Un atemptat caça l'atemptat de Niça

Un atemptat de nuèit encara en fRança, coma lo Parlament de 1939 donava los plens poders el «gente» Philippe Pétain, lo poder socialista (Parlament e govèrn) fabrica una politica de l'«État d'urgence», dirigida per una administracion que sap pus que fa d'aqueles pòbles «amb problèmas», la ciutadanetat francesa. E lo politic qu'a pas cap idèa d'una politica pròpria fa fisença a l'administracion militarista francesa, parier que lo Parlament de 1939 fasiá fisença a Philippe Pétain e l'«État français». 

Ni l'«État français, ni l'«État d'urgence» an provat una mendra eficacetat per tornar la democracia, nimai per tornar la dignitat a un pòble manipulat !

Dinc aquel Estat novèl qu'es supausat èstre d'urgéncia (dempuèi qu'un atemptat a tocat Paris, alara que sabèm qu'a debutat a Tolosa ambe l'afar Merah, aquò farà ....), avèm donc lo retorn de las milícias, de las perquisicions modèl ancian regime, d'una fòbia institucionala car lo pòble (unic evidentament) fa paur a la generacion politica dels partidocratas. La jacobiniá e sa casta a paur, paur a totes los nivèls, mas sobretot a paur del pòble, e sobretot aquel que vòta pus, car favoriza lo vòt FN, l'enemic de l'interior (ne fau aver sempre un - lo FN en blau marina a un conservatisme, l'enemic es exterior, es immigrant).

 De la guèrra al «communautarisme» (tal que France Bleu emplega lo mot, Radio París es tornat dins la semantica) es tornada dins lo camp del verbiatge d'extrèma-dreita ; i veson una escasença, tornar al poder ; totes los instruments institucionals de repression son, dins la nuèit passada, installats democraticament per una representativitat qu'a paur per sa sentat electorala, e sa sobrevida politica.

La crisi politica genertalizada es volguda pels terroristas de l'extremisme d'Orient-Mejan e fabricat -via Internet- dedins una populacion escolarizada per la santa République française. L'ai sempre escrit, lo problèma de la ciutadanetat musulmana es sa fauta d'educacion politica, istorica e quitament geo-politica, al mens 3 generacions de problèma educatiu francés. E amb aiçò, soi segur que soi dins lo camp capitolat per Barcelona, Lo Jornalet, d'islamofòb.

Veire la realitat en fàcia, l'extremisme serà pas oblidat per las santas leis republicanas e jacobinas ; fau un autre sistèma politic, fau cambiar de sistèma (pas pus de reforma), e donc fau urgentament la fin del sistèma politic francés, la fin del somiat passat republican que fau ; pas lo retorn de las estupiditats de 1939 ! Ni besonh d'una messa catolica per compassion a Niça, alara que la messa ortodòxa amerita pauc d'interès del personal politic qu'es lo primièr a se dire laïc, çò que son pas jamai estats, ni vengut del pòble (etimologia de laïcos en grèc), ni de religion non catolica.

Lo personal politic al govèrn es en causa, mas la dreita es pas melhora, farai un apondon long sul tèma.

Niça soi en dòl, duelh per tutes/as, mas en dòl per èstre estat enganat per las institucions francesas, dempuèi 1870 ; e Occitània granda dempuèi 1792.

Un atemptat referendària francesa, bonapartista, que se paga en 2016, encara e encara. Los atemptats a fabricat lo centralisme francés, ne fan una pregària perqué damora cada vagada que van al monument Mort-Pour-La-France ; la democracia es mòrta ambe l'atemptat de Niça, car los Franceses ne fan la gestion republicana.

_°_

Dins las listas de las estupiditats politicas, los elegits UMP-UDI-Les-Républicains ne faguèron tonassas ; vau creire que vòlon emplenar Le Canard Enchaîné de la setmana venenta.

Las mai estupidas son Guaino e Barèges que vòlon armar la populassa, evidentament de lor camp, per far la guèrra a l'autre, plan segur ; Barèges de Montalban deuriá saber çò qu'es una guèrra entre catolic e protestants ... dos camps armats. Evident, es una solucion contra lo caumatge !

Mas avèm tanben una patologia clara per non pus aver de memòria politica, Nicolas Sarkozy :

 

E dire que coma ciutadan, li pagatz una retirada dracosa per nos messorguejar cada jorn sus TF1 o totas las televisions de fRança !

O aquel elegit de Niça, motorista de tria, que parla sovent, mas qu'oblida aviat çò que dís ; malastrosament es lo cumulardòc Christian Estrosi, lo president de l'aglomeracion de Niça, e qu'a demandat a cònsol actual de Niça de se calar.

o aquel qu'es president del Conseil départamental qu'explica seriosament :

Aquel a votat leis, e n'en sap pas lo contengut ; patologia : cumul dels mandats. Ièr la votèt l'ineficaçetat «État d'urgence».

O encara piège, car es estat jutge, aquel qu'un diluns maitin en directe sus una ràdio parisenca, oblida qu'es vice-president de la la comission d'amitat fRança Aràbia Saodita ; fau tornar dire que la moneda de l'Aràbia Saodita a servit a bastir una mosquèa a Niça ... lo salafisme s'i pòrta plan mercés. E Les Identitaires i podràn trobar sorga de comunicats de protestacions ! Mercés lo Fenech.

Lo piège es qu'aquel deputat es lo president de la comission sul terrorisme de l'Assemblée dita Nationale de país vesin del nòrd ; de qu'as poscut oblidat dins la redaccion del document mandat al govèrn ?

La dreita del Parti Socialiste Français a tanben son cabal per la corsa a las estupiditats politicas : 

 De qué en mai per la dreita ? A si, lo FN Bleu Marine e los arguments qu'ai jà recebut, fan que : 

e fau pas oblidar que son exemplars per donar dins la critica :

Me fau arrestar aquí perqué la colèra puja encara ! 

I a 1 policièr municipal per 800 habitants a Niça, mas totes/as sábon pas diferenciar un camion frigorific d'un camion normal.

 L'Estat politicièr, la polícia pertot a Niça, res es la solucion contra lo terrorisme ...

Quand las informacions fan la semantica complotista

La semantica complotista es una manièra de far correspondre de las informacions e assegurar que lo grand public es capable d'entendre que lo complòt, la manipulacion de las idèas, la manipulacion de la realitat es possibla. E los sistèmas politics centralistas i ajúdan grandament car son basat sus una maufisença de la compreneson democratica dels eveniments.

Tot d'un còp, per l'atemptat de Niça, sus la passejada, la rota de la platja, siam passat, en tres jorns e nuèchs, d'un menaire de camion de l'ISIS, a un perturbat mental (en procediment de separacion de cople), a una revendicacion ISIS pel canal costumièr e tardiu de l'atemptat de Niça. I a de qué postular del problèma informatiu francés, e tanben del pauc de coneisséncia del terrenh de las autoritats politicas jacobinas francesas, autoritat que son supausat gerir la Comtea de Niça al sègle XXIen, ambe l'ajuda de la partidocracia jacobina de dreita o d'esquèrra (dreita o esquèrra del rei, sabètz la referéncia al mens ? Vos vau pas contar tota l'istòria ?).

I a de qué se demandar de qué fabrica la polícia municipala de Niça -condicionat al nacionalisme francés dempuèi 1860-,  quand un camion arriba sus una manifestacion del nacionalisme francés, un ser de 14 de julhet de 2016, lo jorn que la preson dels parisencs es estada presa per liberar los presonièrs politics del reialme franc... una data que Niça li dèu pas saber, mas a l'epòca Niça èra pas "francesa" ; donc lo 14 de julhet del modèl francés actual, la Comtea de Niça n'aviá a fotre en 1792, o puslèu un pauc coma los Angleses anuèch párlan de #BastilleDay. Per confirmar la donada istorica, vaquí una mapa francesa de 1732 qu'explica plan çò que son las «provinces réputées étrangères» ; estranh (!), en 2016, Niça s'en remembra pas ! Lo complotisme encara ? O simplament l'istòria manipulada per las santas escòlas republicana francesa, e los sants regents, escòla de la tresena republica que despís aquel temps, res a cambiar, escotèm Regís Debray per n'èstre convençuts.

Alara comprèni melhor per una data e commemoracion qu'es pas de Niça, fau bolegar son monde nacionalista per far oblidar l'istòria. Dins un programa politicament militant, fRance CULture explica lo seu pensament sus «L'adieu à l'histoire» ; oblidar l'istòria ...Alain Finkielkraut convida un nacionalista francés per nos explicar que los Franceses oblídan l'istòria, l'istòria de la gentilhessa politica francesa, de la sapiença parisenca, de la patz parisenca e republicana, plan segur ! Lo nacionalista francés, Régis Debray, li explica bravament tot aquò ; mas oblida d'explicar que la Comtea de Niça a pas la meteissa istòria dita «francesa» (francesa tal qu'o pensam en 2016), e benlèu que la supòrta sonque despís 1860 per un referèndum sul modèl Putin en Crimèa (2014), e en realitat de gestion francesa sonque aprèp la patz europèa de 1870.

Cada còp qu'assagi d'explicar l'istòria tal que los Occitans, e los Nissarts autanplan, la veson, d'unes nacionalistas franceses me fan la remarca «qu'anèm pas tornar a Adam e Eve» per gerir lo present... An plan rason ; l'istòria de Niça devenguda francesa (tal qu'o pensam en 2016) es una istòria recenta que Niça ne paga lo còst anuèch en 2016, per la gestion catastrofica de l'atemptat de Niça, gestion qu'es pas d'Adam e Eve, mas de Christian Estrosi, sos amics Éric Ciotti e Nicolas Sarkozy, E Bernard Cazeneuce e sos amics Manuel Valls e François Hollande ; avèm donc una gestion de Niça que se pensa a París en majoritat ; es benlèu aquí lo problèma de l'atemptat de Niça, basicament, ontologicament gestion jacobina. E despís París, los dos costats del reialme republican francés, se pausan coma solucion : 1/ la religion de Roma (la messa de condòl me faguèt duelh, coma díson a Niça), o 2 / la religion d'Estat, que per èstre de l'Estat francés son semblantas.

Dins la religion d'Estat, la dreita o l'esquèrra del rei-president, pensa que l'Estat es sant, e que pòrta totas las solucions de gestion de la Comtea de Niça despís 1870 ... Mas l'avèm plan vist, quitament decentralizat la polícia municipala d'en Cristian Estrosi, la collaboracion francesa a Niça, a pas poscut frenar un falord en camion.

Dins la religion d'Estat de tipe vaticanesc, es lo decorum qu'es important, e lo luòc de la novèla glèisa es essencial, santa reparada, (los Franchimands  díson reparate) es per aiçò que Nicolas Sarkozy o lo FN-BM i son estats ; fau plan reparar las errors del nacionalisme francés. Mas darrièr lo decorum, i a la guèrra a l'eretic, coma se l'Istòria de las guèrras de religion cristiana aviá jamai tocat Niça, çò qu'es vertat en partida, car lo reialme de Piemont-Savòia, Comtea de Niça èra pas del reialme francés a l'epòca, ni lo poder totalitari franc (sense Parlament) ; tornèm a l'istòria per explicar lo present. La Comtea de Niça pendent la guèrra de religion cristiana europèa, Niça, e lo parçan d'aquela Gavotina alpenca, èra debans un dictament vaticanesc de la religion, la religion novèla del Sant Impèri li es pas arribat pro fòrt per crear l'esquisma ecclesial, lo sant impèri germanic a assajat al sud de servar lo monopòl de la legida de la Bíblia.

Mas vist d'Occitània fòra impèri germanic (fasèm sempre istòria coma Regis Debray o demanda), vos podèm escriure que l'istòria de las guèrras de religions, las sabèm ; e donc sabèm çò que dona l'acarament entre un poder vaticanesc e una religion que demandava al pòble simplament de legir la Bíblia directament dins SA lenga... Es la primièra guèrra franca e papista contra los Catars ; mas avèm tanben conegut la guèrra dels cristianismes, papistas contra calvinistas o lutherians, los protestants d'anuèch. La guèrra que l'islam impòrta en Euròpa es similara a-n aquela guèrra cristiana d'un còp èra ; e malgrat l'evolucion de la pensada modèrna sul tèma, se vei desvolopar las meteissas responsas estupidas del sistèma politic francés, e del sistèma imperialista mondial, de l'economia de mercat pensat per la meteissa finança, modèl escòla de Luc en Toscana ; coma qué la vida istorica de las idèas pòt passar la pensada francesa, en lenga francesa, es autanplan, gregària.

Mas lo problèma es que de l'autre costat de Ròse, tot aquò -de la pensada gragària francesa- sembla encara tocar lo public, sovent gràcia a las glèisas catolicas e un esquèma ecclesial qu'a pas gaire cambiat, segur perqué la solucion politica del decorum papista damora en plaça ! 

Quand se sap melhor l'istòria, lo complotisme se comprendrà, e se ne rirà -nègre- de veire de quina manièra lo poder politic parisenc, centralista e pauc democrata, socialista o de la dreita bonapartista, farlabicarà los eveniments per s'adobar sa «genta» politica en país de conquèsta, per enganar encara mai la populacion, «réputées étrangères», mas sobretot sotmetuts a la pensada unica francesa, la pensada gregària francesa. E aquí los mèdias parisencs, que son 99 % çò qu'escota ara lo pòble de Niça, e lo pòble occitan, ajuda fòrça al desvolopament de l'engana jacobina francesa, ambe una còlha d'intellectuals, de tipe Académie française, que son lo relai clar de las idèas nacionalistas/regionalistas d'expansion parisenca.

Senon, Niça es en duelh, segon lo primièr ministre Manuel Valls, per tres jorns !

Niça, quin es lo problèma ? Lo show politic !

La dreita francesa es sus la critica dels socialistas ; mas concretament e sul terrenh, qui me podrà explicar de quina manièra una vila sobrecargada de camèra pertot e d'una polícia municipala modèl de l'UMP-Les-Républicains, podrà pas respondre de las incapacitats politicas de la dreita francesa a Niça.

Camèras pertot (Modèl Les Républicains de gestion comunala), polícia municipala pertot (Modèl Les républicains e FN-BM de gestion municipala), una organizatriça de viatge explica que li a calgut 20 minutas per son bus de torista per arribar a l'òtel e al final, li a calgut demandar als toristas de partir a pès a l'òtel.

Coma un camion frigorific amb un VTC dedins, a 22h, lo #BastilleDay, a poscut passar el ?

La dreita autoproclamada republicana prepausa tanben un novèl modèl, aquel dels potchistas contra lo dictator Erdogan. Fau ajustar aquel arganhòl es estat un conselhièr de Nicolas Sarkozy, ai la paur a l'esquina que tòrne !

Los protagonistas de dreita son cumulars, son adeptes de la politica de costejar los mèdias a la primièra catastròfa qu'arriba (modèl Nicolas Sarkozy que n'avèm vist jà l'ineficacetat) e lo sistèma mediatic los ajuda grandament (benlèu sense vóler) ; los avèm entendut tota la nuèit del 14/15 de julhet e tota la jornada del 15 de julhet. Per nos explicar : es la fauta del govèrn socialista. Fau tornar indicar qui a suprimit lo mai de pòste de foncionaris dedins lo sistèma policièr francés dins los vint darrièrs ans ? Responsa : Nicolas Sarkozy e son govèrn !

E els de qu'an coma responsabilitat ? Son pas els que fan la politica en PACA, dins lo departament de Niça, e dins l'aglomeracion de Niça ; son pas els a l'òbra ? O benlèu que la delegacion, per causa de cumul de mandats e d'occupacion a l'inauguracionisme, facilita una gestion administrativa de totes los problèmas. E per aquò far en securitat, fau aver administradors afidats, causits en foncion de l'afidança (los DRH son alara una clau del sistèma), donc forçadament del concènsus politic que farà que lo patron serà re-elegit, per poder contunar coma abans ; mas pas question d'èstre imaginatiu, pas question d'èstre fòra las règlas establidas per un sistèma electoral que participa del jacobinisme francés, del bonapartisme o militarisme republican francés.

Puèi una messa catolica coma sola vision politica per un drama uman per la populacion de Niça, me sembla un pauc cort, un pauc electoralista, comunautarista e d'una vision de futur dobtós, car «fau seguir çò que lo FN-BM practica», fau pas daissar lo terrenh liure al FN-BM, lo Varton e la Maréchal-le-Pen son tanben dins la glèisa catolica.

Donc, mens de 20 minutas aprèp l'atemptat d'un des-balançat, un falord, per rason de familha (ça sembla grandament), la dreita bonpartista francesa fasiá son show.

De l'autre bòrd, al govèrn se vòlon amagar darrièr d'estructura d'Estat. «C'est la guerre» explica Manolito Valse ; mas dins una guèrra fau aver un enemic, e pel moment, ça sembla qu'es un des-balançat mentalament e per rasons personalas qu'a cometut l'atemptat, ambe las armas de son trabalh de cada jorn, un camion, e pistòlas factiças dedins la cabita, una bicicleta dins lo camion frigorific. Benlèu que lo falord sap copiar lo modèl precaunizat per ISIS, mas es pas brica un integrista politico-musulman.

«Gagner une guerre» sense poder saber quin es l'enemic ? Quin militar podrà avalir aiçò coma una causa eficaça ? Una guèrra i a un enemic clar, i son militars fàcia a d'autres... i a un clar sistèma d'un estat faàcia a un autre ; lo terrorisme es pas una guèrra.

Alara, fau aver un Manolito Valse per assegurar qu'es un atemptat modèl ISIS e donc fau manténer «L'État d'urgence», sistèma que visiblament es eficaç sense que per protegir la casta republicana que se passeja sus los mèdias d'informacion en contunha.

L'«État d'urgence» es una fotesa per protegir lo personal politic jacobin, pas las populacions, basta que vòton per els; l'armada non podrà protegir tota la populacion ... donc lo perlongar, perlongar una causa inutila, cambia res al problèma politica que Niça e Occitània a de suportar, los poders parisencs e bonapartistas ; fau pas oblidar tanpauc los afidats al sistèma, l'administracion centralista francesa, agís mal, mas s'amaga darrièr una partidocracia turiferària de la populacion nissarda, e donc, per extension e proximitat lingüistica, occitana ; lo modèl terrorista djihadistas es francés, sembla a l'AOS de l'Argèria abans l'independéncia (la santa republica a oblidat), e aiçò es conegut dempuèi vint ans.

Puèi i a l'esquèrra francesa costat pacifista :

 Al meteis moment se cantèt a Montmartre, en memòria de las victimas. La filiacion es clara :

 "Le courage, c’est de chercher la vérité et de la dire ; c’est de ne pas subir la loi du mensonge triomphant qui passe et de ne pas faire écho, de notre âme, de notre bouche et de nos mains aux applaudissements imbéciles et aux huées fanatiques." Jean Jaurès

Lo coratge es cercar la vertat e la donar ; es de non pas suportar las messorgas triomfanta que se passejan, e de non pas far lo resson, de la nòstra anma, de la nòstra boca e de las nòstras mans als aplaudiments imbecils e las cridas fanaticas - dixit Jean Jaurès

Plors, show e compassions, mas cap solucion. Car lo problèma es lo sistèma politic jacobin  que cap dels partits politics franceses an en cap de destrusir, de reformar radicalament, encara mens Los amics del FN-BM, Les Identitaires.

Es que la crida a l'«Unité Nationale» salvarà aquel sistèma jacobin ? Salvarà la partidocracia francesa que s'encamina cap a una autra engana dels ciutadans en fRança.

Una mapa estiuenca qu'acabarà pas de far parlar

Las aglomeracions d'Euròpa e territòri de "desvolopament".

Una novèla presentacion de la realitat europèa : lo territòri europèu dividat en foncion de la mai proxima ciutat de mai d'un milion de ciutadans.

Made by ?

Sabi pas se los geografes son a plaçar dins lo quasèrn tecnocracia europèa, mas aquela mapa la caldrà plaçar aital ... mapa tecnocratica europèa.

Lo desvolopament passa per ciutats de mai de un milions d'abitants ?

O alavètz es un instrument per mesurar lo voide de desvolopament que las politicas europèas (politicas dels Estats imperialistas) an pas capitat en cinquanta annadas d'emplenar ?

"BastilleDay" sangnós a Niça, tòca Èst Occitània

Cort e en francés, raconte d'un jornalista de Nice Matin, picatz aquí. Èra present al pus prèp del drama de Niça.

Aprèp a la debuta l'afar Merah a Tolosa e Montalban, lo supausat "Loup solitaire" que disián, es lo terrorisme djihadista modèl banda a Badèr, lo terrorisme d'un «Tunisian solitari» (dobti), aiçò es l'organizacion internacionala que se revendica musulmana e integrista, organizacion qu'emplega sas basas francesas (d'educacion francesa, sul continent europèu o dins las ancianas colonias o protectorat), que tòca la segonda granda ciutat d'Occitània, e ciutat la mai internacionala d'Occitània a l'Èst, al moment patriotic francés del #BastilleDay coma díson los anglosaxons.

Fau remembrar que la Comtea de Niça es francesa per l'annexion modèl Putin, d'un territòri de l'ancian reialme de Piemont. La data de la conquèsta francesa es sonque de 1860. Dempuèi aquel jorn, son las autoritats militaras francesas, o descendentas, que fan la gestion de Niça, la segonda mai granda ciutat d'Occitània, a l'Èst de l'espaci lingüistic occitan (dins tota sa diversitat).

Tota la premsa mondiala ne parla sul pic ; Niça es una granda ciutat pro simbolica de l'Estat francés, un hups logistic aeronautic europèu important e que facilita los escambis ambe tot l'Orient de la guèrra de religion aquela, avèm tanben un Estat francés que, quasiment, totas las fòrças policièras son plaçadas per la «normala» proteccion del centralisme francés ; es segur per aquela rason, mas pas sonque, qu'es estada causida per aquel atemptat novèla en Occitània ; nos disèm tanben que l'article recent que demandava una polícia occitana per Occitània es plan premonitòri ; Niça es tanben, per la mala formacion francesa d'un tipe de populacion (musulmana integrista e educada sul modèl francés) e per la granda dimension de sa populacion, la segonda plataforma d'expedicion de potencial djihadista de l'Estat francés, Niça es devenguda en una serada un simbòl de l'incompeténcia francesa pendent una autoproclamada «guèrra» parisenca contra lo terrorisme (coma s'èra possible materialament d'aver una guèrra contra lo terrorisme), «guèrra» que la populacion de Niça aurà de suportar en nombre de mòrts, a l'ora qu'escrivi se parla de 70 mòrt, e se sap pas lo nombre de ferits.

Un camion de pichona dimension a fonçat sus la massa, e tirat sus tot çò que bolegava. Per aver aquel camion, fau evidentament èstre coma peis en aiga nissarda per l'aver logat o panat...

Fau notar tanben que l'atemptat s'es tengut pendent l'«État d'urgence», e se fau demandar de qu'es utile un «État d'urgence» que protegís sonque l'elita politica parisenca. e justament aquela elita parisenca a un president que declarèt a 13h que l'«État d'urgence» s'arrestava quand «lo sistèma democratic a capitar .... blabla....». Se fau clarament demandar, e aiçò dempuèi al mens vint ans, se los poders politics franceses son vertadierament capables de gerir un moment de crisi de tòca particularament Occitània, de Tolosa, ièr, a Niça, pendent lo #Bastilleday de 2016. Quina autra ciutat d'Occitània serà tocada per las incompeténcias francesas en Occitània ?

La television italiana se farà lo reson de tot aquò. mas quina vergonha de veire que l'urgéncia es de protegir lo president de la santa republica francesa a París ! E donc ... plan mens las populacions occitanas qu'en realitat son tocadas per las incompeténcias d'aquela classa politica jacobina. La classa politica jacobina en crisi permanenta arriba a l'unitat de crisi.

Ara que la guèrra - pauc a pauc - sortís de l'Iraq e dintra tanben en clar en Síria contra lo supausat Estat Islamic (organizacion terrorista que se revendica de l'Islam integrista), organizacion terrorista musulmana que recruta grandament en França, via Niça per exemple, arriba tornar, a tocar en Occitània de la Comtea de Niça, per una fèsta del 14 julhet dita #BastilleDay, lo Jorn de la Bastille pels anglosaxons (un modèl de guèrra contra l'elita del regime de l'epòca, revòlta qu'avèm conegut pendent 20 ans abans 1789, aquí en Occitània). Es ara sus la passejada dels Angleses, justament, que lo terrorisme anti-francés a tocat la populacion nissarda, donc occitana.

Es que la polícia francesa, los governants franceses, totes los jacobins franceses, nos explicaràn encara e encara, qu'es un lop solitari, o una organizacion forana a l'Estat francés, que tòca Occitània, o justament la politica francesa jacobina que tòca Occitània e que li pòrta lo dòl ! Es que nos l'explicarà dedins los novèls fòrts, o novèla Bastille de la sécurité nationale, novèls castèls qu'es la proteccion jacobina de las elitas parisencas ?

Anuèch tot Occitània es en dòl 

en solidaritat ambe la Comtea de Niça.

 Avèm aquí claríssim la resulta d'una politica francesa de gestion d'Occitània.

Espòli fiscal francés en Occitània, la mapa

Quand Le Figaro publica, se fau mesfisar de la geografia, e... Sempre los mèdias franceses an un problèma ambe la geografia occitana ; aital France 2 pensa lo Minerbés a Marselha (incendit d'ièr), o Estrasborg sus la còsta basca, un còp èra ! O la Tchequia en Àustria, sus France 2 per donar lo camin dels migrants sirians, l'an passat.

Donc Le Figaro publica aquò anuèch, un document de l'administracion fiscala francesa.

Ara es Draguinhan que normalament es al còr de Provença, que Le Figaro plaça en banlèga de Marselha. 

O faudrà escriure, la geografia deuriá èstre obligatòria per aver un diplòma de jornalisme !

Sus aquela mapa fau remarcar çaquelà l'essencial, la valor immobiliària a aumentat per Occitània, la rica, per la fauta de 15 con-urbanizacions  : Bordèu, Baiona-Miarritze, La-Tèsta-de-Buch/Arcaishon, Tolosa, Montpelhièr/Seta, Marselha/Ais-de-Provença, Draguinhan/Frejús, Tolon, Niça/Mónegue-Mentan. 15 / 28 de l'Estat francés, donc quasiment la majoritat (aquò dependrà lo comptador en nombre de con-urbanizacions).

Se la valor aumenta, es que la pression immobiliària es de mai en mai fòrta, e que podèm imaginar l'abséncia de politica urbanistica per la populacion paura... En Corsega los partits nacionalistas còrses an protestat per l'abséncia de politica sul tèma. 

Se la valor aumenta, l'Estat preleva donc mai de moneda, mas o tòrna pas donar ... la majoritat de las aumentacions son en Occitània, donc i a espòli fiscal de l'Estat francés al profièich del centre jacobin, París ; mens de moneda en Occitània pels OCCITANS e per las OCCITANAS, es lo camin de l'epòli fiscal costumièr del sistèma colonialista tal qu'o descriu Robèrt Lafont dins un libre editat dins las annadas setenta, jà (al moment de riquessa en Occitània n'i aviá gaire ! vist qu'i aviá pas cap politica industriala o agricòla).

Alara que Iparralde, Pays Basque, es concernit, Baiona-Miarritze, ai çaquelà vist a passar  las protestacions bascas, jà vaquí mai de dos o tres annadas.E i a una politica de la novèla estructura politica del Pays Basque.

Pel moment en Occitània, ai pas vist a passar una sola protestacion occitana.

Afars exteriors, un clown capolièr del Reialme des-Unit

La novèla es arribada ièr, mas tocarà tot lo continent, un clown es arribat al ministèri dels afars exteriors angleses. Podèm escriure Anglés car vesi pas que los Galleses capitèssen quicòm per se far entendre dins un Estat, supausat èstre unit, e que lo govèrn es talament intelligent que lo recrutament se fabrica en çò de la populacion clownesca de London !

Coma jornalista, aquel clown, s'èra jà fait remarcat a Brussèllas, Brussel/Bruxelles, per las estupiditats qu'escriviá a prepaus de l'Union Europèa ; Robèrt Murdoch li agradava, el qu'a jamai capitat dins la corrupcion dels foncionaris de l'Union Europèa (d'autres si, benlèu que lo metòde èra pas bon). Donc un amic de Murdoch ambe los metòdes similars arriba als afars exteriors de London, per negociar oficialament una sortida de l'Union Europèa ; sembla que la negociacion es urgenta, car la finança de la City o demanda aital ... l'abséncia d'assegança politica fabrica baissa de las valors, anglesas !

Nos podèm imaginar un fum de causas, el qu'es estat un brexiter e donc un critic de l'immigracion, e coma son Gentes Angleses, la podián pas nommar ; mas es clarament l'immigracion polonesa qu'es en causa, ont los Angleses an fugit sul continent per evitar lo govèrn e la politica conservatriça, los Poloneses se son adaptats, benlèu pas en apréner la lenga anglesa coma fan los diplomats europèus per s'agradar de la finança de London, o far gentes foncionaris mondialistas ; o faràn sempre : ne dobti. Ne dobti, e sobretot pel govèrn conservators e replegament sus se, lo govèrn de Varsòvia li agrada d'aver populacion en mens, e sul continent sancièr, per poder aplicar una politica encara mai conservatriça, en Polònia. Donc l'idèa de London, de far sortir los Poloneses lor pòt qu'agradar pauc.

Vesi plan MariaNO Rajoy, que partatja ambe Theresa May lo NO de Margaret Thatcher, parlar anglés a prepaus de Gibaltar.... Lo rire serà de circonstància, mas los enregistraments (domatge).

Negociar amb MariaNO Rajoy, Madrid, es negociar amb monde que pensan aital : 

En lenga espanhòla, se demanda la mòrt de la lenga catalana en país valencian. London aurà de negociar ambe Madrid ? Benlèu forçadament vist que las relacions diplomaticas entre Estats independents seràn pas neutralizada per l'Union Europèa... E l'UE i podrà res far ! Fau notar que Gibraltar a votar massivament per damorar dedins l'Union Europèa, coma Escòcia e Irlanda del nòrd. Es de dire que los Angleses son quasiment sol, dins aquel Reialme-unit a vóler sortir de l'Union Europèa ; lo vòt UKIP es clar de sempre, es un vòt nacionalista anglés de replegament sus Anglatèrra.

L'afar d'Irlanda del nòrd tanben devendrà un afar exterior ... vist que l'abséncia de frontièra desvolopa l'Irlanda del nòrd, e que lo retorn l'embarra dins lo fòg economic londonian, catolic e londonian, dins la pasta de las guèrras ancianas. Puèi m'imagini que la negociacion se farà pas en gaelic d'Irlanda, e çaquelà s'èri lo govèrn de Belfast ne fariái una exigéncia lingüistica.

Quand se parlarà dels migrants angleses, los qu'an fugit lo regime fiscal e de securitat sociala anglesa, sul continent (dins la novèla Union Europèa), se faudrà preparar a rire coma Boris, quand èra a Brussèllas e que n'i a pastat sense aver una critica sul sistèma belga de securitat de sentat per totes/as, alara que ambe lo regime liberalicid e tories anglés, l'immigracion  novèla e fòrta a provat que foncionava pas... sul continent anglés.

Boris Johnson se prepara a transformar al ministèri dels afars exteriors London en una novèla Hong Kong del continent europèu... los de Hong Kong que son estats units de fòrça a la China, n'en ríson pas.

Mas Escòcia, qu'a pas ligams de frontièra ambe digun (ni irlanda del Sud, ni Espanha), aurà de ... parlar ambe Theresa May, Theresa NO, per negociar un novèl referèndum, que forçadament Theresa May perdrà, vist que las mentidas angleses -una costuma politica de tot govèrn anglés, es que tot lo continent ne tendrà compte?-, las mentidas an pastat tota la campanha del darrièr referèndum de Cameron, Mr Yes al referèndum, un de perdut, un de ganhat.

Donc chança o pas -pel rire modèl politica anglesa-, lo rire serà mens grand ambe Escòcia car lo govèrn del Reialme-des-Unit aurà directament de fargar una gestion d'afars exteriors sense èstre supausadament a l'exterior ... Lo govèrn escocés vòl parlar directament ambe l'Union Europèa, Boris Johnson aurà dreit al capítol sul tèma ?

Aquelas pichonetas linhas pòdon èstre amagat per la granda finança mondialista que vei cap dificultats a passar per l'Eurostar ... mas pels subjectes de cada jorn, per la realitat del terrenh, dels pòbles concernits, la causa es diferenta.

E vist l'estupiditat conservatriça (junker e PPE) que mena d'Union Europèa, sa comission e los govèrns dels Estats continentals actuals, vesi pas gaire plan l'arribada d'un clown al ministèri dels afars comics angleses.

Robèrt Darrigrand qu'èi mòrt, Occitània en dòl

Un dels grands Occitanistas de Gasconha que s'èi mòrt ; la novèla arriba ièr ambe aquel bilhet d'en David Grosclaude.

Ieu tanben l'iniciacion al Gascon m'a hèra ajudat per entendre la vision gascona de la lenga occitana, istòria d'ensemble e sos-ensemble, istòria de la dignitat lingüistica dins la diversitat d'una lenga, coma tota la lenga normala totun.

Aquel manual gascon es d'una ajuda, encara uèi lo dia, al XXIen sègle, per tot occitan qu'a mestièr de saber TOTA LA LENGA OCCITANA.

Repausa en patz Robèrt Darrigrand.

Justícia en Nimes mostra que l'Estat francés es dangierós

S'acaba de donar rason a la familha [ligam] del caporal-chef Abel Chennouf, l'Estat a falhit ! Es que sempre l'Estat es pas en falhida quora respecta jamai las populacions ? Nosauts en Occitània ne sabèm quicòm, se volèm gaitar e saber las causas politicas al pus seriosament.

Ai jà escrit que lo problèma de l'afar Merah èra una problèma d'educacion de la familha Merah (es pas la sola familha ambe aquel problèma !) ; soi estat tractat d'islamofòb [article que me valguèt l'ostracisme esquerrista barcelonin], sul pic pel sistèma politic occitanista [2 Ligams de bilhets].

Mas aquí avèm donc la fotografia del problèma qu'es l'Estat, justificat per la justícia de Nimes ; l'Estat es un problèma ambe lo sistèma educatiu qu'es supausat èstre la santa solucion republicana, per totes, e l'Estat es un problèma ambe lo sistèma policièr francés [l'ai tanben escrit sus un bilhet a la seguida de l'afar Merah]... tròp centralizat ; èra la debuta de la campanha de Carole Delga, ela explicava en campanha que «fau pas de polícia locala» (sense reala precision), donc occitana en Région Occitanie, es de dire lo contrari de la prepausicion del bilhet meu.

Mas es que la solucion FN es la bona ? La solucion FN o UMP-Les-Républicains a Tolosa es la creacion de polícia municipala armada, una milícia comunala ; e la meteissa justícia lengadociana n'en vòl pas, mas es pas la bona via tanpauc per las populacions, fabrica un sistèma a variacion politica granda e dangierosa.

E çaquelà quand l'Estat es la falhida policièra, nos fau plan pensar a una polícia pròpria, elonhada del poder localista, comunalista (lo modèl nòrd-american explica qu'es pas rasonable politicament), donc o fau al nivèl a la Région Occitanie ! Nos fau una polícia que fosquèsse pas una morilizatriça republicana de la populacion, mas una assegurança de respect de las populacions, de recerca dels problèmas de tota la populacion (pas sonque de l'elita parisenca), a l'escota de tota la populacion (e pas sonque aquela que parla en nom de la santa republica parisenca), sul terrenh pertot ont la populacion a mestièr d'èstre rassegurada (es evident que l'escota dels elegits es necite, mas quora los elegits son elonhats de granda mesura de las pensadas politicas de la populacion, res non val evitar los intermediaris, la representativitat que dèu passar per la partidocracia). Nos fau una polícia que podrà ajudar a crear leis adaptadas a la Région Occitanie.

L'ai jà escrit tanben sus aquel blòg... mantunes còps.

E pel moment sembla qu'aquela idèa, qu'es rasonabla, pacificadoira, e pel respecte de tota la populacion de la Région Occitanie, es pas estada represa per cap partit politic jacobin ( o pas ); e çaquelà m'an legit !

Lo modèl es Mossos d'Esquadra en Principat de Catalonha, ensemble provincial qu'es pas tot Catalonha, coma la Région Occitanie es pas tot Occitània.

E çaquelà per la gerrilha urbana, los Mossos d'Esquadra venon en formacion a costat de Peirigüers, coma l'ai poscut jà escriure quora èri redactor de la pagina occitana de El Triangle, un còp èra quora i aviá subvencions d'esquèrra per la premsa en lenga occitana, a Barcelona. La secada arriba tanben en Catalonha (Principat) pels budgectes, e las prioritats politicas pòdon cambiar tanben.

La causa es clara, tot es pas maissant dins lo sistèma policièr francés, la sola causa problematica es la ierarquia policièra, lo centralisme policièr, lo jacobinisme administratiu. Donc ne fau acabar ambe aquel sistèma que preferís protegir las elitas republicanas parisencas -coma autres còps la cort del rei- puslèu que las populacions de la Région Occitanie, per exemple.

Donc nos fau un sistèma policièr regional, Région Occitanie, e perqué pas que la ierarquia fosquèsse escolhida per la populacion cada quatre annadas ?

Torisme de l'ignorança, especialitat francesa

Un còp èra aviá viatjat un pauc pertot en Occitània entre Niça e Bordèu, e sus los 40 oficis de torisme, ai pas trobat un capable d'indicar ambe assegurança la bona istòria de la comuna qu'èran succeptibles de promòure. La coneisséncia sembla pas èstre una èime pro importanta per èstre emplegat dins los oficis de torisme, en Occitània. Sembla una via de secors quand lo doctorat d'Istòria es pas estat obtengut, e parier per las questions de sapiença lingüistica, se parla anglés, segur, mas las autras lengas jamai o quaisment. L'ofici de torisme de Montpelhièr, per exemple, i sábon pas destriar occitan, espanhòl e catalan (a la direccion de l'Ofici !)...

Recentament un programa de ARTE en Carcin (Departament francés dich del Lot, Òlt) a mostrat l'ignorança lingüistica occitana en Carcin ; levat una sola persona, la directriça del torisme a Cáurs, que donc fau felicitar !

Mas avèm agut un germanic (sabi pas s'es d'origina anglesa, neerlandesa, alemanda, danesa), mas el sap pas l'occitan, normal, mas es l'urós proprietari d'una «bori» (prononciatz en francés), çò que tot occitanofòne sap dire BÒRIA, en prononciacion locala de [bòri], o de ferme en francés ; es un "ric ensemble urbanistic crompat per un borgés de Cáurs" (que nos díson dins lo programa, especializacion de la sapiença). Es la pròva, pels mens, que del temps de la riquessa de la plaça borsièra de Cáurs, l'argent de la borgesiá frenava pas per crompar bòrias al torn de la ciutat carcinòla, e de parlar occitan per comerçar, los traders occitans èran de Cáurs ! E l'acadèmia de Cáurs se deviá far en latin coma pertot en Euròpa, mas l'occitan i deviá aver sa plaça, luòc de la sapiença qu'es pus d'actualitat ara, pietadós per la resulta sus la sapiença en general, e la bona coneisséncia del país Région Occitanie, pel torisme.

Dins lo meteis reportatge vallée du Lot la navigacion èra importanta e la paissièra un endreit estrategic, tot occitanofòne sap çò que paissièra vòl dire, passar a un nivèl d'aiga diferent sus Òlt ... una passa sul Òlt ! Un istorian francés del documentari, especialista de la navigacion sus Òlt, o sap pas brica !

Quora dins lo libre d'istòria en lenga francesa de la Région Occitanie aquela escriu, confond sistematicament Anglés e lo poder en plaça al Ducat d'Aquitània, demai confond "Gascon" d'identitat lingüistica gascona, ambe lo concepte de subjecte del Parlament d'Aquitània, d'un Jurat d'Aquitània, ambe l'identitat etnica gascona ; aquel fenomèn es similar per un libre d'istòria d'Occitània editat per una maison de Perpinyà en lenga catalana. Dins aquel document, l'istorian questionat explica plan perqué "Angleses" alara que n'èran pas, mas entend pas "Gascon" alara que parlavan pas gascon, o de tot biais pas lo gascon reconegut coma aquel de la maison de Labrit ... es domatge.

Vesèm aital l'urgéncia d'ensenhar l'istòria de la Région Occitanie novèla. I a una autra urgéncia es lo torisme e l'ensenhament que s'i dona, d'installar una formacion permanenta en istòria pels oficis de torisme, tot parier per las lengas, las filiaras de torisme en Région Occitanie an mestièr de sapienças occitanas suls tèmas: car coma explicar l'estupiditat aquela, relevat pels Catalans de Perpinyà (normal): 

Es que fau suportar longtemps l'ignorança francesa que -volontariament o non- pòrta lo torisme un pauc pertot en Occitània, la culture générale francesa es l'ignorança d'Occitània ; o podèm suportar longtemps ? Los catalans de Perpinyà sábon repotegar sul tèma, an rason. Perqué los poders politics en Occitània es mut sul tèma ?

Carrefour e nacionalisme jacobin

Lo MEDEF, e las gròssas entrepresas de comèrci, nos an pron sovent explicar que lo consomator vòl crompar lo jorn de léser, lo dimenge o lo jorn feriat sense òbra. Nos ne fan una campanha mediatizada a cada vagada. Ièr dins la pichona botiga de la meuna carrièra, "pichona botiga" Carrefour, un diluns (jorn de pauc de frequentacion) m'an donat un document qu'amerita pro de desvolopament :

 

Donc sabèm que las entrepresa multinacionala an mestièr de l'Estat per sobreviure, tot en insistar per explciar qu'i a pas pro de libertat d'entreprendre, tròp de taxas, tròp de leis ... etc !

Mas se sembla ambe aquela oferta, las entrepresas del comèrci multinacional, nos explícan que lo jorn que nos vòlon far trabalhar (aquí un jorn nacionalista francés), an pas pron de client, en fonction del còst qu'an de pagar per la dubertura d'aquel jorn, los còsts de basa per damorar dubèrt quand totes los ciutadans (de Tolosa) son sovent fòra ciutat.

Farai pas tanpauc linhas sul concepte fosc de «Fête Nationale» que la «Nation» es l'engana pels pòbles sotmetuts, e aiçò SONQUE dempuèi 1992, un vòt a l'unanimitat parisenca, quand ambe l'article 2 s'establís la confusion entre la ciutadanetat (la lei) e la lenga que parlas, quand lo francés es sola lenga dita «Nationale». Per mantunes elegits lor fau tornar a l'escòla de las sciéncias politicas, dels corses de latin e grèc, e sobretot tornar legir Cornelius Castoriadis que faguèt lo trabalh politic dins mantunas confereréncias sul tèma.

Detalh, «te fau crompar en çò del comèrci arab » del cuènh ; l'ai jà entendut e ai jà la responsa ; aquel compra a Metro, la multinacionala alemanda.

Aquela data excepcionala pel nacionalisme francés - ieu- me dona l'enveja de sortir .... sortir del mercat-Estat-nacion per non pas entendre lo nacionalisme francés, modèl #eURO2016, sul modèl de :

 O d'aquel modèl que de temps en temps se dona a veire sus twitter : 

 La «Vraie fRance» es aquela de las cinq grandes fermes mas l'espaci de las bòrias aquelas a aumentat dempuèi 1732, e pel 14 de julh, nos sèm fait enganar, i a res de « festejar» :

Quand los lingüistics jògan ambe lo fuòc

L'Institut Pew Research Center publica una enquèsta sus las lengas ; fintatz aquí. L'enquèsta explica : « Sharp ideological divides across EU on views about minorities, diversity and national identity », tre la debuta de la pagina ; Un division importanta destria l'Union Europèa a prepaus de las minoritats, la diversitat e las «identitats nacionalas» ; es evident que lo darrièr concepte dèu èstre explicat per un Francés (ciutadan de l'espaci politic gerit pels poders jacobins franceses - lo jacobinisme es un sovietisme per la pensada), mas l'enquèsta se debanèt sul meteis biais de pensar sus tot lo continent. Donc las responsas en França son forçadament un pauc classicament coma lo nacionalisme francés o regionalisme d'expansion parisenca a trabalhat las populacions.

Quand la nacion es sul continent europèu, una question entropologica ; dedins l'Estat francés e dins lo ment de totes los sistèmas politics que son arribats aprèp la terreur française de 1792, la definicion de nacion daissa un pauc complicat l'enquèsta anglofòna.

Una lenga nacionala en Alemanha, es regionala en Alsàcia, e çaquelà la nacion germanica exista de cada costat del Rhin... d'un costat la nacion antropologica es devenguda (a la seguida de Fischte e de la creacion de l'Impèri de Bismark), lo concepte d'unitat lingüistica (encara tot es realtiu dedins la practica de la lenga alemanda), un Estat, ara pro plan deventralizat, abans de pensar coma lo sistèma republican regional parisenc expasionista.

Lo sistèma regionalista expansionista parisenc aviá un problèma, fagocitar territòris que parlavan pas la lenga del rei, la santa lenga, la lenga académique, donc la nacion de la terreur française èra supausar parlar la lenga de la libertat, dinca 1992, que lo Parlament francés, per paur de l'anglicizacion de l'Union Europèa, a causir de donar un nom a la famosa lenga de la libertat, se sonarà del nom del pòble que domina l'espaci politic, lo francés a agut son article constitucional, lo numèro 2. Lo patrimòni (ierarquizacion) aurà dreit al numèro del departament de Paris, 75.1. La nacion es alara passat del concepte abstract (encara que foguèt unicament imposada per las escòlas privadas e publicas), a la realitat lingüistica francesa imposada dempuèi un sègle, de destruccion de las autras lengas del territòri.

L'identitat dita nacionala en fRança es devenguda una identitat administrativa, de papièrs, ligada de fòrça a l'emplec unic de la lenga del rei-president. E i a pas d'autras alternativas, es una dictatura lingüistica de la elnga del rei-preisdent, ambe una casta que pauc a pauc tòrna a pus parlar la lenga imposada al pòble, e parlar la lenga de l'argent, l'anglés ; es pas la primièra paradòxa francesa !

 

Amai, lo complicat ambe la lenga francesa es que nos an farlabicat una ortogtrafia qu'èra supausadament far passar lo francés de la normalizacion d'una lenga vulgara del latin (coma l'alemand e d'autres parlars proxím, lo savosian, l'occitan, lo catalan, lo flamands-neerlandés, lo còrse), a una lenga del meteis nivèl de preciositat politica que lo grèc e lo latin (legir "Parler Croquant" Claude Duneton, qu'ai agut l'astre de poder legir o dever legir en cors de francés en sistèma agricòl d'ensenhament) ; ara lo politic destrusís l'ensenhament del grèc e del latin dins las escòlas, e donc totes los ponts lingüistics potencials per amanar las autras lengas mesprezadas sus l'espaci politic de la santa République Française.

Donc totas las enquèstas lingüisticas en fRança se devon d'èstre fait autanplan ambe grandas dificultats que dins la populacion immigrada turca dels Estats germanics o dins l'Estat del regime d'Erdogan actualament.