Creire, extremar, interpretar, sebelir

Baissa fòrma coma díson en literatura dessenhada : m'agrada pas quand, per grimaça, lèva la coèta per bicar.

Fòrma istorica e sefarada : m'agrada pas d'aver un grope d'Europèus (coma disèm anuèch) que percaçat per un integrisme iberic e vaticanesc, castilhan, son devenguts pro-poder que los arcuelhavan (a París, a Constantinòpol, o endacòm mai), sense lo sentit critic necessari per tota societat umanista.

M'agrada pas la violéncia, quora ganha una batalha, e destrusís un pòble perqué viu sul territòri conquistat, coma per exemple los mercenaris francs aprèp 1453 (dinca 1470), mercenaris que destrusiràn lo país de Bordèu, e forçaràn pauc aprèp l'administracion fòrabandida de crear lo comèrci que se faguèt triangular... e destructor de l'umanitat. Mas i a un fum d’autres exemples modèrnes, del XXIen sègle.

Lo dominò de tot acte uman es jamai pensat pels extremistas, encara mens per las idèas o interpretacions tòrtas dels libres devenguts sants, o de las constitucions pensadas per l'arrogança d'una representacion que se pensa santa perqué elegida.

M'agrada pas quand, per politica umana, lèva lo sionista acte tal un patriòte act, o que canta La Marseillaise per agradar a la religion République Française e sa diplomacia tòrta.

Lo Mauvais Goût Politique es una causa que fabrica l'imperialisme lingüistic (per èstre benlèu un pauc pacific), pòt virar en violéncia politica, sangnosa (e pas sonque dins l’imne), destructor de la sapiença umana e donc de l'umanitat, tot en trapar collaborators (tal qu'o disiam de Pétain a l’ajuda del poder nazi en fRrança), collaborators de tot escantilh. Oblidar lo dangièr dels Estats expansionistas territorials, o de las teorias que fan de la lenga parlada un territòri per un pòble civic, es oblidar que l'umanitat es en dangièr per las accions dels òmes.

Soi triste de veire que los ciutadans de l'Estat francés se fasquèssen sebelir en Israël, per donar rason a un integrisme novèl josiu israëlian en còpia al sistèma francés, o a d’ancian integrisme politic d’extrèma-dreita europèa. La pensada josiva es universala quora es desterritorializada (legir George Steiner), quora lo territòri li pega, li pega un sistèma francés de pensar, l'illusion que l'Estat es salvador e lo pòble de l'Estat opressor es unic (se parla de Le Peuple de France dins Libération, jornal dit d’esquèrra), coma un dieu dins las glèisas ancianas. La religion que se crei administracion (etimologicament o es, vertat), perqué un rei, un president o un mòllah, un prèire o avesque, li a donat la sanctificacion, una religion devendrà dangierosa. Fan pas d'especificitat religiosa, pas brica.

I a tanben las religions amagadas, quora lo politic fabrica sa religion (Egipte anciana, Grècia anciana, França modèrna), non podèm que se mesfisar del tot.

Quand la religion se revelha coma una perlingueta matadoira de l'umanitat e malgrat los tèxtes, e las quitas interpretacions, i a un dangièr per l'umanitat. En junh 1992, es un pichon vòt a l'unanimitat parisenca que lo francés es dintrat coma una religion lingüistica dins una constitucion republicana francesa, article 2 ; constitucion francesa que viviá sense fins a 1992 ; lo verme nacionalista èra dins la frucha supausada polida de la Révolution française, que abans 1792, semblava pensar a totas las lengas emplegadas dedins l'Estat. En Occitània, aprèp 1848, es l'esquèrra, republicanista, qu'emplega la lenga occitana per convéncer lo pòble, per l'enganar encara, còp sec amb lo poder parisenc. Quora una glèisa cámbia de politica coma de camisa, se cal mesfisar de la glèisa quitament se fosquèsse etiquetada République o lo poder al pòble (etimologicament), tanben etiquetada Laïque o lo còrs del pòble en lenga grèca anciana.

M'agrada quand, per pensada liura, la religion dona libres, clergats, mas que son contes e locutors forçats dementre plan d'autres contes (sense locutors determinats), de non pas ges interpretar a la letra, mas que pòdon aucupar un temps dinca cambiar de contes lo mai sovent possible. La libertat es per totes/as, la libertat de legir e creire tot, mas quora me vòlon imposar una via de lectura unica, soi l'enemic del fosc, de la pensada unica, soi per la multiplicitat de las pensadas, es l’umanitat.

Lo Libre fabricarà mosquèas, temples, sinagògues, glèisas e catedralas, mai tanben imnes sanguinaris e bandièras per fabricar frontièras pels militars emplegar, alara enluòc, se traparà un endreit apropriat pel desvolopament sancièr de la pensada fabricada al mièg dels libres d'una granda bibliotèca.

«Que sòi pas era immaculada concepcion !» La frasa inscrita sus una cauna de Lorda, perqué Filadelfa de Gèrda a degut montar un peticion contra lo curat local que refusava de l'inscrire en occitan sus l’entrada ; èra encara a la fin del XIXen sègle, l'integrisme religiós catolic existava e se revelhèt a la debuta de las annadas 1970 ambe una reaccion del curat de Paris Lustiger contra lo dreit de parlar contra las letras de la glèisa papista. Se cal mesfisar de totas las plutocracias que fan del Libre o constitucion (constitution, constitución) la resolucion dels problèmas de l'umanitat, que fosquèsse religion, o simplament los libres de colors dels integrismes politics, amai de las constitucions faitas per matar los pòbles, lo dreit o libertat d'opinion dels pòbles.

La sapiença dels ancians es tanben una causa que cal pas oblidar. Pel maridatge mon grand-pair per dintrar dins la glèisa catolica, a imposat « vòli plan dintrar aquí, mas alara aprèp a l'ostal se parlarà pas francés», èrem en 1939, mon grand paire a viscut e entendut parlar de 14/18, visquèt clarament 39/45, e la guèrra del Vietnam, Madagascar, Argèria, dinca 1969, mon grand-paire a imposat l'occitan coma lenga de la familha, coma lenga de la dignitat, per non pas oblidar los crimis extremistas franceses dins lo vilatge que la bòrda èra. La sapiença dels aujòls se dèu pas oblidar. L’occitan èra per el, la lenga del pòble, la lenga de la sapiença populara, la lenga de la libertat, lo francés èra/es lo contrari. Es pas estat enterrat a la Val d’Aran (pas encara autonòme e de lenga oficiala occitana), ni dins lo Principat de Mónego (èran pas encara conscients que lo monegasc èra de l’occitan oriental) !

-°-

Tolosa : realitats de la gestion UMP-UDI

A Tolosa pauc a pauc la gestion de la vila se fabrica per l’UMP-UDI.

Una fotografia dona la realitat al cap d’un centenars de jorn. Jean-Luc Moudenc s’aucupa de qué ? Lo prinicpal trabalh que lo vesèm far dins lo mèdia es de plaçar un sistèma polic pertot ont li tròba necessitats. Es lo meteis trabalh que Pierre Cohen faguèt en arribar, e pendent un an de poder socialista avèm esperat una politica per la vila.

Pauc a pauc, se favoriza la veitura, contra los ciclistas ; es vertat que pel ciclisme an segurament pas d’interesses dedins, vist que mantunes son ciclistas motorizats ; los parcatge en centrevila favorizat, las ajuda per aver VTC electrica abandonat, lèu segur la veitura electrica serà ajudada, coma a Bordèu. Benlèu que sábon pas que l’espaci per una veitura es mai important que per un ciclista dins l’espaci urban.

Jà sabèm que Tolosa, municipalitat endeutada, non podrà aver projectes ; es jà una bona causa perqué una gestion UMP-UDI d’aqueles projectes serà una catastròfa taurina. Lo deute de la vila mondina es estat fabricat per 50 ans de gestion dreita (maissanta gestion), e lo PSf a plan ajudat per la darrièra mandatura ; FO jòga dins la vila pel coorporatisme dels foncionaris en plaça, la dreita a ajudat, e l’esquèrra a emplegat mai d’amics.

Per çò que concernís l’occitan, vos pòdi assegurar, ara, que lo programa serà jamai aplicat. L’esquèrra ne vòl pas e fabrica un teatre politic per enganar los ciutadans seus que son contra, la dreita nos fabrica los clubs privats, e interdit de comunicacion per servar l’engana tolzana, e per panar las idèas dels socialistas, o autres militants de passatge.

Tolosa a ganhat una vila que la gestion es faita, ara, per un club privat que los membres son sortits del meteis establiment escolar tolzan ; la consanguinitat de las idèas ajuda pas brica al renovelament. Caldriá un còp matar lo sant pair mondin e dins l’arèna politica renovelar tot, de tot al tot.

Ieu comprèni perfaitament, que los ciutadans (enganats sempre), a la finala, votèsse FN.

-o-

Endacòm mai :

Perqué lo sistèma politic francés fabrica talament de candidats de baissa qualitat politica e financièra ? Ai una responsa… mas vos daissa sul canton per la jornada ambe aquela question.

-o-

-o-

Enluòc de considerar lo velò coma l’enemic, l’UMP deuriá trapar solucions ont son pas capables de ne trapar per Tolosa.

Istòria de Tolosa : cal oblidar e enterrar ?

Actualament s'òbra per l'universitat de Tolosa 1, an descobèrt d'unes elements del castèl visigòt, del temps que Tolosa èra la capitala d'un grand impèri visigotic ; se las recèrcas se fan coma lo darrièr còp pel pàrquing o parcatge del capitòli es de crànher que las autoritats arquelogicas nacionalistas francesas enterrèssen las òbras per las amagar e destrusir, coma o an jà fait per una pòrta romana (parcatge del capitòli, annadas 1970), una paret visigotica (annada 1980) e dins l'òrt del capitòli una autra paret romana (annada 2011), o pels castèls comtals.

E podèm pensar que l’istòria de Tolosa fosquèsse enfin considerada quand es pas francas o qu’amerita un monument als mòrts tricolorats ?

E podèm pensar que lo ròtle de la glèisa catolica èra justament d’enterrar totas las resorgas istoricas de Tolosa, de las amagar dins los convents qu’encaissava las resorgas del pelegrinatge de Compostèla.

E podèm pensar que lo ròtle de l’universitat francesa de Tolosa, que fosquèsse autonòma o de la meteissa glèisa, es tanben d’enterrar tot aiçò ?

Volètz un exemple ? Lo darrièr sortit…

L’universitat de Tolosa, letras, se sona en francés, pas en occitan malgrat d’ensenhar la lenga medievala, l’universitat deuriá cambiar de nom segon las autoritats socialistas de la vila ; e per amagar d’enlevar lo nom istoric e del barri, Le Miralh, an pretextat : 1 / que l’universitat a una maissanta imatge a l’exterior e donc que cal cambiar lo nom, 2 / an causit un nom que, segon Els, Jean Jaurès auriá agradat, es de dire «Universitat Jean Jaurès» ; es un escandal socialista de mai, sapient que lo cambiament de nom costarà entre 50.000 e 70.000 € (sabi pas encara l’agéncia de comunicacion qu’engraissarà, mas soi segur que serà socialista), e cal apondre que las universitat de Tolosa se devon amassar per aver lo meteis nom, l’an que ven … e donc alara lo cambiament de nom, modèl socialista, es per una annada, per un cambiament que Jean Jaurès auriá segur pas agradat, vist que respectava la toponimia occitana, Le Miralh es de toponimia occitana.

Pichon detalh, l’universitat de Tolosa Le Miralh fauta de mejan dinerièr per capitat un real cambiament dins la qualitat de l’ensenhament.

Entre las òbras de l’universitat de Tolosa 1, e l’universitat de Le Miralh, se sap realament pas quí vòl lo melhor destrusir l’istòria de Tolosa ? Vos imaginatz quin tipe de transmission pòdon far, senon aquela qu’agrada al nacionalisme francés, abans èra lo sol ròtle de l’Institut catolic de Tolosa, ara podèm assegurar qu’i a pas una uiniversitat al nivèl de la capitalitat qu’es Tolosa.