu qu'al final voldràn segur reviscolar lo Sant Impèri germanic (plan federal) ambe l'ajuda dels separtistas provençals arlatencs ? Se caldrà tanben mesfisar del departament etnista francés de Belfòrt qui'a jà provat sa capacitat de se separar d'Estrasborg per èstre justament etnicament pur e francofòne.

Joan-Marc Leclerc pensa que Savòia e Niça son donc un patit país a l'Èst tanben. E escrivi que els tanben an de fòrt risca qu'èstre en accòrd ambe l'independentisme estrasborgenc.

Lo "Grand Èst" es donc lo novèl nom de la region d'Estrasborg-Metz e Reims, la capitala del coronament franc. Mas quina estupiditat jacobina, una de mai aprèp lo Hauts-de-fRance !

Se parla pas pro de l'integrisme catolic, Polònia

L'integrisme catolic es sobterran, es vil, e encara viu sul continent europèu, dedins l'Union Europèa; de mai, quora es aprosmat del govèrn, mesclar religion e govèrn, e leis, per aver entrada al poder d'Estat, un lòbi capitat, val pas melhor que lo regime persa o d'Aràbia Saodita, o de Barhein, o de Paquistan.

Nosauts en Occitània, que sabèm çò qu'es l'integrisme vaticanesc, sonque quora l'Istòria d'Occitània es ensenhada, sabuda e que los estudiants ne fan una aisina per non pas reprodusir l'infame e vil integrisme religiós. 

Mantunas vídeos sul net de mantunes mèdias fan clar la revendicacion de las femnas, la situacion sociala es similara a la situacion en Iran ! 

Polònia es un dels Estats europèus, que lo partit al poder es pas democrata, e de tot biais pensa que un còp elegit, es portat a l'imposar a la minoritat son punt de vista social general, es donc un partit antidemocratic ; un còp elegit los nacionalistas de Corsega an indicat qu'èran elegits de totes los ciutadans de Corsega.... Dins los parçans europèus democratic se debana aital ; l'eleccion es per causir grope de personas que la populacion pensa capable de fargar una gestion politica de l'Estat per totes/as.

En Polònia, las teorias de netejament religiós, viscuda en ex-Iogoslàvia, son similaras a las teoria iraniana, o musulmana. L'integrisme exista tanben en Euròpa, e piège dedins l'Union Europèa.

Quand i aurà una politica europèa per castigar realament los regimes extremistas europèus ? Quand ?

 

Justícia francesa en Occitània

Ai sempre criticat la gestion francesa d'Occitània ; quand n'aurèm totes/as consciéncia, lo monde occitan aurà cambiat. E la democracia se podrà desvolopar, per totes/as, e dins totas las universitats, de las letras d'Òc a las cambras o aulas educativas de dreit per Occitània.

Coma del temps que l'Éducation dita Nationale se vegèt dins l'impossibilitat de gestion pròpria dels bastiments, per un ministèri centralizat, la delegacion de poder jacobin es arribada ambe la lei de 1982; per la justícia jacobina francesa ne sèm arribat an aquel tèrmi de blocatge de l'autoritat parisenca : lo jacobinisme francés es incapable de gerir la justícia dita francesa. Pel moment, l'anarquisme ontologic de l'occitanisme, patologia francesa de las Letras d'Òc, lo sindròma d'estackhòm dels letrats, oblida de tractar los subjectes politics que son la polícia (ai jà escrit que cal una polícia occitana pròpria a la seguida de l'afar Merah a Tolosa) e la justícia.

Dins una crida personala l'avocata tolzana Florence Ginisty, (las «virulentas» feministas occitanas faràn una soscadissa sul tèma : es una femna ! ) lo 4 d'abrial de 2015, dins un debat sul nom de la novèla region Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr organizat a Tolosa per la Convergéncia Occitana e País Nòstre, o cridèt e un an aprèp cap partit politic a reagit ; Lo procès AZF serà el despaïsat, coma pels tribunals sul netejament etnic en Sèrbia e Bòsnia a Den Haag, nosautres los despaïsaments se fabrícan a París.

E la justícia en Occitània, la novèla region de Tolosa-Perpinyà-Montpelhièr, aviá gaire d'autras solucions, vist que las estructuras juridicas francesas sancièras son a Bordèu o Marselha ! E cambiarà pas lèu vist las dificultats del budgecte de la justícia dita francesa : 

La justícia dita francesa es çaquelà lo rebat del nivèl de democracia que l'Estat francés vòl organizar dins la novèla region volguda granda mas desprovesida de justícia.

La partidocracia jacobina presenta al debat del 4 d'abrial, a pas entendut la ciutadana avocata Florence Ginisty, sa pagina FB l'explica cada jorn. E ai pas vist passar en un an un sol comunicat sul tèma. sèm encara los Indians del jacobinisme, sèm tolzans, avèm l'accent, de la politica de la cassòla de guit, dels mèdias als òrdres jacobins plan contra-rotlat, jogam a la petanca devath lo solelh e l'ompra jacobina dels arbres platanièrs coma a Marselha (la vila del rapina armada, al sègle XXIen), etc....

 

Mas la justícia en fRança exista, a París, lo despaïsament se debana tanben pel terrorisme que crida contra lo jacobinisme violent, l'arma de l'Estat central contra un pòble còrse. AZquí se parla gaire de delegacion de las incompeténcias estructurala de la justícia per totes/as, mas pas monopolizat pel servar lo poder central, son mercat-Estat-nacion, protegir una administracion d'Estat que viu tanben sus las ignoranças centralas del mercat-Estat-nacion parisenc, aquò dels centralistas e napoleonians (dels traïdors).

Quand i aurà una politica per la justícia acceptada en regions occitanas, o còrsa, o bretona, o alsaciana, o savosiana, o dels Dom-Tom ? 1 / Quand i aurà una fiscalitat pròpria per aquelas grandas regions, 2 / Quand i aurà un sistèma constitucional democratic dins aquelas regions, 3 / Quand i aurà un poder politic conscient del collectiu,  4 / Quand la populacion acceptarà d'èstre, soleta sense l'arbitre parisenc, d'Èstre ambe d'autoritats seleccionadas e competentas, 5 / Quand la lenga mesprezada serà acceptada dins aquela justícia. Aiçò per la justícia e la polícia, car una autonomia occitana se farà pas ambe l'anarquisme ontologic occitan de las annadas 1970 ; sembla qu'es la sola causa que ambe lo temps damora en Occitània ; e a còps, las «ajudas» vengudas per aquel extremisme similar e barcelonin, son pas ajudas de bon recebre per far sobreviure Occitània, l'extremisme e integrisme catolic tanpauc.

Tot aquò serà long, mas pas impossible s'o volèm clarament, caldrà plan avançar al nivèl dels autres Estats europèus, la reforma en fRança es necita, mas serà pas un Jean-Michel Baylet qu'o portarà, ni lo PRG !

Tot aquò es un defí grand per una collectivitat umana ; es pas impossible de bastir, de fabricar, de preveire, es simplament la dignitat per un pòble d'aver una justícia per totes/as, coma una lenga per totes/as.

Cauma taxistas a Tolosa : quina chança !

Anuèch es cauma dels taxistas, aprèp la cauma dels foncionaris d'Estat e Estudiants contra la Lei El Khomri de dijòus passat.

La companhiá dels manifestants de la setmana passada èran, en resumit, mai o mens 9.000 e foncionaris d'Estat (cal pas creire las chifras dels mèdias d'Estat), e salariats de las gròssas entrepresas e estudiants d'universitat e collègis (mai o mens tocat per d'influents sindicats anarquistas dins las universitats de letras tolzanas) ; un public que de costuma sortís unicament quand lo govèrn es de dreita a París. donc ne podèm conclòure que la lei El khomri es de ... dreita ? benlèu ? O que lo concènsus es pas brica lo plan plolitic d'aquel grope politic omogenèu, parla gaire a la ierarquia, se parla gaire dins aquelas estructuras jacobinas francesas, nimai ambe los quadres de las gròssas entrepresas (parachutat directament de las grandas escòlas), ni dans las universitats car lo personals es causit al cap per una partidocracia jacobina francesa e sovent d'esquèrra, tota reforma es alara impossible per els.

Aquel public es vengut manifestar gràcia al mètro ; una gestion de servici public de la Métropole de Toulouse que l'occitan s'i emplega gaire de manièra normala, encara.

Anuèch diluns son los taxistas tolzans en cauma, los professionals independents, taxistas, qu'an agut per pagar la carga reiala (perdon republicana) a l'Estat jacobin per poder exercir. Aquelas cargas son per pagar los manifestants de dijòus passats. Aital vesèm que la fiscalitat de l'Estat jacobin francés es un grèu problèma epr l'economia occitana e de mantunas manièras un problèma per Occitània ; farai pas la seria dels problèmas, mas son grèus : quí protesta ?

Los taxistas ambe una vision jacobina del problèma vòlon eliminar la concurréncia, servar la situacion del mercat-Estat-ncion organizat pels Jacobins, d'aquesta manièra de foncionar contra la modernitat, vòlon ni d'UBER, ni del mètro, ni las anèrgia neta per circular melhor epr la sentat de totes, donc vòlon la pollucion a las particulas de sénher Diesel ! (encara la legislacion sul Diesel es un problèma fiscal jacobin) ; quines son los taxitas tolzans qu'an demandat a las autoritats politicas localas de los ajudar per aver taxis ambe enèrgia neta ? Quines son los taxistas que fan la pròva de l'utilitat complementària dels taxistas ambe l'unic servici public tolzan, TISSEO ? Los taxistas fan la cauma al entorn de l'aeropòrt, benlèu que son per minjar mal e aver una aeropòrt a 20 km de Tolosa per destrusir camps agrestes que, ambe un aeropòrt nòu, auràn lo minjar encara mai luènh de capitòli ? Quin son los poders locals, legal, legislatiu, per s'adaptar a la situacion tolzana ? Cap, n'avèm pas, cal sempre parlar ambe un delegat parisenc, la préfecture, que transmetrà l'informacion als Jacobins, al legal parisenc, e la leis l'organizacion collectiva arribarà .... aprèp 2017 ! Quin tempses perduts ambe lo centralisme francés, non ?

Sembla que la discussion politica, entre los seus foncionaris e los seus trabalhadors independents foncionèsse mal ? La delegacion de poder, o decentralizacion ajuda pas car los poders legals i son pas, ni la fiscalitat tanpauc ; La prefectorala ajuda ? NON, al contrari, empiejora lo problèma jacobin.

Lo sistèma jacobin es pas lo bon sistèma pels Occitans, trabalhadors de servici public e de las grandas entrepresas (que fan succès tolzans sul mercat mondial), e dels independents (que fan l'activitat suava en Occitània), dins la novèla region, Sud-Occitània-Catalonha. Las caumas ne son l'illustracion de cada jorn e pertot en Occitània. Quin partit politic antijacobin o explica cada jorn ?

Coma lo sistèma jacobin nos daissa fabricar una gestion a la pichona setmana, caldrà trobar solucions logisticas que lo jacobinisme a jamai sabut trobar, es un pauc coma los bastiments de l'Éducation dita Nationale ! Donc la cauma dels taxistas a un avantatge : lo mètro en occitan entre Colomièrs-Blanhac-Tolosa/Matabuòu-Balmars-Labèja es devengut una urgéncia logistica ; èra esperat ? Pensi que los taxistas, ni los coorporatisme dels foncionaris d'Estat, n'an cap vision globala, occitana per Tolosa.

Polemica, emplec del mot Nègre en francés

Dins un bilhet de fRance CULture, s'explica l'emplèc del mot nègre dins la lenga francesa, mas dins cap mesura s'explica lo perqué, l'origina del mot. E çaquelà aquela origina explica fòrça causas... 

Donc Cloé Leprince de fRance CULture explica : «Après la polémique suscitée par Laurence Rossignol en déclarant qu'il y avait "des nègres américains qui étaient pour l'esclavage", l'historien Pap NDiaye, pionnier des black studies, décrypte l'histoire d'un mot directement empreint de l'histoire de la traite négrière et la hiérarchie raciale. » 

«Aprèp la polemica engimbrada per Laurence Rossignol en declarar qu'i aviá "dels nègres americans qu'èran per l'esclavatge", l'istorian Pap N'Diaye, davancièr dels black studies, descòda l'istòria del mot directament pastat de l'istòria del comèrci negrièr e de la ierarquia raciala.»

La responsa es coma cada còp en oblidar la sorga del comèrci negrièr ... Bordèu, vila occitana ! Aprèp Liverpool, al XVen sègle, èra una granda vila de comèrci mondial.  E cal explicar encara de manièra economica de que se debanèt a Bordèu per anar cercar de las Chifras d'afar per evitar la mòrt del pòrt, e devenir aital LO pòrt negrièr d'Occitània, pel seu Chifra d'Afar.

L'expression «traite négrière» es tanben interessanta ; lo mot anglés to trade a quasiment la meteissa valor, raiça lingüistica tanben, e explica tanben que tractar en occitan es tanben comerçar, botiguejar, trafegar, veire desvolopar una politica diplomatica, e la vila de Bordèu èra una de las mai grandas vilas de comèrci d'Euròpa abans l'arribada dels Francs, 1453 batalha de Castilhon ; l'administracion del Ducat èra plan eficaça, mas aprèp la batalha e l'arribada de la francizacion contra lo latin e la lenga locala (normalizada per èstre lenga d'administracion entre 950 e 1050 a Lemòtges a la demanda poltiica del Duc d'Aquitània), l'administracion partesana del Duc es estada destrusida pel novèl poder reial en plaça, los Francs an fait de netejament etnic per las tèrras que se díson gabaye, ara ; mas an netejat tanben dedins l'administracion ducala, per plan contra-rotlar lo país conquesit. Lo sistèma colonialista de conquèsta franca a un exemple d'aplicacion en Aquitània entre 1453 e 1470, o cal pas oblidar.

La vila de Bordèu èra donc un luòc mondial de comèrci, e pas simplament ambe Euròpa, l'arribada del poder francés a imposat una novèla generacion de comerçants, trafegants, traders en anglés modèrne, e donc se dubrir a d'autras tombadas perqué lo rei limitava lo comèrci de Bordèu, o a fabricat concurrents, Rochefort/La Rochelle, Nantes, Saint Malo, puèi Le Havre ; lo comèrci es devengut donc sobterranean a Bordèu, discret e ideal pel comèrci negrièr, la tracta negrièra. Cal notar que la famosa beguda Marie Brizard es tanben un afar d'un nègre encontrat sul quai de Bordèu... Es question de color de pèl, nosautres l'avèm rosada, els l'an nègra ; la causa es simpla d'entendre a un moment que la biologia moleculària, la recèrca aviá pas inventat e trobat l'ADN comuna, e confirmat que la nocion de raça es una absurditat biologica ; son devenguts los Nègres, al XVen sègle, aqueles nègres del comèrci de Bordèu, un percentatge çaquelà pichon en Chifras d'afar, mas grand en nombre d'esclaus transportats, enbarcats de las còstas africanas cap a las Antilhas, puèi la Loisiana.

E coma la lenga comuna de los de Bordèu, los Gascons d'Aquitània, a Baiona o a Bordèu, èra lo Gascon (en politica, lo lemosin en poetica, coma l'explicava Montaigne), la lenga èra tanben aquela del comèrci, la lenga de totes/as, borgeses de Bordèu e Baiona comprès ; la cultura gascona a traversat en America (veire l'arquitectura dels ostals de l'Iscla de Santa Domenja o en Loïsiana), mai tanben la lenga èra aquela de las equipas dels batèus e donc mai o mens foneticament transmetuda, la tornam trobar dins los parlars de Martinica e Goadelopa, atanben coma las danças e los instruments de musica; aquel afar de las vendas africanas cap a las America èra un comèrci de mai, pro valorizables e discretament, d'Africa a las Americas ont los de Bordèu e Baiona (l'iscla de Santa Domenja) avián jà establits comptadors de tacta, luòcs urbans de comèrci, ambe una tèrra que podiá noirrir las equipas dels batèus, isolats dels poders ispanics.

Lo mot NÈGRE es donc un manlèu de l'emplec lingüistic occitan de Bordèu (cal renarcar qu'es pas la formulacion de tèrras foscas landesas, pas encara los pinhadars napoleonians, lo mot NÈRE es occitan «deras Lanas», mas la version estandard, la version lemosina). Es evident qu'aiçò es pas una revendicacion lingüistica occitana a Bordèu...

Puèi mantunes sègles aprèp lo retorn de l'esclavagisme per la politica napoleonica, fRança, la fRança jacobina, aquela del torisme de massa politica, impòrta en Occitània lo nègre de Pierre Soulages.

Pierre et Colette Soulages, de retorn al país, an un musèu a Rodés, lo nègre de Soulages es plan conegut, fabrica torisme e donc economia politica ; mas l'emplec del mot nègre e la seuna origina occitana es pas conegut de l'autor Pierre Soulages. Sus aquel tèma, jamai digun a religat lo Roergue al temps que fasiá un tròça d'Aquitània, si Soulages, ni los sistèma politic d'anuèch. En 1200, lo Roergue èra del Ducat d'Aquitània, o cal pas oblidar.

Es pas la rason de la raiça del mot nègre que Pierre Soulages a indicat per abandonar lo nègre dins sas creacions. Per Pierre Soulages se parla del Noir de Rodés, pels afars istorics del tractament negrièr se parla de Black Studies, quitament en patois parisenc.

La SNCF es lo problèma pertot en Occitània

O cal confirmar, la SNCF es lo problèma en Occitània, e pertot.

La solucion es coneguda, mas lo sistèma politic jacobin e nacionalista francés refusa d'o entendre; d'o comprendre, de reagir a la mesura del problèma, alara son a pregar a la SNCF per veire dins los lors burèus aqueles còrbs nègres de la SNCF que se díson Cadres explicar coma lor van panar la moneda e lor donar un plaser jacobin de l'encuolat en permanença ; los còrbs aqueles se veson sovent dins la cors dels burèus de Tolosa o Bordèu.

La solucion coneguda es la creacion d'una entrepresa de ralh de servici public, un vrai service public des transports collectifs en Occitanie, en Occitània. La SNCF es sonque necessària per plaçar los estudiants de las grandas escòlas del jacobinisme parisenc, ges per capitar de donar un servici public als Occitans.

L'ai jà escrit mantunes còps ! 

Lo local es la democracia

Ai recebut aquel document aqueste maitin : 

Lo local es la democracia, mas la delegacion de poder, sistèma francés (sistèma jacobin e de decentralizacion) es lo problèma de TOTES/AS, A NIÇA E EN OCCITÀNIA. La delegacion de poder dona pas una bona gestion aiçí al país occitan de Niça, nimai endacòm mai, bona gestion o delegacion de poder del pòble d'Occitània :

I a tanben ambe aquela novèla, un biais d'afrontar dreita jacobina contra esquèrra jacobina en país occitan de Comenge .... pietadós : fabrica aital una illusion de diferéncia politica, votar per el o l'autre seriá una causida democratica, quand i a mestièr de cavar los problèmas creats per l'Estat, e la flaquessa de la delegacion de poder sonat decentralizacion. Me sembla que lo problèma de l'Estat francés es plan mai comprès a Bordèu qu'a Tolosa ; ai escotat Alain Juppé que parla d'Alain Rousset sul subjecte.

La delegacion de poder, delegacion del jacobinisme, lo provincialisme reial organizat dempuèi 1982, car lo cònsol de Marselha aviá problèma ambe lo prefecte, mas lo prefecte es sempre aquí e de cap mesura gaita l'eficacetat de la politica de la delegacion de poder, de la politica de decentralizacion... La decentralizacion es de tornar pensar, mas pas coma una delegacion de poder, mas coma una constitucion de pichona nacion (juridic de la ciutadanetat locala, nacion locala), e las granda aglomeracion coma Niça o Tolosa an quicòm a veire sul tèma.

La politica de decentralizacion a pas annulat lo sistèma de desfiscalizacion de l'Estat centralista que fabrica lotjaments en desfiscalizar, mas tanben en destrusir tèrra agricòla, e donc lo futur de la qualitat que cal pel minjar de las populacions occitanas.

La politica de decentralizacion a pas donat un poder fiscal als Conselhs Regionals, ni un poder legal ; es aquò lo pus grèu problèma d'aquela reformeta. E dins lo cas de Niça, a plan alonhat la decision simplificatriça per la gestion d'una granda aglomeracion !

E lo sistèma partidocrata es encara jacobin, de mai lo sistèma de la decentralizacion a pas portat constitucion democratica en region occitana. Car es talament aisit de poder far a l'acès del prefecte... sense cap castig argumentat de la politica de decentralizacion, o de la conjoncion de la fiscalitat d'Estat e de la politica decentralizadoira.

Lo local es pas la desctruccion e l'anarquisme. Lo local es lo demòs al pòble, tornam a la semantica grèga.

 

la cançon del mes : Erdowie, Erdowo, Erdogan | extra 3 | NDR

I a acompanhat sa traduccion en anglés, s'espèra la traduccion en occitan, catalan, basco, bretopn, portugués, danés, gaelic d'Irlanda, italian, retoromanch, ongarés, polonés, norvegian, finalandés, ucrenian, bulgar, grec, sloven, slovac, maltés, persa, rus, espanhòl, lengas amerindianas, mandarin, japonés, corean, lengas polinesianas, patois parisenc, etc.