Tornar a las realitats, aprèp la messa d'encantacion

Quand una còlha de fotbalistas bretons comença de pensar, benlèu que pels jacobins i a dangièr.

 Ah los Bretons son realistas e nosautres ? O sèm ? O sèm en Occitanie ? E en Occitània sancièra ?

Quand la partidocracia francesa en Occitània nos explica un fum d'autres problèmas, fau tornar sus tèrra ; la lenga occitana es en dangièr car lo sistèma politic francés en Occitània es sotmetut a las leis parisencas e que lo personal politic es sotmetut.

E alara lo dangièr es indicat per aquel sistèma, son los autres, los refugiats, l'immigracion, segur que se los fasèm pas occitans, lor aprenèm pas la lenga del país Occitània, lo viure al país, seràn un pauc despistat per entendre melhor dins quin parçan o tombada son a vóler i viure o sobreviure... Mas serà pas l'Estat francés qu'o farà, nimai los afidats d'extrèmas en jacobinisme, mas serà una volontat occitana d'aver la lenga ensenhada a TOTES/AS, en tota libertat politica. Lo modèl catalan (Barcelona, Girona, Leida, Figueres, Tarragona, València, Palma, Vielha), qu'en Occitània, digun vòl importar, es çaquelà pron clar sul tèma. Doás associacions a Barcelona fan un trabalh d'integracion ambe la lenga catalana coma primièr veïcul.

Los Bretons son realistas, mas l'afica oblida d'indicar que lo vòt basco es plural, democrata, pacific, e sobretot costeja los 50 de cent dels vòts, en aguer quasiment eliminat los jacobins de las corsas electoralas francesas en Pays-Basque.

Quand Aran manifesta, se vei quicòm d'important

Dins la region administrativa francesa Occitanie se manifesta jamai ambe la lenga d'Occitània al cap de la manifestacion. En Aran si ; perqué ?

Fau notar que l'escòla aranesa qu'a permetut aiçò es jamai visitada oficialament pels capolièrs de l'Éducation Nationale, coma una aisina de formacion dels regents, professors de lengas, etc.

Donc vaquí la fòto qu'amerita totes los comentaris, lo subjecte es pas la lenga occitana, mas la lenga es emplegada normalament, e per las femnas d'Aran ! Çò que fauta en Occitània, granda o administrada.

Remarcatz sul pic, per la comunicacion ambe Occitanie vesina, i a lo francés ; Aran es lo territòri d'Espanha que s'ensenha lo mai aisidament la lenga de Paris, aquò frena pas una bona coneisséncia de l'occitan, se la lenga es ensenhada per immersion lingüistica e PER TOTES/AS en Aran.

Segond punt, l'espanhòl es pas abandonar, car lo torisme per Aran arriba tanben de Euskal Herria, Aragon, e Castilha-La-Mancha, enfin d'Espanha.

Tresen punt, la granda autonomia aranesa oblida pas la lenga dels pairs politics catalans ; fau notar que lo trilingüisme es quasiment la règla en Aran, l'anglés e lo frnacés o son tanben ensenhat, en tota normalitat.

Es donc bravament un modèl per Occitanie, region administrativa francesa ; quantes foncionaris i son passat oficialament per tornar loi modèl  dins la region administrativa ; son vesins totun ! Per la granda Occitania es benlèu mai complicat, mas de foncioniari de l'Éducation Nationale jamai i son estats oficialament per tornar l'exemple dins las tombadas occitanas ont i a escòlas d'Estat. E per l'universitat francesa en Occitanie, quantes estudiants i son estats far Eurasmus aquí ? Dos o tres, pas mai, mas zèro es segur la bona chifra.

Remarcarèm per fin, es pas una manifestacion, mas una caminada, puèi qu'es un problèma, las popas, qu'a a veire ambe l'environament, e lo minjar ; donc aquí soi pas segur que lo problèma fosquèsse près en entièr per las autoritats politicas ; lo problèma de sentat publica de las popas es ligat al tipe d'alimentacion que se dona, e en Catalonha-Aran, lo productivisme favoriza Mon$anto puslèu que d'autres sistèma mai biologic per produsir...

De l'autre costat de la frontièra dels Estats imperialistas, lo problèma aquel dimenge èra una messa per demandar perdon ; quantas messas per demandar perdon al sistèma politic que refusa de veire los dangièrs del minjar productivista ? E pas sonque lo productivisme, i a tanben los desplaçaments umans, mai de 2 milions de toristas per an en Aran, e lo sistèma automòbil per los portar... Los Pirinèus son fresques, mas es que son sanitoses ambe la fòrta pression toristica de la civilizacion del petròli ?

 Quinas son las chifras per Aran un divendres d'ivèrn entre 17h e 21h ?

La sentat publica es per curat los òmes e las femnas, mas abans de curar, i a pas bric d'autres problèmas a pensar ? Lo problèma francés e lingüistic es curat, absent, en Aran, es exemplar lingüisticament, puèi ara fau portar una politica sus d'autres subjectes ?

L'integrisme catolica manifestava a París : dangièr sampitèrne

Cadun son centre d'interès ... mas a còp val melhor saber d'ont vendrà lo dangièr.

Quand a Montsegur se manifestava -ambe la "santa" gleisa de Roma-, per trobar un perdon departamental, compassion regulara, gaire novèla, pel curat general de Pàmias, a París l'integrisme del "Pòble de dieu" catolic manifestava per far la guèrra als gais e a las lesbianas, e al dreit aplicat a totes/as.

O fau afortir, soi d'una familha que lo maridatge -un contracte de maridatge civil o de glèisa vaticanesca- es jamai estat la nòrma, es istòria de familha.

Donc quand vesi lo collectiu qu'a masselat los catars, los protestants e los jansenistas en Occitània per imposat la "lei de dieu" qu'es la lei pensada pels integristas franceses ambe lo modèl vaticanesc en cap, reviscolat, me sembla que son monde que lor fauta memòria istorica ; e del meteis biais que fau critica los falords musulmans que fan interpretacions farlibicas de Al Còran, las interpretacions catolicas francesas del roman vaticanesc del "Pòble de dieu", La Bíblia, me sembla de criticar tanben, perqué son autanplan dangieroses per la populacion, per la vida en general, per una vida en patz sus aquela polida planèta, qu'es pas l'òrre infèrn coma o pensavan los bons cristians a l'Edat Mejan.

Non la departamentalizacion del perdon catolic es pas sufisent ; alara quand lo clergat catolic predica a Montsegur, l'estructura catolica engana a París ; a quí devèm far fisença per èstre una estructura qu'acompanha la fe dels cristians que n'an mestièr en Occitània ? Es que las estructuras multiplas de la fe religiosa son adaptadas a Occitània ? Responsa per l'istòria, sabèm que non.

Sobretot quand se mescla Estat -leis d'Estat centralista- e fe -cresença en un dieu salvador quand es lo meteis que lo rei-president-, l'Estat ecclesiat centralista qu'acompanha lo rei-president per non pas èstre masseliats per el dins una colèra politica qu'a oblidat la sant Bartelèmi contra los protestants de Navarra (capitala Nerac), protestants majoritaris a Paris aquel jorn... Quand la fRança èra tanben governada per la parlamentarista Navarra (amb separacion dels poders), los integristas catolics i son pas anats leugièrament per eliminar lo concurrent navarrenc. E la responsa protestanta foguèt tanben del meteis escantilh en Occitània, en Navarra e al entorn.

Avèm aital la meteissa situacion en Orient-Mejan entre lo mesclum sionista, e las varianças musulmanas. E la dreita francesa es del costat dels integristas catolics... Donc tanben dels Djihadistas que fan terror en fRança ! Del costat de los que fan pas de diferéncia entre Estat e gleisa de Roma... Los que nos fan gôlois sense aver res demandat.

Lo sistèma republican francés imposèt la patz e sobretot sortir las glèisas de l'Estat, çò que díson laïcitat, e aital sonque a la debuta del XXen sègle aquò capitèt d'èstre imposat a tota la societat republicana ; la societat reiala, que lo representant de dieu èra roy des fRance, estent mòrta a la fin del XVIIIen sègle puèi al XIXen mantunes còps.

Pensar a Montsegur, creire lo curat general de Pàmias

Departamentalizacion ... Òsca al curat general de Pàmias, pas mai ; mas es pas novèl que lo curat de Pàmias venguèsse pregar per las mòrts decretadas pels integristas de la ierarquia de l'Edat Mejan (e del poder reia francés), lo curat aquel es vengut mantunes còps pregar per aiçò ambe las manifestacions organizadas pel CAOC.

La departamentalizacion es un fenomèn informatiu ambe los gropes de premsa en "províncias"; ara, es ambe la dita glèisa catolica (apostolica de Roma), coma se èra pas lo temps d'Internet, e de la fluiditat de l'informacion coma dels chaples contra los bons cristians en Peirigòrd, Lemosin, Bordèu, Agenés, Gasconha (pauc), Carcin, Albigés, País Tolzan, Carcassès, Besierenc, Montpelherenc, Provença, etc ... s'espèra qué de la dita glèisa catolica de Roma ? Lo mai urgent es benlèu pas de far un espectacle de mai, una messa, coma fabricar una novèla e polida messa per se tuscar la culpa e dire : regreti grandament, coma cada còp la estructura de religion fan portar al "pòble de dieu", car "l'estructura es santa" (fasèm la listas dels problèmas de la dita gleisa de totas las religions ?, avèm donc pas pro de linha per l'escriure). Lo mai important es benlèu explicar que, se dieu i creson, fau sempre aver aquel salvardor per poder viure sus tèrra ? Donc sabèm que l'intermediari entre lo tèxte e lo dieu es pas una necessitat primièra (per los que vòlon èstre salvat sus tèrra e creire) ; e que legir directament la Bíblia - lo tèxte o roman que dísan sant, adulat, afidat, çò qu'es supausat d'èstre important per establir leis, es aquí lo problèma-, la Bíblia, qu'amerita una majuscula, es a re-editar quand los Bons Cristians l'an tradusida en lenga de la populacion, en occitan ; causa que la glèisa catolica a autorizat dempuèi Vatican II, jà, mai de 50 ans s'espèra la re-edicion oficiala de la dita santa glèisa dels catolics ; mas pel moment la moneda per l'editar es inexistenta, nimai una ajuda de l'associacion religiosa catolica que se dís catolic (apostolica e romana). Se prega a Lorda, e s'exila la Bernadeta, se li refusa de pensar que parla bigordan a la "santa" Maria de Jerusalèm, etc. 

Aquò es per un chaple, una grand massèl uman que se faguèt oficial per una dita Glèisa de Roma al entorn del onzen e dotzen sègles, mas al sègle quinzen, setzen, e dètz-e-seten, la dita Glèisa de Roma, glèisa d'Estats europèus tòrna fa interdire de legir la Bíblia directament, sense intermediaris ; veire aquò de l'istòria de May Flower.

O fau escriure la dita Glèisa de Roma es estada sempre un problèma per l'umanitat ; sempre coma una estructura o l'abséncia d'estructura d'un clergat de glèisa, musulmana, josiva, catolica o protestanta (car i a extremistas aquí tanben en reaccion a l'integrisme catolica), bodista, e de sabi pus quina autra religion coma aquelas dels animistas.

L'integrisme religion a fabricat tanben un contra-poison autanplan dangierós, coma per exemple lo nazisme, l'estalinisme, lo maoïsme, las non-religions (ateïsmes o agnosticismes) son devengudas alara dangieroses car lo poison ecclesial es dangierós. Poison e contra-poison son devenguts un problèma per l'umanitat.

Alara valorizar una solucion de patz ambe los descendents dels crimis contra l'umanitat m'es devengut un òdi de sempre, per me, e pel collectiu, pels pòbles. Coma s'aviam jamai res après, res del tot, de la vida dels pòbles, del "Pòble de dieu" enganat per las estructuras religiosas, coma de las estructuras laïcas farlabicadas pels sistèmas partidocratas dels partits expansionistas.

Alara la manifestacion de Montsegur m'es del tot estrangièra, e mai avançi en edat, mens "cresi", alara pensi mai sovent. E pensi per l'umanitat ambe l'istòria jamai obliada, pels moment long, pas al sègle ont sèm, e sonque.

Bob Dylan Prèmi Nobèl 2016, felicitacions a la Suèda !

1903, Frederic Mistral se li refusa de sortir del territòri per recebre son prèmi Nobèl ; es l'Estat francés, republican e sant que li refusa ; sèm plan dins un regime democratic (nos explica l'istòria de la santa escòla republicana). A l'Estat francés se valoriza sonque los ecrivans en lenga del rei (edicte de Villers-Cotterêt), de l'Estat centrlaizator,  donc de la santa republica jacobina ; aital anuèit vesèm arribar protestacion francesa contra lo "Nobel Price" autrejat a Bob Dylan. Aquò m'estona gaire. Lo prèmi a frederic Mistral a levat tanben protestacion nacionalista francesa, expansionista republicana francesa, etnista republicana francesa (una lenga = un Estat !).

Dedins l'Estat francés, los Occitans son locutors-ciutadans que de dreit an pas brica. E serà pas una lei qu'arriba bravament al final e aprèp la promessas 58 del candidat François Hollande al Parlament francés que cambiarà l'etiqueta, «langue régionale» per una clientèla que vòta. Sèm donc ambe François Hollande, coma ambe François Mitterrand aprèp lo discors d'An Orient (Bretanha), dins l'electoralisme de bais nivèl. Es pietadós.

 

Dempuèi, Occitània, mestrejada per las autoritats francesas ambe l'etiqueta "Occitanie" (çò que sembla un pas grandíssim !!! edr!), e tanben principalament, en universitats oficlalas de letras, per sa literatura en occitan, teatre, roman, poetica, etc. ; vòli autrejar la prima de la perceverança lingüiscidària a l'intelligencià francesa que repotega contra lo Nobel Price a Bob Dylan ; son monde que del francés ne fan una arma politica per destrusir las autras lengas, devath lo pretexte qu'escriure se dèu far segon las nòrmas que els pensan bonas, la lenga del rei per exemple, tot en estar republicans!

Una iniciativa a Tolosa, directament dins la dralha del respecte dels Dreits Civils que vòlon los Occitans, e qu'un Frederic Mistral comprendriá clarament, naturalament, simplament ; es aquela iniciativa d'una estatua pel Prèmi Nobèl de la lenga nòstra, l'occitan del XXIen sègle, la lenga d'Òc del XIXen. Totas las informacions en francés aquí : picatz. L'article es escrit en francés, mas es sortit d'un blòg de Gasconha ; aiçò es pels separatistas de Gasconha e Provença que vòlon destrusir l'òbra d'en Frederic Mistral : l'unitat del Tresòr del Felibrige.

E per los qu'an la memòria còrta, ai en man un diccionari de 1932, que los podràn ajudar a melhor entendre la basa del trabalh de Per Noste, lo diccionari de Simin Palay, una òbra collectiva que complèta lo trabalh del grand Frederic Mistral. Dos tòmes dels primièrs diccionaris qu'an assajat de préner nòrmas per la lenga que tota la populacion parlava a l'epòca, sense excepcion de classa.

Un prèmi Nobel deuriá èstre autrejat collectivament a totas las associacions de letrats o pas, associacions que fan seguir l'òbra d'en Frederic Mistral, dins la renavida de la lenga del grand Frederic Mistral ; e soi segur qu'agradarà als polemistas de l'independentisme letrat francés.

Minjar lo saber-far d'Occitània

La jornada de dissabte passat soi estat carrejat per un bus de l'associacion IRQUALIM, associacion fondada per la promocion de las etiquetas de qualitat dins la region de Miègjorn-Pirinèus ; actualament aquela associacion cerca de s'espandit dins tota la region Occitanie. 

Ièr, la passejada èra en Tarn, Albigés, e sèm estat dins la montanha nègra, al ras de la rota cap a Besièrs ; dins un país qu'a recebut fòrça immigracion «italiana»; immigracion que ara fabrica lo país occitan viu, e que parla la lenga ; es un país tanben de montanha qu'a recebut tanben las migracions protestantas qu'an fugir l'integrisme catolic francés.

Avèm tardat 2 oras abans d'arriba a Lacauna, un endreit qu'a perdut lo torisme del banh de la fin del sègle XIXen e debuta del sègle XXen mas que n'a servat una partica del nom ; e vengut de Tolosa polluada per las particula, fa bravament de ben de sortir del bus per alenar a Lacauna en mièg de la montanha nègra. LaCauna es al centre de la novèla region administrativa francesa, Occitània ; auriá poscut èra la capitala administrativa e politica, per remplaçar Montpelhièr e Tolosa.

2 oras e sèm a la pòrta d'un musèu de la salason de Lacauna, una IGP ; e sèm estat informat de l'istoric d'aquela IGP per Daidièr Oberti (filh d'immigrat italian) que sap bravament la lenga occitana, e l'istoric del reviscòl de l'imatge d'una produccion certificada e que totes los productors son de la region Occitanie, levat la sal qu'es de Occitània granda, de Camarga.

 O fau dire aquela camioneta es estada la botiga del Oberti per vendre lo cambajon de Lacauna suls mercat d'Occitània, dins l otemps que la lenga èra parlada per 80 % de la populacion ; suls mercats aqueles la produccion Oberti èra venduda en occitan, la transmission lingüistica se fasiá naturalament, mas la television es arribada e lo supermercat e las pretencions francesas d'aver inventat la grande surface faguèt tanben de mal a l'identitat occitana de tot un país occitan.

Avèm donc vist la fabricacion ultra-moderna de la fabrica Aberti, mas tanben dins lo musèu una memòria mai que viva ambe Daidièr Alberti : lo musèu es indispensable d'anar veire e al final podrètz crompar de cambajon de Lacauna IGP (causa que los mercats de Tolosa an problèma de comprendre que val melhor vendre que lo "cambajon de Tarn") ; aprendrèm dins la jornada l'interès d'aver las IGP, sobretot per l'economia occitana e la sociabilitat occitan restaurada e transmetuda.

 L'IGP es pas solament una question de masselièr concients e militants, es tanben una pensada sus l'economia d'una parçan d'Occitània, lo país de Lacauna, las convencions ambe los productors de Roergue, Carcin e Albigés, la sal de Camarga, un escambi clar ambe lo bais Lengadòc de Minerbés, e Besièrs, amai un biais de pensar s'adaptar a tot tipe de clients, en Occitània, e en Euròpa, per tot tipe de disctribucion.

E vos disi pas ... la traçabilitat es totala, très la bòrda dinca las raras botigas de Tolosa ; ailà a Tolosa los botiguièr ne vòlon plan vendre, alara que lo cambajon de Navarra a sa botiga, los vendeires tolzans jògan ambe lo fuòc de la venda de salasonièr que vòlon pas l'IGP Lacauna, ambe totas las consequéncias claras que vos explicarai pus tard. Donc los de Lacauna ambe l'IGP es una pensada per l'emplec local, per una filiara agro-alimentària istorica en Occitània.

 Modernitat de la produccion ; gaitatz :

Tot cambajon arribat aquí es numerotat e seguit dins sa fabricacion, totas las temperaturas e ventillacions son reguladas per informatica, e las quitas qualitats de cada cambajorn es testar a mans, un a un dins lo procèssus de fabricacion, res non fauta ; e quitament dins un recanton Daidièr Aberti es urós de nos indicar qu'aquí se prepara un recòrd Guiness per un gròs cambajon.

La visita èra talament utila pels consomators que sèm, o pels professionals (que me questioni perqué i aviá pas dos o tres busses per aquela sortida), que personalament ieu soi estat pessimista en dintrar dins la fabrica d'Oberti, ara soi convençut ambe la sortida per aquela IGP occitana.

E ara sabèm l'utilitat de l'IGP, aprèp un repais a Lacauna, dins una bòrda del fondator del camin per l'IGP de l'Alh ròse de Lautrec ; lo productor es ara a laissat la man a nòva generacion, e explica : « cinquanta annadas de trabalh comença de veire las fruchas » ; la region de lautrec a pas cap problèma per trobar joves generacions de païsan per transmetre lo saber-far occitan, e l'economia de l'alh de Lautrec (polit vilatge medieval) -installada sus 1/5 de las susfàcias agricòlas, es una filiara que pensa a l'emplec local e a se servar de las agressions de las grandas distribucions mondializadas francesas.

L'alh que pendolha significa : - emplec al país occitan (dins tota la filiara), - economia agresta pel país de Lautrec, vida occitana en Occitània del centre de la region administrativa francesa Occitanie.

Una causa nos es estada explicada : la qualitat es talament respectada e seguida que perdut lo mercat alemand, son tornats, los Alemands, aprèp aver assajat l'alh d'importacion chinesa ; non l'IGP, Indicacion Geografica de Produccion, per l'Alh ròse de Lautrec explica a Lomanha (Alh blanc) lo camin que fau préner, e tantas autras vièlhas produccions occitanas ; mas aquel camin es fruchós -amb patiéncia- a Lautrec al cap de 50 ans... Los Occitans son çaquelà patients per suportar lo sistèma economic centralizat, francés per tot dire, e çaquelà capitar de sobrevriure dins lo mercat mondial gràcia a la qualitat occitana !

Mas coma se fa que los restaurants de Tolosa se fan pas una aunor d'emplegar sonque l'alh de l'IGP d'Occitània ? Coma se far que si pauc de restaurants de Tolosa son pas membre d'IRQUALIM ?

Mas al final de la jornada, avèm plan poscut provar que basta pas d'aver la bona e regulara tecnica per capitar, fau aver lo vam e la dinamica d'una identitat occitana a defendre. Vos parlarai pas del vin modèl joièl kardachian per un promotor del patrimòni viticòl albigés ; lo camin d'entrada sembla als camins dels grands Bordèu, mas l'identitat occitana fauta ; los aglands d'en fàcia lo chai son en 2016 pron nombroses per senhorejar dabans la pòrta, d'en Segur d'Albigés. Non, es bon vin, de bon beure (per los qu'an pas cap conéissencia en vin), de qualitat escolastica, mas es pas aquel vin qu'avèm mestièr ambe una identitat assegurada coma occitana. Mas soi segur que se podràn melhorar, en donar la "planvenguda o benvenguda" sus la pòrta d'entrada, o simplament en emplegar aquí o ailà la lenga e ne fabricar un vin d'identitat fòrta, mens tecnic.

L'alh de Lautrec, e lo cambajon de Lacauna, amerítan tot lo vòstre interès, sancièr, per ne minjar e fabricar aital lo viure occitan bèl que pauc a pauc tornarèm trobar quand la lenga acompanharà lo tot. D'en Segur (sense accent) amerita un vam viticòl occitan per èstre exemplar.

Per èstre assabentat de totas las sortidas IGP de l'IRQUALIM Occitanie : fau èstre enregistrat sul site e aurètz aquela pichoneta carta que dubrís un pauc las pòrtas al saber-far occitan, sovent passionat (o fau aital), vam de la vida en Occitània.  La carta, format carta de crèdit, es a gratís. La prochena preséncia de IRQUALIM serà al SISQA de Tolosa, encara un endreit que senhoreja sus Occitanie e Occitània granda, per la melhoracion de la promocion del melhor d'Occitània pichona o granda, cap ostracisme.

Felicitacions a Carole Delga

Ambe aquelas felicitacions politicas raras, podrètz trobar la contentament personal per la renavida dels Pyrénées-Orientaliens. ENFIN ! e los Pyrénées-Orientaliens van cotria ambe lo voide de programa politic per sortit Perpinyà de la sampitèrna crisi economica.

 

Dissabte passat, lo jornal parisenc Le Parisien que se vòl « Aujourd'hui en France » títol per una novèla classica de panatòri de vinha (per la sason e l'an 2016), « Occitanie » ; es lo primièr còp pels tres sègles passat qu'una partida d'Occitània portarà lo nom d'« Occitanie » dins la lenga imposada actualament pel poder central. Es una istòria oficiala de nom d'una region de l'Estat francés, una region administrativa francesa, de dreit francés ; fau notar que dins las regions d'administracion italiana e espanhòla (catalana), los noms oficials mençonan pas lo mot « Occitanie » o « Occitània » ; fau apondre que al cambiament de nom de la region administrativa de Bordèu, pas cap movement occitan a gausat participar a l'establiment d'un nom en ligason a una reflexion de la populacion de lenga occitana ; e per aquela « Nouvelle Aquitaine » digun a fait votar « Nòva Aquitània », nimai en lenga basca ! E çaquelà lo cap de region es vengut portar sas pensadas politicas per la region de Tolosa-Montpelhièr, tot en oblidar a partir del cambiament de region de publicar las paginas occitana e basca costumièra per l'anciana « Aquitaine ».

Fau notar que lo debat democratic a debutat a l'iniciativa d'un grope d'occitans de Tolosa e Narbona (Convergéncia Occitana e País Nòstre), un an abans la debuta de l'informacion parisenca sus la famosa pichoneta reforma de las regions ; l'objectiu èra estat establit lèu e clar, fau un nom que rebèrta l'identitat lingüistica de las populacions de las regions de Montpelhièr e Tolosa ; dins aquel debat los Catalans son estats convidats sistematicament, malgrat d'èstre simplament una pichoneta partida de la novèla region ; jamai se parlèt de convidar los roergassistas, o los gasconistas ; o fau pas oblidar tanpauc. Estranh, lo desvolopament de l'argument es partit de Gasconha …

La debuta del debat se faguèt dels tempses d'en Martin Malvy, l'ancian cap de region, vengut del costat de Fijac e qu'aguèt lo temps clar per saber sa region coma occitana, el l'ancian jacobin ; e jà pendent la campanha electorala se ne parlèt, gaire en Catalonha del nòrd. Arribada al cap de la region, malgrat las promessas, lo cap de lista de l'UMP-Les-Républicains sortit per rasons constitucionalas, damorètz una lista de dreita ideologicament contra « Occitanie », e ambe las promessas similaras Carole Delga tenguèt la linha, farà una campanha de promocion dedins la populacion per escolhir un nom que posquèsse agradar a totes/as. O faguèt, la fau felicitar !

Dins un sistèma politic d'aligança politica, es Gérard Onesta que prenguèt la direccion de la campanha per determinar lo nom de la region ; pauc a pauc çaquelà, e ambe l'interès que la populacion li portava, Carole Delga s'engatjèt ; dos moments de comission per determinar lo nom que la populacion aurà d'escolhir se son debanat a Tolosa e Carcassona ; totes los punt de viste son estats entenduts ; l'argumentacion catalan o foguèt tanben, malgrat d'estar mal biaçuda, pauc diplomatica. La resulta serà protestacion pendent una setmana e al final una causida de noms d'escolhir que tendrà compte de totes los avejaires ; pel costat catalan, la paradòxa es qu'es la causida del jornal que los Catalanistas independentistas díson Le Dépendant, que serà listat : « Occitanie Pays Catalan » ; veirèm pus tard qu'aquela causida foguèt tanben aquela d'un fum d'occitans militants dins aquela futura « Occitanie ».

Fau notar que sense consultacion e per imposicion administrativa (dictatura administrativa) lo Conseil Économique et Social Région imposarà un apondon « Pyrénées Méditerranée », aprèp aver amenaçat la presidenta de lançar un referèndum, lo sindicalista de la CFDT Chauzy donava lo ton que l'administracion dona a la democracia participativa... De cap manièra aquel apondon es estat causit pels catalans, mas per un gropeton d'antidemocratas que refúsan d'entendre « Occitanie » per la region.

Çaquelà « Occitanie » solet, aguèt un succès que quitament lo movement occitanista a pas capitat d'aver fins ara, e ambe las dificultats qu'i aguèt per votar per Internet o per corrièr me fan encara somiar sus la capacitat de la populacio nd'èstre mai occitanista que lo movement occitan; sabi d'aqueles militants occitans qu'an esperat lo darrièr moment per votar (...); èra pas lo cas de la populacion assabentada de l'interès de la votacion. Aquel succès son 91.000 ciutadans per « Occitanie », sembla talament natural, simple, e costumièr ! E se adicionam lo nom « Occitanie Pays Catalans » avèm la majoritat dels ciutadans qu'an votat. Fau notar que lo cap de lista FN de Perpinyà votèt per « Occitanie Pays Catalans », malgrat el tanben d'èstre cap de lista, lo FN sense el donarà una protestacion contra « Occitanie » aprèp la votacion al Conselh Regional.

Çò d'incompenedor, es la pausicion d'aqueles letrats d'occitan que faguèron la mescla entre l'espaci lingüistic d'una populacion de lenga occitana, e la determinacion legala d'un nom per las mapa de l'IGN, per l'administracion francesa, una causa politica ; es clar que la mescla entre la lingüistica e l'administracion (unifòrma modèl francés dempuèi 1992) d'un espaci politic se sembla a un etnisme, aquel que determinèt la basa de mantunas guèrras europèas de tres sègles passats, e pas sonque entre franceses e alemands.

Aprèp la votacion del Conselh Regional, e per aver pauc participat al debat democratic, los Catalans de Perpinyà se despertan aprèp aver considerat que « Occitanie » val « septimanie », una vièlha guèrra contra Frêche reviscolada, e sobretot una asirança contra los gavatxes ! Mas an oblidat qsue Tolosa es pas Montpelhièr … vièlha mentalitat, vièlha pensada, tòrtas pensadas politicas, a còp de vomir.

Quand lo « democrata » Franco, un grand democrata segurament, a nommat lo Principat de Catalunya, Catalunya, oblidava Aran ; qui explica als catalans del Sud que fau cambiar lo nom de la region aquela en Catalunya-Aran, la CUP … Pas la CDC66 !

Per me, val melhor res cambiar al Sud de Perpinyà, mas sabi que los Aranesis son els lo grand ganhant car en situacion de granda autonomia politica, administrativa e d'identitat fàcia a las fòrta catalanitat de Barcelona. Fau notar qu'aquel biais de pensar es lo meteis pels Bascos qu'els, dempuèi annadas demandan la creacion d'un departament Pays-Basque, (ai pas notat en lenga basca car la demanda se fabrica en francés, per rason politica francesa clara), mas al final auràn una organizacion territoriala particulara e que la negociacion se fabrica ambe Pau e Bordèu, en preséncia del prefecte (de l'Estat francés). Ieu, a fòrça d'aver enemics los Catalans del nòrd, de Perpinyà principalament, se gausan pas gaitar dins un miralh per se dire : « e ara que fasèm » que fasèm nosautres per melhorar la situacion catalana a Perpinyà, nivèl politic, economic e lingüistic. E que la region se nommèsse « Occitanie » o d'un autre biais, aquò cambiarà res ; son Catalans, o díson fòrts quitament dins un departament qu'a jamai vist nàisser los «Pyrénées-Orientaliens», mas qu'a un Consell General qu'a jamai etiquetat los collègis en catalan, nimai los licèus quand lo Conselh Regional de Montpelhièr èra governat per un catalan ! An l'accent, mas sábon pas coma se fabrica ; quand lo Consell General inaugura la pòrta de Salses, la debuta del « mur pels Gavatxes», la bandièra pagada pel Consell General es … de Provença !

A la CDC66, que lo voide programatic es real, li fau enemic per sobreviure ! E lo jorna de la publicacion al jornal oficial, la CDC66 trapa los mai jacobins per l'ajudar a pagar los fraisses del planh politic, enlòc de pensar a bastir una politica pel departament que sonèsse plan catalan, e ontologicament per la dignitat dels Catalans de Perpinyà. Donc la CDC66 se trapa dins lo camp dels repotegaire Les-Républicains-UDI e del FN contra « Occitanie » coma nom de la region ; se tracha plan d'un simplèt nom, e res de mai !

Dins sa recèrca de succès electoral, la Convergence Démocratique Catalogne 66 se transformarà en francés Oui au Pays Catalan ; podèm rire ? Al mens portaràn pas lo títol de democratics car o son pas, nimai de Conergence car nimai o son ! E de Catalogne tanpauc car son Pays Catalan.

Jà al Sud la CDC de Barcelona a cambiat de nom … la CDC66 pòt cambiat tanben de nom vist que de democratas o son gaire.

1 / lo jorn que lo Principat de Catalonha se dirà "Cataluña Aran" nos faudra pensar parier mas pas coma Lo Dépendant 'occitanie-pays-catalans' faudrà pensar Occitània-Catalonha. 2 / los Bascos auràn un estatut especial (informatz-vos) perqué mens estupids que los Catalans... 3 / trobar los mai jacobins de Perpinyà, e los que fan pas una sola politica rasonabla pel catalan -la lenga- a Perpinyà, per trobar rasons (estupids) contra « Occitanie » es una ignominia politica dels grands !

Los « Pyrénées-Orientaliens » sont pas mòrts, enfin tòrnan viure gràcia a « Occitanie ». Fau positivar.

Las autras criticas an una responsa : 1 / pels membres de l'IEO-PNO que fan de las letras l'unica pensada contra lo pòble (91.000 ciutadans), una pensada lingüicidària contra lo pòble a quí fRança a enlevar la lenga, es una realitat fosca que farà pas ganhar Occitània granda o/e administrada per fRança. 2 / los jacobins del FN e de Les Républicains fan la pròva de solidaritat ambe CDC66, per una pensada politica lora qu'es alara sotmetuda a la partidocracia parisenca, una fauta politica contra la populacion occitana despertada, ela melhor que lo sistèma politic. 3 / los Occitans vesins (d'Auvernhe, Provença, Niça, Lemosin, Gavotina, e Gasconha de l'Oèst) an de que pensar, enfin Occitània es sus la mapa, IGN compatible, sèm dins la situacion positiva dels Catalans dels Balears, del País Valencian, o de la franja de Ponent, veire tanben de la pichona vila de l'Alguèr.

Totes donc faràn lors l'etiqueta aquela, pichoneta etiqueta ; mas ont son las criticas per una reforma flaca, pichoneta per seguir la pensada d'un grand politician francés, Michel Rocard. Jà lo comunicat del Partit Occitan dona la realitat del problèma, lo finançament, car es pas un problèma d'una pichoneta etiqueta malgrat lo còst de l'afar.

Quand lo Conselh Regional a votat a Montpelhièr, an votat tanben lo trilingüisme per la publicacion del nom de la region ; aquò serà oblidat o pas ; es que las lengas occitanas e catalanas auràn la visibilitat qu'an jamai agut fins ara ?

Ara en « Occitanie » podrèm far mantunes repaisses republicans occitans sense èstre interdit de santa republica parisenca ; mas de trabalh politic ne damora, e quin partit ne serà capable de portar un messatge politic digne per tota la populacion d'« Occitanie ».

Felicitèm Carole Delga en la convidar als repaisses republicans occitans que fan per popularizar una politica per totes/as dins aquela novèla region administrativa occitana en fRança ?

Tisseo : Linha 2, perdon L2

La linha L2 es una substitucion de linha anciana ; mas es una linha que ligarà de 5h del maitin dinca mièja-muèch Colomèrs (Colomiers en ortografia francesa) a Tolosa ; es una causa novèla, grandament novèla per l'aglomeracion e sobretot per la mai granda vila de l'aglomeracion de Tolosa (fòra Tolosa), Colomèrs. Donc un maitin, soi estat préner aquesta linha, de Las Arènas (Toponimia francesa Les Arènes) dinca Lycée International a Colomièrs.

Los busses son a l'espèra a Las Arènas, e sembla que fosquèsse mai grands que los ancians busses ; la frequéncia de depart es mai regulara. Es principalament l'eveniment logistic per Colomèrs ; ai ai près lo bus, e 5 minutas après i a un depart. Lo bus seguirà l'anciana via de l'anciana linha, e donc lo bus -mai grand- es pas forçadament adaptat a totas las òbras sul camin, fau remarcar tanben que los arrest de busses son pas totes a l'actualitat de la novèla linha.

 I a fòrça espaci e lo bus es previst per descapacitats motors, mas pas per i plaçar un velò.

Çaquelà dissabte, jorna del patrimòni a la plaça darrièr lo capitòlin se presentava la linha 2 cap a Colomèrs coma un grand eveniment, s'i donava joguinets ; ai pas vist una linha que posquèsse anar mai aviat que lo tren entre Matabuòu e Colomèrs-Lycée-International. Donc ai gastat mai de 40 minutas per la distància Les Arènes / Colomiers Lycée International ; lo tren gastarà mens de 15 minutas, mas de depart n'i a sonque cada 2 oras.

Arribat a la fin de la linha, fau supausar que la linha s'arresta primièr a Montburon, en fàcia lo Lycée International de Colomèrs... Mas oficialament l'arrest sus las aficas, l'arrest es indicat Lycée International. 

Coma aviá l'intencion de préner lo tren al retorn, soi estat a la gara ; es un pauc complicat de la trobar se anatz dinca la fin de la linha ; i a pas una sola signaletica per ligar los dos mejans de transpòrts, e donc se podrà enganar ; mas arribat a l'estacion de tren, ai poscut veire que la maquina a bilhets foncionava pas, e çaquelà mai de 10 personas esperavan ; soi tornat en bus !

Per melhorar la linha 2 : fau donc, rota especiala per aquel bus, e perqué passar per l'estacion de Colomèrs ? Perqué promòure la linha quora es pas acabada ? Es encara una L2 per Colomèrs que s'arresta a la gara SNCF de Colomèrs-Vila ? Per melhorar la linha, l'occitan arribarà un jorn, dins sa toponimia, o dins las anóncias dins lo bus, serà pas necite per l'arrest Val d'Aran ...

Per esperar un cambiament de metodologia per melhorar la vida dels ciutadans, fau un pausa café, longassa coma sempre per l'Estat de la decentralizacion francesa : 

Jurisprudéncia politica o l'afar Cahuzac

François Hollande èra : « Moi Président, la finance .... » ; François Mitterrand el èra : « Je serai libre des forces de l'argent ». Governar es çaquelà tocar a-n aquelas fòrças tranquillas de la finança, per aver de capital per poder far viure e bastir un Estat centralizat francés. La causa es clara, i a pas de poder politic sense poder assumit al torn del capital e de sa finança ; sense las bancas toscanas pas de poder expansionista reial francés. Mas d'argent dins las bancas son l'argent del totes los que fan d'afars sul mercat-Estat-nacion que l'espaci s'es grandit e redusit al fial dels sègles, e dels regimes ; es per aiçò que, pauc impòrta lo regime en plaça o la localizacion de l'Estat sus aquela planèta, es important d'èstre assabentat de tot çò que l'Estat fabrica per desfiscalizar o pas.

Aital los deputats e senators jacobins se son fabricats leis especialas per desfiscalizar o per aver emprunt bancari a bais còst... e socialistas o pas son devenguts gròsses proprietaris immibilièrs dins pichons vilatges dinca fabricar un monopòl immobilièr dins lo parçan. Mas las loras asseguranças vielhessas son aital seguras. Son los joves que pagaràn.

Fau destriar lo "Juriscampus" lo campus pel juridic e la prudéncia per la defiscalizacion, e perqué pas pensar desfiscalizar e la pensar en regions occitanas ? Aital Jérôme Cahuzac aguèt partenaris per desfiscalizar que son pas estats a la nautor bona de la demanda de l'ancian cònsol e quirurgian dentista parisenc, e ancian ministre en carga de la frauda fiscala. Nos explica que, per defiscalizar o pagar una campanha electorala, fau aver un compte a l'estrangièr ; me sembla una error grèva, non pas perqué es pas eticament e politicament normala, mas perqué lo conselh fiscal es pas lo bon.

Evidentament la causa podrà far rire l'intelligéncia mediatica francesa (que la concentracion es clara e parisenca), fabricarà un mot per la circonstança politica (causa rara) :

Dedins l'Estat francés i a totes los mecanismes per desfiscalizar amai i son professionals que an expériéncias grandas sul tèma ; mantunes son melhors que d'autres, melhors formats dins la transformacion de la sapiença en matièra de defiscalizacion dedins l'Estat francés.

Los professions son fins ara, ambe una certificacion associativa ORIAS (la podètz veire aficat dins mantunas bancas) e mantunes estatgis e transmission pels ancians dins la profession, mas l'efèit sus l'afar Cahuzac es pas estat dels bons en matièra de conselh ; se parla d'un conselhièr amic del FN per ajudar a desfiscalizar ; vertat que la desfiscalizacion dona bona remuneracion e libera aital la paraula politica, pel conselhièr especial e particular (sovent fòrt discret).

Mas l'afar Cahuzac aurà segurament despertat mantunas idèas dins lo govèrn actual ; la formacion e la desfiscalizacion son pas plan organizadas, quitament dins lo sistèma bancari actual, e dins la vida economica e juridica en fRança, e donc dins una Occitanie que mestreja pas sas leis sul tèma.

Donc l'idèa jacobina es venguda d'organizar lo sistèma ; la prepausicion serà creatriça d'emplec, explícan ara las universitats associadas per fargar las formacions contunhas (CA en perspectiva), e las prepausar al Pôle Emploi... que i tròba aital una sorga d'emplec a prepausar, e sortir los quadres expérimentats (e que lo sistèma daissa càder), sovent quadres de longa temporada del caumatge.

Tot aquò demanda una lei novèla, fargada en 2015, una formacion universitària en seguida, e un finançament al Pôle Emploi per ajudar los caumaires.

 

Dempuèi l'afar Cahuzac, l'afar de certificacion de la desfiscalizacion e de l'organizacion melhora a contunhat, e anuèch, en 2016 lo cap de tunèl es en vista, mai o mens dins totas las regions concernidas e quitament en formacion per Internet.

Aital podèm dire que l'Afar Jérôme Cahuzac aurà tanben un efèit sus l'emplec, e nos podrà indicar que lo juridic fabrica emplec, car es devengut mai complicat d'ensenhar las vias per desfiscalizar. Aquela politica còsta a l'Estat (fau lançar l'afar), la resorga de percentatge sus la desfiscalizacion serà sufisenta per crear d'emplec sul long tèrmi ? Digun o sap.

A Vilanuèva d'Òlt, çaquelà, se Jérôme Cahuzac tòrna a las eleccions, serà largament elegit. La rason es simplassa, son eficacetat politica, çò que sembla fautar al personal politic al govèrn actual, aquel que daissèt.

Fins ara sabèm pas realament çò que se debanarà en justice française per Jérôme Cahuzac, mas podèm jà dire que la justícia aquela fonciona pas parier per aquel ancian ministre que per aqueles listats en seguida : 

De la meteissa manièra nos podèm questionar sus la fiscalitat de los qu'an pas possibilitat de seguir la via de la desfiscalizacion dels revenguts. De qué pòdon pensar de la novèla organizacion que còsta per una populacion que sembla en dificultat per saber s'informar, e aver mestièr d'intermediaris per respondre a l'imposicion del revengut; aquela populacion se podrà aviat veire sus un exemple concret :

Son los quadres mejans qu'an pas cap vision de defiscalizar vist que de moneda per viure sovent n'an pas pro e fan estauvis gròsses de projectes de vida, puslèu que de pensar a desfiscalizar.

L'afar Cahuzac Jérôme nos explica donc que lo sistèma fiscal francés es tòrt, e que ne fau cambiar ; nos explica tanben que desficalizar sus l'immobilièr (un supòrt problematic, o sabèm ara) còsta a las joves generacions e donc que lo biais de pensar la defiscalizacion, dèu èstre pensat prèp de las necessitats e donc pas ges pensada a París, mas en Occitanie o Nouvelle Aquitaine, o Auvernhe-RA, o en PACA.

La SNCF fa pichoneton progrès sul tèma occitan

L'estacion de Matabuòu es renovelada, e donc podèm veire aquel panèu e pro plan plaçat :

La causa es clara, pels chaminaires de servici d'Estat francés. Çò que pròva al mens que sabon que l'occitan exista, mas per una signaletica de qualitat fauta un poder politic que ne volguèsse ... e la partidocracia francesa pensa occitan per donar subvencion e crear una clientèla...

Per l'anglés e l'espanhòl, a res de besonh de demandar a la SNCF, sábon parlar espanhòl quitament pels clients de Barcelona !

Faudrà tanben un jorn explicar als fabricants de dictionnaires de respectar un pauc l'origina occitana e sa grafia per "Qu'es aquò" .... mas lo respecte lingüistic es pas encara arribat dinca Paris, vist que l'administracion de la decentralizacion es formatada per l'amagar, quitament dins las demandas alprèp de la SNCF.

Se vei çaquelà ambe una clartat evidenta, qu'Occitània a pas mestièr de doblar los noms dels luòcs, es simplament una question ortografica, l'ortografia occitana existava 400 ans abans la francesa ; quora la respectaràn, los que fan la gestion decentralizada d'Occitània, "Occitanie" e l'entorn ?

Masturbacions d'Aquitània per oblidar l'occitan

Lo títol sancièr es "Masturbacions d'Aquitània per oblidar l'occitan e que lo poder es pas de bastir una politica economica a Bordèu-Aglomeracion"

Sabèm que los caps de gabinet son causas importantas dins la decision politic, en Occitanie coma en Nouvelle Aquitaine. L'amatorisme es benlèu la classificacion principala que podèm donar an aquel tipe de personal, que fan realament la politica que los elegits nos fan teatre per vendre a la populacion... ignoranta tanben, e que aurà de mal de mesurar las incompeténcias ; lo bilhet aquel donarà unas pistas per saber ont son las incompeténcias en Aquitània Novèla.

Quand Alain Rousset s'interessa al nom de la region vesina es perqué se nomma "Occitanie", li podèm aital rendre gràcia de veire qu'es un nom popular tanben a Bordèu ; mas popular vòl pas dire que la lenga occitana fosquèsse respectada. Aital la revista del Conselh Regional, en causir segurament un cargat de la com de la region endeutada Peitièu-Charenta, l'occitan es donc oblidat, e lo parlanjhe tanben, e lo basoc tanben (aquò far long non ?) ; o benlèu que lo cargat de mission es pas pron eficaç per escriure tres linhas per la revista en occitan de Bordèu ? Es que sas maletas de letras l'an pas ajudar per saber escriure l'occitan ? 

Ai donc un fum de questions aprèp aver legit la remarca politicament incorrecta del Alain Abadie d'Artics, ciutadan del monde que pensa en Bearn (Occitània granda) ; me sembla pron interessant d'aver un esperit critic (esperit normalament istoric en Aquitània, non ? An oblidat Montaigne, Montanha, Montesquieu, La Boéçia ?) : 

 

 

Dins la masturbacion intellectuala que fan a  Bordèu, al nivèl administrativo-politic, i a lo costat Les Républicains en campagne tanben, primaire-s (quin nom plan causit!); avèm totes/as agut un discors plan fitat d'en Alain Juppé a prepaus de l'occitan, difusat sul net en debuta de primaire a Bordèu, mas concretament dins l'accion de l'aglomeracion, l'occitan es absent (fau pensar parier las meteissas estupiditats politicas que na Carole Delga sortiguèt a prepaus del bilingüisme dins los licèu ? bilhet en seguida) ; mas Les Républicains son monde serioses, vos diràn, fièrs de commemorar los ancians, donc que fan de politicas economicas e l'occitan es la talvera o lo revelator de l'ignorança politica ?  Dins lo personal politic de Bordèu i a aquel que se masturba las aisinas a Castorama, un deputat europèu del MoDem (ara demissionat del MoDem), per saber segurament se los sex-toys devon aver un taulet long dins aquela botiga de bricolatge (politic segurament, o simplament una activitat remuneratriça per la sortida del Parlament Europèu ?); car en matièra de bricolatge Les Républicains serioses son a la punt de l'expleitacion de tot ; La Dona Virginie Calmels, conselhièra d'aglomeracion e del Conselh Regional novèl (e que dèu saber coma se fan las politicas economicas, pauc en regions !); sembla fòrta sul subjecte, recuperar tot çò que passa per aver de son, son de mèdias; per exemple una entrepresa que dubrís un establiment a Bordèu per lo recuperar dins lo discors politic e assegurar sense rire « es nòstra politica economica » ; vertat Thalés a barrat 2000 emplecs a Tolosa, e ne dubrís 200 a Merinhac ... quina politica masturbatòria ! Son estats a Castorama la cercar Les Républicains ?

Quand un cap de gabinet se passeja a Tolosa

Jà a l'arribada al poder de Carole Delga avèm vist arribat lo conservatisme montpelherenc al poder, en nom del cap de gabinet. N'avèm confirmacion a mantunes nivèls ; un conservatisme francés que li agrada las bandièras francesa e europèa car recep subvencions mas qu'a paur del pòble que brandís la bandièra occitana e catalana e que justament los representa al Conselh Regional d'«Occitanie». Mas los representants del Conselh Regional an justament pas lo pè politic d'un Georges frêche per imposar las doás bandièras pertot !

1 / lo discors de Carole Delga per l'installacion de la politica culturala, coma l'ai jà poscut escriure, es una rebat d'una dobla incompeténcia, un sistèma administratiu que fabrica de paragrafes culturals dins comunicats usolats, puèi associats per fabricat un dicors que Na Carole Delga auriá de legir abans, mas qu'o faguèt quitament pas abans d'o dire en public, e dabans son administracion e las associacions mudas, e sotmesas.

2 / un sistèma de monopolizacion de la paraula politica a Montpelhièr dona granda la paraula polida al FN, alara qu'a Tolosa lo cronomètre fabrica un temps de paraula proporcionat ; quí a imposat las sesilhas a Montpelhièr ; es lo cap de gabinet que decidís la comunicacion generala de la presidenta na Carole Delga ...

3 / Carole Delga desetabilizat quand se li pausa la question sul bilingüisme suls licèus novelament bastit (question que pas un jornalista de Montpelhièr saurà donar, levat de parlar de la securitat vídeo dels licèus novèls, portar la paur), la responsa es estrambordanta : a/ "l'administracion (NDLR: francesa) nos demanda pas lo bilingüisme" ; es vertat que l'administracion francesa en Occitània es coneguda per demandar aiçò (!) ; mas coma la responsa li sembla pas normala, ajusta : b/ "la lei l'autoriza" ? Coma avèm pas de lei (NDLR : parisenca) sul tèma, ajusta sul pic vau demandar a l'administracion del Conselh Regional per trobar una responsa (e donc sabèm anuèit, punt 4, que la responsa la donarà lo cap de gabinet de Montpelhièr qu'es contra). Es una pichona confirmacion que l'elegit Carole Delga confirma que la politica prepausada es pas una causida del grope politic seu, ni de las aligança tant criticada per las dreitas, ni de las promessas electoralas, mas de las decisions del cap de gabinet o simplament d'una administracion. En Alain Rousset l'imposèt dins dos licèus d'Aquitània, el se pausèt mens de questions jacobinas !

4 / donc quand la rason donada pel cap de gabinet per sortir las bandièras occitana e catalana, aièr, "pel protocòl" (un pantais administratiu de cap de gabinet), quand la ministra passa a Tolosa ; non pòt qu'estranhar a Tolosa quand mantunes ministres son jà passats ambe la bandièra occitana a costat, sense cridar al regionalisme, e Martin Malvy, el, l'auriá servada en plaça, question de compreneson de la region, anciana coma la novèla. S'i aviá una rason per demandar la demission del cap de gabinet, aquela n'es una bona e granda rason, quí al Conselh Regional la demandarà ? Es un cap de gabinet que representa en res las promessas electoralas de la candidata na Carole Delga :

Se las promessas de na Carole Delga, del grope politic que l'environa (PRG e EELV), son pas representadas per las accions del cap de gabinet ; quí l'a imposat a na Carole Delga ? La màfia socialista de Montpelhièr ? E se la màfia de Montpelhièr* a paur dels Catalans es que justament la politica de Montpelhièr es jamai estada que l'ignorança de Perpinyà... Donc la seuna actitud de sortir las bandièras occitana e catalana es un acte politic sense cap de dobte que non pòt damorar sense consequéncia, la sortida o demission del cap de gabinet. Una causa qu'aquela mena es jamai arribada ambe Martin Malvy ... donc ?

La bandièra tolzana arriba sul mercat, enfin !

Es benlèu l'efèit 'Occitanie', pel primièr còp, en dètz annadas, sus un mercat tolzan, un merçant de verduras a comprès l'interès de marcar l'origina ambe la bandièra lengadociana ; agaitatz :

Ni a Sant Çubran, ni als Carmes, ni a Victor Hugo ai vist aquò aital plan plaçat !

Sus aquel mercat de Cristal -ont fau anar sosténer, lo merçant- es lo sol a aver una marca que fabrica una identitat clara a las produccions localizadas al torn de Tolosa ; car es plan aiçò m'important, quand crompèm local, fau pensar qu'i a mens de camions sus las rotas, e sobretot de l'emplèc local favorizat.

Donc sus aquel mercat ai cromptat local, e de sason, donc : figas de Los Sarrasins (boníssimas), e tomatas de Bessièras (que lo marqueting èra clar, mas sense la bandièra lengadociana o tolzana).

Las tres rasons per trobar mai sovent verduras e fruchas aital plan etiquetadas, enbandieradas, son la proximitat de la produccion e l'emplec occitan.