la premsa espanhòla fabrica un fake per servar ESPAÑA

Premsa espanhòla : FAKE GENERAL contra lo procèssus democratic catalan !

Lo fake es devengut famós gràcia a Donald T, aquel qui trompe comme il respire, qu'engana coma alenas. La premsa espanhòla sul tèma catalan es sistematic aital.

Se parla sovent de fake qu'es la causa "del maissant jornalisme" (nos díson las redaccion parisenca), mas jamai de la manipulacion que pòrta las redaccions de l'imperialisme editorial jacobin o pòst-franquista.

Aital al maitin El Mundo dintra dins la lista dels jornals espanhòls que fan de la fake news un element de verbiatge contra lo procèssus independentista catalan. I a pas un jornal espanhòl qu'arribarà a non pas seguir aquela règa, e quitament La Vanguardia, El Periódico son a assajar tanben de salvar lo mercat-Estat-nacion de la premsa en lengatge politic pòst-franquista.

Francesc Villalonga es pas un militant de l'independentisme, es jornalista dempuèi Barcelona !

Los enganadors de la premsa espanhòla an noms, marca : La Gaceta, L'ABC, EL PAÍS, CUATRO, ONDO CERO, RTVE, EL MUNDO, etc.

I a pas un mèdia espanhòl, espanhòl (vòl pas dire de lenga castillana), que se capita d'elonhar de la pensada franquista sul tèma de la democracia per Catalonha ?

Es per aquela rason e benlèu d'autras que sus La Rambla de Barcelona, quioquièrs an decidit quicòm :

Lo problèma es que lo trabalh del quiosquièr a Barcelona, o fan pas los jornalistas franceses sus plaça, o fan pas a la redaccion de fRance CULture en publicar aquela vomitiva tribuna a l'antena del maitin de divendres passat. E #RadioFrance quitament a Perpinyà es parier.

Ai sempre pensat que la premsa francesa sembla a la premsa espanhòla es aquí, dempuèi la guèrra de 14/18, per servar l'unitat d'un regionalisme d'expansion jacobina e/o madrilenca ; es una premsa qu'èra de color blava en fRança, per donar las novèlas que l'armada voliá que se pobliquèsse ; l'armada a chaplat la populacion dels pòbles colonizats, e lo problèma jornalitic parisenc es damorat. Per Espanha, Franco es arribat al poder ambe l'armada, e lo problèma jornalistic madrilenc es damorat quitament en "democracia" pel sègle XXIen ; es pietadós que las sorgas espanholistas de las informacions sul procèssus catalan fosquèsse accaptat a Paris, coma s'èra natural lo mercat-Estat-nacion sul modèl francés o/e franquista.

Sabi pas lo comentari de la premsa francesa, soi partesan, engatjat ... mas contrariament a els, las redaccions parisencas, ieu, gaiti totas las opinions mondialas. Per exemple l'Argentina, un Estat que s'i mestreja clarament l'espanhòl (d'importacion recenta, mas clarament) :

 Ligam.

Es pietadós que la premsa francesa fosquèsse pas independenta del sistèma jacobin de pensar.

Atemptat de Barcelona, jà nais la polemica : la lenga de comunicacion

La lenga de comunicacion dels Mossos d'Esquadra no agrada als regionalistas d'expansion madrilenca, modèl Ana Colau, o Àngel Ros. Puèi de quina manièra l'atemptat es jà manipulat per assimilar los Independentistas a la sorga del problèma jihadista ?

Mas digun per explicar aiçò :  

Ni dins la premsa espanhòla, sempre partesana (El Periódico, El País, El Mundo, l'ABC, etc.), ni dins la premsa mondiala, estonent (levat per la francesa que trapa sas sorgas d'informacion sonque a Madrid). La causa se nòta dins la premsa basca, tanben...

Avèm aquí un problèma internacional ligat amb una causida politica de gestion de la polícia en Espanha, e a las règlas politicas d'un Estat dividit en autonomias que son viscudas a Madrid coma una plega o negacion del poder politic modèl franquista, valorizat a Madrid, encara, per una fondacion subvencionada per l'Estat.

Mas dins la nuèit jà se pensa al futur, per exemple, la revista de premsa francesa oblida ARA (e pas un site Internet d'informacion mençonat, nimai Vilaweb lo mai gaitat), lo jornal de referéncia dels Catalans despertats, puèi amb aquel jornal se podrà comparar las portadas causidas :

 

 Ligam.

 

Lo mai tristàs es que SONQUE El PERIÓDICO (Barcelona) e EL PAÍS (Madrid) son legits a Paris.... e quitament pels jornalistas mandats sus plaça, a Barcelona, quand fan pas la revista de l'actualitat de Barcelona dempuèi Madrid !

Recentament un jornalista de AQUÒ D'AQUÍ se questionava e questionava un catalan, en Marçau Girbau, sul ròtle supausat tròp important o nefaste de la revendicacion lingüistica catalana ; se trapa alara dins lo camp dels militants que, sus Twitter, en Espanha, fan castig als Mossos d'Esquadra (tant valents e reconeguts aital anuèit per mantunes messatges), per aver primièr emplegat la lenga catalana per informar : 

Lo jornalista AQUÒ D'AQUÍ questionava sense saber que la repression lingüistica contra lo catalan es de cada jorn en Catalonha (Principat). ; e que los jornalistas internacionals que fan l'informacion dempuèi Madrid son aital los intruments d'aquela repression lingüistica de cada jorn, quitament un jorn de tristum per Barcelona, Cambrils e Alcanar ; tres luòcs pels atemptats d'ièr... segon los Mossos d'Esquadra que gaire de mèdias francesas an acabat d'explicar lo ròtle important.

Donc la question lingüistica es tornada quasiment al mièg de la nuèit, mas pas de la fauta dels Catalans, nimai dels independentistas, mas dels regionalistas d'expansion madrilenca, sul modèl franquista. 

Son escambis sense fin que lo resumit es clar, per clavar, los Mossos d'Esquadra an emplegat lo catalan, 30 segondas abans l'espanhòl (lenga de Madrid) e per rason d'aquò avèm aqueles escambis :

Aquò recordarà als Còrses l'entrada d'un discors d'en Talamoni en lenga còrsa.... un còp èra, puèi lo francés es arribat 2 min aprèp ; las protestacions francesas son estadas de la quita vergonha nivèl espanhòl. 

Se fau demandar qui a un problèma ambe las lengas, senon l'idèa etnista de la lenga coma element unic e basic de l'Estat, modèl franquista, modèl etnista e expansionista, modèl francés, modèl Ernest Renan o Jules Ferry ? Son pas los Catalans, son plan los ESPANHÒLS, coma lo jornalista de la pagina informativa AQUÒ D'AQUÍ !

Dins l'entrevista de Marçau Girbau, per anonciar una reünion a Les, Aran-Occitània, al mes de julh o junhsèga passat..

La responsa d'en Marçau Girbau val lo còp de tornar legir, e de multiplicar car sembla sempre la fauta dels militant per la sobrevida de las lengas que son fautius quand lo combat desrenga lo poder jacobin o centralista, e sa collaboracion politica (volontària o pas) que nega la dignitat a totas las lengas de l'Estat.

Atemptat a Barcelona

Dòl e tristum de pensar un atemptat a Barcelona, coma a país tolzan (Tolosa e Montalban), Madrid, Niça, Paris, Berlin, London, etc.

Quand se parla de torisme sobredimensionat a Barcelona, los especialistas de la recuperacion mediatica son tanben presents, l'extremisme ; lo metòde sembla plan enregistrat pels musulmans endoctrinats, mas pel moment, sabèm pas se serà encara un destimborlat coma la darrièr veïcul contra una pizzeria en Iscla-de-fRança.

L'atemptat se debanèt en vrespada sus Les Rambles de Barcelona, una forgoneta a atacat los pedons de l'avenguda toristica catalana.

Urgent don de la sang a Barcleona.

ligam 

 

Vueling lo novèl negrièr de la lei espanhòla

Se critica sovent los « passeurs » libians dedins la mar Meditarranèa, d'Africa cap a Euròpa ; e VUELING alara ? Pel retorn legal... en Africa, qué ?

VUELING es una companhiá d'aviacion, logitician dels transpòrts aerians de l'aerpòrt de El Prat a Barcelona ; lo mercat li indica que fau emplenar los avions per la rendabilitat ; es question de mercat;  autres còps èran batèus que transportavan los nègres de l'Africa a l'America, e los negrièrs èran europèus ; las platafòrmas de comerci europèu an engraissat moneda sus aquel tèma pendent sègles, fins a l'abolicion de l'esclavatge.

XXIen sègle, l'Estat Espanhòl a trobat la solucion del mercat, es de dire la mens cara : un contracte ambe la societat Vueling es estada signada per expulsar los nègres supaudadament fòra lei comuna europèa ; aqueles umans an agut de traversar totes los sofriments per arribar en Euròpa e lo govèrn Espanhòl tròba normal d'emplegar vièlh sistèma (comèrci triangular) per los tornar en Africa car jutjats illegals ; lo problèma es que los paures « Africans illegals » son sovent en condicions de mal-estats patents o quitament endormits per assegurar la deportacion tranquilla.

E coma la pression ciutadana es pas pro clara, VUELING contunha aquel comèrci ambe l'Estat espanhòl del XXIen sègle, coma un còp èra, lo comèrci triangular dels esclaus.

Clients de VUELING a l'aeropòrt de El Prat an pas acceptat d'èstre setat a costat de deportacion espanhòla d'enfants « africans illegals » sul continent europèu.

«Quora ai vist los uèlhs d'aquel dròlle, m'es donat clar que aviái de preváler l'umanitat per sobre la legalitat » dixit una viatjadoira de VUELING a l'aeropòrt de El Prat a Barcelona. E donc las protestacions èran plan installadas dins l'avion ; e l'avion VUELING non podiá partir aital. La companhiá a ordenat de daissar sortir los Europèus, e los Africans « illegals » e legals, alara son partits ambe VUELING cap a Africa.

Ara, lo problèma se pausa : Qui pagarà lo retard del depart de l'avion ? Quí pagarà los viatges dels viatjadors europèus expulsats de l'avion per daissar sonque los « Africans illegals » dedins ? Qui pagarà lo transpòrt de Vueling d'un viatge (un avion) ambe mendra chifra d'afar ? Que farà l'Union Europèa sul tèma ?

Es que l'Estat espanhòl compta dinièrs ? Es que l'Estat espanhòl que fabrica avions de guèrra per AIRBUS a pas d'autres mejans per solucionar la causa, transpòrts privats ? Lo mercat es la sola solucion per resòudre los problèmas de l'inumanitat de l'Estat espanhòl ? 

Es que la pression ciutadana, clientèla europèa, sus l'entrepresa VUELING serà pro fòrta per atudar aquel comèrci legal negrièr novèl ?  Qui assajarà de far entendre a VUELING la dignitat que fauta per aquel contracte, per aquel afar dinerièr ligat a la deportacion de populacion ?

Ont investir dins l'espaci Occitanò-Catalan ?

Un institut anglés, londonian, se prepausa de fargar un classament e donc un òrdre per notar las potencialitats de cada ciutat, ligam ; dins aquel espaci economic an mesurat Bordèu, Tolosa, Montpelhièr, Marselha, Niça, Barcelona, Palma, València. fauta las capitalas nòrd-occitanas, e çaquelà qu'an lo merit d'èstre las capitalas de la domotica (Lemòtges), del pneumatic (Clarmont d'Auvernhe), e al nivèl mondial ; mas la monocultura industriala las far oblidar dels classaments, e l'abséncia d'universitat potenta.

Sonque Barcelona arriba a 2 punts de las listas de las primièras ciutats, listada aquí ; d'aquí l'importança tanben de las ligasons potentas en tren d'Occitània cap a Barcelona, non ? Sembla que lo personal politic d'Occitània, sobretot jacobin, n'aguèsse pas conciéncia... dins los actes, pas los discorses !

Es un classament important per tot capital mondial que vòl saber ont es melhor investir en Euròpa ; Barcelona arriba ambe l'indici 69 ... L'indici es pas la fauta de la consolessa e de las activitats ancianas, es simplament una soma de factors que fan los investiments rendables mai aviat qu'endacòm mai, o simplament qu'en Occitània... o las Isclas Balears e lo País Valencian.

Dins aquel classament las ciutats occitanas son pauras.... pichonetas, tot en aguer qualitats europèas, per èstre listadas.

Lo ligam vos indicarà melhor los critèris d'aquel classament ; los classaments semblan èstre un grand (en)jòc pels investissors de tot escantilh. Sobretot aqueles qu'an pas una idèa granda de l'interès d'investir dins lo pròpri espaci economic, o aqueles que son a preparar lo Brexit ... per s'installar sul continent.

Mas Occitània exista al nivèl internacional, coma a poscut veire la revista Courrier International dins un numèro de julhet 2017, melhor que la PACA o la Novèla Aquitània !

Las populacions occitanas an de mal de veire a quin nivèl Occitània es utila per la vida economica en país nòstre ; es per aiçò que los collòquis de País Nòstre (associacion politico-economica) ne parlarà dins l'encontre programat a la davalada 2017.

repression contra lo catalan contunha en Espanha

Quand l'Estat espanhòl s'ataca a la lenga catalana, fa una rason de contunh contra la descripcion d'Espanha coma una democracia.

Lo tribunal constitucional es fargat d'una còlha d'amics del Partido Popular ; qui dels deputats amics del PP al Parlament Europèu anirà protestar ?

 Lo president de la Generalitat de Catalonha, ligam, protesta. Lo vice-president tanben....

Aital lo Tribunal Constitucional espanhòl refusa per València lo dreit normal per las lengas, lo dreit que lo francés amana al Canadà per exemple. Imaginèm la repression lingüistica al Canadà contra la lenga francesa, contra la lenga del Quebèc e de fòrça populacion dins d'autres províncias del Canadà ? Seriam en 1950 ? O sèm amb Espanha al XXIen sègle ? E pel moment, totes los autres Estats europèus son encara dins l'avuglament de la gloriòla madrilenca, d'una diplomacia que crida tal lo pòst-franquisme (aviá talaùment capitat fins a garda mòrt lo dictator dins lo lièch) ; se caran ; perqué ? 

Aquela rason e mantunas autras fan que lo referèndum per l'independéncia de Catalonha es essenciala per servar la democracia al mens dins un parçan politic de lenga catalana. E los Catalans o fan en règla, democractica e per totes los locutors, quitament los que parlan pas catalan !

Lo referèndum del 1er d'octobre 2017 ajudarà la democracia a viure melhor dedins l'Union Europèa e botarà Espanha (veire mapa), l'estupiditat politica espanhòla (de cap a cim de tota l'estructura espanhòla), dins un recanton, un espaci politic que vòlon tornar.

_°_

La darrièra dels Espanhòls « democratas »  : 

Ligam. 

Lo Tribunal Constitucional (dels Espanhòls « democratas »), en urgéncia (causa raríssim dempuèi que sabèm la lentor qu'a debutada en 2006), a annulat las linhas del budgecte per finançar lo referèndum.

L'umor catalan m'agrada, El Periódico ajuda

Dimarç passat soi estat en Catalonha, Cerdanha (Cerdanya), pauc de km de Tolosa, sus la linha de camin de fèrre abandonada per RENFE e SNCF per far lo ligam directe entre Barcelona e Tolosa ; e ai poscut anar a Puigcerdà car, a las 14h00, es quasiment impossible dedins l'Estat francés, en Cerdagne, d'aver la possibilitat de minjar ; la competicion es granda en Cerdanya (Estat espanhòl e Estat francés) per recaptar lo torisme, mas las aisinas son pas similaras. Aital a 14h00 soi estat a Puigcerdà, minjar ; lo problèma de Puigcerdà es que, per aver libre, objectes culturals e jornals o periódic, la botiga es pichoneta e gaire duberta a d'oraris que fosquèssen adaptats a la clientèla de l'Estat francés ; cadun a problèma de gestion dels oraris dels emplegats !

Mas a las 16h30, ai poscut crompar ARA (lo jornal catalan seriós de Catalonha) e lo jornal umoristic (legit en un estanquet) El Periódico (en version catalana).

Alara soi ambe aquel article umoristic qu'explica lo problèma de Unió (version unionista, 51% dels militants) a prepaus de Convergènncia Democratica de Catalunya. CiU, una sigla plan coneguda ara per aver donat una basa de govèrn catalan a la Generalitat de Catalonha, es ara petada, dempuèi quasiemnt la decision del Tribunal Constitucional (espanhòl) de non pas respectar lo vòt catalan ; èrem en ...2010! Donc Unió o Unión (partit Unionista democratica espanhòl) li agrada pas que los militants de Convergència Democratica de Catalunya anguèssen manifestar lo 11S per l'independéncia. E donc Unión lança un avertiment contra CDC e se fa aital lo pòrta-votz antidemocratica del PP a Madrid, e de las votzes novèlas que son PODEMOS, UPyD, Ciutadanos, PSOE-PSC-Unitat d'Aran. Aquò del partit de las entrepresas e de la borgesiá de Catalonha qu'a mestièr del mercat espanhòl (veirèm que las chifras fan la pròva del contrari*), me sembla umoristic, vist que costejant regularament la jovença de JNC o de CDC, sèm bravament luènh de las vièlha luna que faguèron Unió coma lo descendent progressista de la Lliga regionalista. E pensi qu'en legissèm aiçò : 

soi pas estat lo sol a rire en Catalonha, o en Occitània (per Occitània, levat lo Partit Occitan que se trapa dins lo camp d'Unión).

Tanben dins aquel article, çò de risolièr es la personalizacion que los Unionistas vòlon veire dins lo procèssus d'independéncia de Catalonha, d'una nacion (antropologia), d'un pòble que, de subjecte del rei d'Espanha vòlon devenir ciutadan sul modèl que faguèt flòri de l'istòria de la debuta de la dita Révolution française, tal que los amics socialistas fasián la promocion en Catalonha un còp èra, ara oblidat, levat ambe lo partit novèl MÉS, sission partesana novèla, qu'a aumentat lo sosten a la lista #JuntsPelSi ; cal notar que los deputats d'Unió al Parlament de Catalonha son totes anat apondre votzes politicas a #JuntsPelSi. E çò d'encxfredible es qu'Unión se plaça aital dins lo camps de La Terreur en parlar aital, lo camp qu'agrada en republica francesa a totes los nacionalistas de tipe Jean-Pierre Chevènement, Jean-Luc Mélenchon, Marine Le Pen and tota la companhiá, Philippe De Villiers, Jacques Myard, Nicolas Sarkozy, lo coble dels financièrs Balkany, Fillion, Manolito Valse, etc. Unió demanda pas als militants de CDC, mas al Artur Mas, coma se pensava un còp èra que la volontat dels Bonaparte fasiá sonque la via politica per fRança, e benlèu o fabrica encara ambe lo sistèma prefectoralista a l'Estat francés. Lo caporalisme es tanben un ideologia qu'agrada plan als partiodocratas; sovent contra la votz del pòble, e aital los entendèm parlar de «populisme» quora lo pòble parla solet sense els.

Mas El Periódico es tanben dins l'umor quora publica un dessenh umoristic aquel :

Se a l'Estat francés lo torisme a aumentat, a l'Estat espanhòl tanben, e coma Catalonha es encara una província d'Espanha, aquel reialme borbon, las estadisticas díson gaire se la Sagrada Família es estada o non lo monument lo mai visitat d'Espanha ; podèm afortir que l'aeropòrt de El Prat, malgrat lo castig regular d'Espanha per evitar que las companhiás d'aviacions arribèsse aquí, a agut chifras fòrt bons. Per la Sagrada Família lo meteis jornal presenta una darrièra pagina que o sembla confirmar.

L'umor de El Periódico se pausa aital aquí : «digun podrà negar que lo torisme se porte pas grands beneficis a la ciutat» comtala, BCN, Barcelona. E de contunhar per parlar d'aquel mercat : «las farmàcias d'aquel barri an agotat cada jorn las previsions de somnifèrs» Se parla aital d'un pauc de tot, la non regulacion de las crambas de particulars, e l'arribada de toristas que fan pro bruch per festejar lo contentèr d'èstre a Barcelona en vacanças, per un jorn, dos, tres jorns o una setmana.

Se parla d'un vila voidada de sa populacion per èstre remplaçar pels toristas ; se questiona alara quin es lo melhor moment de viure Barcelona en companhiá de la reala populacion catalana... quin tipe de torisme es aquò ?

Donc o confirmi, El Periódico es un jornal umoritic, per èstre a còps pro anti-independentista. E aquò tanben far rire los Catalans, e los Occitans ensenhats e solidaris ambe lo despertar de la democracia en Catalonha, car a la Via Lliura e la libertat de decidir çò de melhor per els, lo 27S dins eleccions. E coma soi segur que El Periódico publicar pas aquesta lista, #JuntsPelSi, la vaquí :

ARA.cat damora çaquelà la melhora e seriosa referéncia per parlar de Catalonha.

-°-

* Lo mercat espanhòl, qué per Catalonha ?

E aquelas chifras non pòdon èstre ignoradas per Unión ? O pel Partit Occitan ? Catalonha trabalha ambe lo monde e donc se deurà interessar al monde, contrariament a çò que pensa un famós jornalista setmanièr d'Occitània (veire bilhet següent). Lo Partit Occitan me farà rire a còps, mas nègre, val melhor El Periódico, es de dire !

Messi l'Àngel de El Barça

I sabi res al fótbol, mas francament ai vist l'accion de Messi per dintrar El Barça, un còp mai, dins l'istòria ; e alara o escrivi es fenomenal !

L'autre fenomèn es la revendicacion catalana fàcia a las estupiditats politicas espanhòlas.

Pauc ciutadan de l'Estat jacobin se pòdon imaginar que quina manièra un franquista -que n'i a encara en Espanha- suportarà las piuladas d'un imne seu e un pichon sorire d'un president de Generalitat de Catalonha... per vos donar una idèa, ai recebut aqueste maitin una medalha d'un franquista :

La federacion espanhòla refusa de far jogar los imnes catalan e basco ; aiçò se sona clarament nacionalisme o regionalisme d'expansion madrilenca, es Espanha del franquisme, mas de sempre coma tot imperialisme qu'a de mal de se poder gaitar dins un miralh.

L'imne espanhòl -que se jòga non i a paraula- e se jòga a l'entrada del partit de fótbol per la copa del Rei ; donc lo jove rei es donc present ; e las equipas que se la jògan aquesta annada son basca e catalana. Donc per las carrièras de Barcelona, es estat un concèrt d'independentismes, sabi pas un Basco de l'Atletic qu'a pas crompat la bandièra independentista catalana ; Catalonha es grandament devengut un modèl pertot dins lo ceucle dels independentistas ; al meteis moment que se passejavan los suportèrs de l'Atletic (Bilbo), lo president de l'autonomia basca encontrava lo president de la Generalitat de Catalonha ; lo Rei arriba a l'estadi del Camp Nou e s'en va sul pic.... Rei de quí ? Dels Espanhòls, e coma los Catalans son pas Espanhòls mas esclaus del sistèma centralista, tot va plan dins lo melhor del monde reial.

Donc dins l'Estadi del Camp Nou (recòrdi qu'es una diftonga que un Francés aurà de mal de practicar), totas las condicions son aplegadas per aver una bona piulada per amagar l'imne espanhòl, considerat coma l'expression del nacionalisme de la federacion espanhòla de fótbol. O cal plan dire es una escasença granda pel nacionalisme espanhòl de vomir dins lo Camp Nou ! La piulada es evidentament disponible 3 minutas aprèp sul net ambe totas las versions d'enregistrament potenciala ...

E anuèch, al maitin, la violéncia dels piuletaires e d'un sorire es determinat coma dangierós pels nacionalistas espanhòls. Es una granda tradicion dempuèi que lo fótbol exista en Catalonha (sotmetuda) e en Espanha. Ara, donc, la portada de La Razón, e ambe la rason dels nacionalistas espanhòls, me farà bravament rire :

O cal plan recordar, segon las tropas del PP, e las quitas porta-paraulas, lo dangierós comunisme es a la pòrta de Madrid e Barcelona, e quitament València, los moments politics son donc d'una granda importança per la sobrevida de l'Estat, sèm -ça díson- tornat al periòde de la guèrra contra l'extremisme comunista qu'a determinat l'engatgament de las tropas del "democrata" Franco !

E La Razón, sempre en desrason, pòrta aquel sorire a la portada (!) per un partit de fótbol ; «la patria española» es evidentament «en peligro» !

Donc es que pòdi rire ?

Per astre, lo plaser veire l'àngel Messi portar la pelòta de fótbol dins lo gòl, l'acte fotbolistic me sembla mai prestigiós, e donc politicament grand. E pantaissi de veire un occitan marcar d'aquesta manièra dins dos o tres ans, dins aquel estadi...

Un àngel passa en Catalonha, e lo camin de l'independéncia contunha, próxima estació 27M.

Promocion del torisme occitan a Barcelona

Annada aprèp annada, quin argent public desgalhat ; lo CRT fabrica una promocion del torisme occitazn que semblariá melhor a una campanha franquista de promocion del torisme occitan que non pas respondre a las necessitats e demandas del public de Barcelona.

Es vertat que la decentralizacion de 1982 a pas assegurar l’eficacetat economica dels estands toristics a Barcelona. E es vertat que la «reforma» novèla assegurèsse melhor.

Es pietadós de veire que 5 ans aprèp l’eleccion d’un elegit en carga de l’occitan, lo personal del Centre Régional du Ttourisme aguèsse pas encara comprès l’interès de l’occitan. O benlèu que l’administracion de la decentralizacion mestrejèsse tot del politic ?

Cal de manièra sampitèrna renovelar l’informacion d’aquel personal de l’administracion decentralizada : l’occitan es co-oficial a Barcelona dempuèi 2006 ! cal notar qu’en Catalonha (Principat) la sapiença sobre l’occitan es mai grand que dins los rengs de l’administracion a Tolosa.

Es pietadós d’escriure e tornar escriure las meteissas linhas sul subjecte, o cal benlèu pensar qu’un renovelament total del personal del CRT ajudarà a melhor entendre la causa ? Perqué escrivi aquò, car me sembla que lo director actual –e installat dempuèi bèl briu- foncionararà contra totes los arguments portats per desvolopar un marqueting eficaç a Barcelona. Donc es contra l’eficacetat de l’argent public.

Mas quora lo bilingüisme es fortament demandat pel sistèma politic, a Brussels per exemple, lo CRT de Tolosa sap emplegar lo bilingüisme … Donc podèm afortir, que lo personal politic actual es pas pro explicit sus aquel tèma, ni a l’Euroregion (que l’occitan es estat designat coma co-oficial, enfin!), ni dins las regions de Tolosa o/e Montpelhièr.

Catalonha amerita d’èstre INDEPENDENT

Donc aquí traparètz la segonda partida de la meuna visita-manifèsta per Catalonha, lo 11 de setembre ; debutèt en Cerdanya.

Lo 11 al maitin, es a la gara de Puigcerdà que sentirèm jà la Diada de Catalonha, un pauc especiala car devem un pauc un punt clar e generalizat per aver un Estat pròpri per la nacion catalana.

Lo matin pels tren de la RENFE debuta a Puigcerdà, que lo tren longàs, s’en va a la Tour de Carol (i a pas la signaletica en catalan, perqué es França). Tornarà ambe cap client dedins lo tren ; es pauc normal car la SNCF a res previst al depart de Tolosa per alimentar lo tren aquel. La linha es notada R3, a Puigcerdà es impossible de prendre lo bilhet sus la maquina automatica ; ai degut esperar las 30 minutas abans l’arribada del tren, a Puigcerdà per crompar lo bilhet. Èri pas lo sol, e lo tren es estat un pauc emplenat, mas las quatre a cinc estacions en seguida an pas gaire portat client ; sèm en montanha, e la linha es oblidada per la SNCF e la RENFE. Lo temps de transpòrts de Puigcerdà a Barcelona es longàs, lo tren es climatizat, mas es pas confortable, bolega mai qu’un TER dels modèrnes que podèm aver actualament.

La signaletica de Puigcerdà es clara, espanhòl e catalan en gràs. Donc la lenga es presenta, question : perqué es pas possible per las linhas de Lengadòc-Rosselhon o Miègdia-Pirinèus del meteis biais ?

Lo tren veiràs las primièras camisetas o quessòts de la manifestacion d’anuèch a Ripoll, e n’i aurà de mai en mai (e serà pas lo sol tren per Barcelona de la jornada) arribant a Barcelona plaça de Catalunya. Sèm arribat a la Plaça de Catalonha ambe un tren mai que plen, se lo contra-ròtle èra possible abans Ripoll, èra evidentament impossible a partir de Vic ! IMPOSSIBLE…

Sèm arribat a l’ora prevista pels oraris oficials espanhòls. Avèm agut de trapar un cargador de mòbil, e avèm provat que la jornada èra «feinièra» lo 11 de setembre ; quasiment totas las botigas èran barradas ; e sembla que los toristas èran un pauc despistats per veire tantas bandièras, a l’ofici de torisme avèm poscut trapar lo cargador que me fautava, quina astrada e quin polit arcuelh e eficacetat, sense pausara la question lingüistica coma s’èra estat lo cap a Tolosa (!). L’eficacetat del burèu toristic de Barcelona es clarament una eficacetat catalana, causa que veirèm lèu per la V de la vrespada.

En cercar un restaurant simpatic e emplenar de prepausicions catalanas, avèm trapat un, prèp una avenguda granda, u nrestaurant que saurèm lèu qu’es tengut epr un galician ; parla : francés, rus, galician, espanhòl, catalan, anglés… E donc, i a aps cap problèma de questionament sul tèma lingüistic. Avèm minjat dins un luòc simpatic e que lor agradava de veire “estrangièr” venir manifestar per la dignitat independenta catalana ; excepcional !

Son las miègjorn, lo restaurant es quasiment voide, mas se minja a una ora mai tardiva a Barcelona. Donc arribat primièr, avèm poscut passar la clientèla passar aviat sus las taula ; sèm partit a las 14h ; avèm poscut verificar que MacDonald’s aurà inquietud de se far ; lo restaurant popular catalan tengut epr un galician es eficaç e los clients contents.

14h es lo temps d’anar veire los manifestants sus la Grand Via per exemple, mas jà dins lo vièlh Barcelona, èra emplenar de grope de catalans ambe las bandièras roja o blava de l’independentisme e l’estèla esperadoira.

Sul camin avèm poscut questionar, e lo questionament es quasiment tròp aisit per una granda vila coma Barcelona ; mas quora la bandièra occitana e splan dignament presenta, la comunicacion es aisida.

Es encara mai aisit perqué totes pòrtan los quessòts jaune o roja ambe l’escrit de la diada que manifesta : ara és l’hora. Per contra, sus la via del jorn èra impossibled e trobar aquel quessòt ambe la saqueta prevista per plan manifestar, e crear la V manifestacion.

Donc avèm fotografiat, filmat, e donar informacion sus Occitània. I a foncionaris de l’occitanisme “modèrne” que sabon pas l’interès d’èstre a Barcelona, es entre la pedagogia e la potinga per melhor suportar las estupidas francesas de cada jorn. Aquí a Catalonha se tòca qu’i a un trabalh prigond sul tèma de la dignitat dels pòbles.

Al cap de 17h30, lo temps èra jà cortet per damorar a la plaça, perqué lo tren es pauc tard e sabèm que i auà monde ; plan astruc, sèm partir via l’Arc de Triumfe qu’avèm poscut crompar aquela famosa camiseta oficiala, que sèm èstre estada agotada ; l’independentisme es un mercat !

E arribat a l’estacion, impossible de dintrar los quais son plens, devèm esperar defòra, mentre aiçò, dabans los compostaires, l’aula èra jà empleda en 15 minutes, de «gòm a gòm» que díson los Catalans.

40 minutas d’espèra abans de poder dintrar, mas sul quasi mai de 40 minutas d’espèra, e tren d’un sens coma de l’autre latz, èran PLENS!

La logistica d ela RENFE èra particularament maissanta per la famosa «rodalies catalanas» ; s’infòrma en espanhòl e catalan, ambe un catalan espanholizat. Mas se parla fòrça per ensenhar, mas coma las aulas son plenas, s’entendrà res ; es un pauc coma Rajoy quora parlar, los Catalans an l’impression d’èstre sul quai de Rodalies plenas e que digun escota, alara se parla sense eficacetat.

E o cal plan dire, los trens èran plen de plen ; la clienèla RENFE aviá aumentat grandament ; soi aps segur que per sortir de Barcelona totes los clients aguèssen pagar lo bilhet, preséncia del personal RENFE, zèro !

Una autra element espanhòl que m’a fait plan rire, a l’entrada de la RENFE blogada : I-IN-DE-PEN-D-IA, es pas un messatge subdiminal… es un messatge per la RENFE de Madrid, e lo personal a una granda costuma ça sembla, levat de preveire trens suplementaris quora sábon qu’i aurà monde.

Ai tanben pauc agut la chança d’encontrar un dels 2500 policièrs que Rajoy a mandat a Barcelona, imaginatz 2500 policièr al mièg de 2.000.000 de manifestants ; impossible de trobar, la polícia urbana o los mossos d’esquadra èran bravament mai eficaçes e grandament interessat de parlar ambe militants venguts de luènh, talament que l’interès fabrica questions, pels mossos d’esquadra. Los polícièrs del rajoy son mens interessats… Ambe aqueles 2500 policièrs, un ocncors auriá poscut èstre fait ; far signar una peticion a cadun, un a un, e lo candidat ganha es aquel que sortiràs lo mai de grand nombre de signatura, lo candidat auriá ghanhat un viatge a Madrid (causa pro apreciada a Barcelona …segur) ; es un jòc complicat, vist que de policièrs madrilencs, n’ai vist cap en 4 oras de passajada dins la vila ; los policièrs mandats per Rajoy an segur agut una jornada de vacanças prèp de la mar sus las platjas de Catalonha, o benlèu per prendre un aperitiu de faiçon contunha.

Tolosa + LGV + Barcelona –> Lo Monde !

N'i encara que se son demandat de qu'es utile d'aver la LGV de Tolosa cap a Barcelona ? 

Lo còst real pels budgectes de la vila-aglomeracion de Tolosa es estat de zèro, lo còst environamental per las tèrras agricòlas es estat de zèro, la promocion de las òbras es estada quasiment zèro ; lo sol problèma aurà calgut esperar, per rason de nacionalisme SNCF, mai de 25 ans.

Las facultats logisticas de BCN El Prat, e tanben lo pòrt de BCN, son importantissimas per l'economia de Tolosa, e d'Occitània (per exemple l'Europòrt interior).

Las lengas que fan aiçò possible sense gaire de dificultats son l'occitan e lo catalan, lengas bessonas, lengas istoricas, lengas politicas, lengas de dubertura sociala e de convivència mediterraneana. 

Quina son las lengas emplegadas per la SNCF per aver clients per los portar a l'aeropòrt de Barcelona El Prat ? L'espanhòl e la bandièra franquista .... i a pas quicòm que truca ?

Lo document informatiu sobre las possibilitats de l'aeropòrt planetari lo mai prèp de Tolosa, Carcassona, Agen, Albi, Castras, Cáurs, Montalban, Blanhac, Narbona, Pàmiers-Fois, es en ligason al messatge en pdf, lo podètz legir es en lenga catalana ;es un article de Vilaweb. Pensi tanben als ciutadans occitans cap a Provènça, Monteleimar, Avinhon, Nimes, Montpelhièr, Marselha, son concernits.

Lo monoteïsme lingüistic francés, en lenga constitucionala o globish, es un real problèma republican per Tolosa ; l'administracion de Tolosa causís pel futur sonque l'anglés e lo francés coma lenga de trabalh, es donc un problèma grèu pel XXIen sègle.

Vaquí mantunes elements que fan que me sembla importantíssim que lo catalan E l'occitan fosquèssen realament una politica dedins la vila de Tolosa, dins totas las escòlas de la vila mondina, per la visibilitat reala de las vilas occitanas, pre una abandon de l'ipcrisia nacional-lingüistica francesa.

O cal recordar, es un avion -mot occitan- fabricat a TOLOSA e qu'aurà una relacion permanenta ambe lo monde via BARCELONA, CATALUNYA !

Aquela tòrre es aquel que ajuda Tolosa a aver relacions orientadas quasiment en 3 oras ambe lo monde sancièr.

Tolosa, Occitània : los dracs politics franceses son en campanha, coma dins un ancian regime republican o reial francés.

-°-

Sempre totas las ciutats d’Occitània son estadas dubertas sul monde, sola o ambe lo colonialisme francés, coma Marselha e Tolon.

Promocion tolzana en espanhòl … a BCN

La fièra de torisme de Barcelona debuta doman ; ai agut una fòto de l’estand de la region Miègjorn-Pirinèus ; podèm alara confirmr doás causas : 1 / i a pas de politica lingüistica per l’occitan, 2 / lo servici de torisme de la region Miègjorn-Pirinèus fabrica una politica de promocion d’Occitània que sembla lingüisticament a la politica de Franco contra lo catalan.

La primièra règla en matièra de comèrci, se supausa que lo servici toristic del Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus vòl far comèrci, es d’emplegar la lenga locala per vendre melhor, e rassegurar. cal explicar encara a Tolosa, que las tres lengas oficialas a Barcelona son espanhòl, catalan e occitan ?

« 80 % dels visitants de la fièra del torisme de Barcelona parla catalan» es Joan-Carles Martís Casanova, professional del torisme que me l’indica sus Facebook.

Es que lo servici de torisme del Conselh Regional de Miègdia-Pirinèus son professional del torisme o puslèu inquisidor lingüistics tolzans vengut espanholizar Barcelona, coma del temps del franquisme ?

La question se pausa e me sembla que la responsa serà donada aital : es una estupiditat tolzana de non pas s’enriquir de las capacitats tolzanas en matièra lingüistica occitana per vendre a barcelona lo torisme de la region. Se cerca de quina manièra l’occitan seriá utile, ne vesèm aquí una solucion qu’ajuda al comèrci.

per rapòrt a la politica lingüistica occitana, se vei aital que lo retard près, per fren coorporatista e nacionalista franceses, fan que lo servici de torisme, el-meteis, es claufit d’incompeténcia al nivèl comercial e lingüistic.

LO CAMIN : Eleccions anticipadas al Principat de Catalonha

Ara, las eleccions son anonciadas pel Principat de Catalonha. Perqué ? Las rasons son primièr espanhòlas, lo govèrn PP-PPE refusa de discutir, ni pel pacte fiscal (una engana çaquelà pels nacionalistas catalans), ni pel camin de l’independéncia. La nacion espanhòla li agrada pas un tròç partir de la sanctificada territorialitat borbonica (aquela que faguèt las tropas napoleoninas). En segond, perqué es impossible de fabricar un referèndum dins l’Estat espanhòl (pauc democratic sul tèma, un pauc coma lo francés), donc las eleccions se faràn ambe la causida clara, majoritat d’INDEPENDENTISTAS contra la minoritat de FEDERALISTAS (PSOE-Estatistas e socialistas) e JACOBINS-BORBONISTAS-PÒST-FRANQUISTAS (PP-PPE) ; mas es que las divisions podràn jogar los unes contra los autres ? Es benlèu çò qu’espèra l’aligança PSOE-PP, los espanholistas, jà aligats en Navarra.

L’aligança deurà èstre la mai granda possibla dels centralistas en Catalonha, aital aquesta nuèch sobre una cadena espanhòla …. « AMB COMPTE!!, COM SEMPRE TENIM L'ENENMIC A CASA!! » s’escrida una amiga catalana ; vaquí las paraules d'Albert Rivera, sus canal 13 "de hoy a mañana" (nom del programa espanhòl autorizat al Principat de Catalonha: "Si és necessari fer pactes ocults el PP, C's i PSC I tots els que pensem amb l'unitat d'Espanya, procurarem boicotejar, tancar l'aixeta als independentistes, financerament, fent pedadogia de l'unitat.» La guèrra electorala es declarada ! Per astre l’Albert Rivera es un representant d’una pichoneta minoritat politica, ni PP, ni PSOE, mas bravament extremista espanhòl en Catalonha ; aital podèm confirmar que los enemics de l’independéncia de Catalonha son tanben a l’interior.

Es clar ARA que la decision de non vóler parlar que de provincialisme jacobin, Mariano Rajoy barra la pòrta a la nacion catalana ; lo federalisme èra estat parier ambe lo PSOE-PSC.

Se perdila donc, un problèma pels espanhòls ; los espanhòls e lo govèrn PP-PPE se fabrica aital un problèma de mai, la nacion catalana independentista.

Artur Mas aviá jà explicat lo 12 de setembre que lo camin de l’Estat pròpri èra dubert aprèp la manifestacion del 11 de setembre. Ara, gràcia al PP-PPE, als borbonistas de dreita e jacobin version madrilène, una autorota se dubrís.

La causa semblaz d’una granda evidéncia dins totas las cancelariás europèas, cancelariá qu’an contactat Artur Mas per saber quin seràn las seuna causida politica.

Lo cofondador del CAOC, en Batista i Ròca èra estat l’ambaissador de la republica catalanam 1930, per saber se una independéncia catalana seriá estada plan vista al moment de la guèrra contra lo franquisme ; uèi son las cancelariás europèas qu’an mestièr de saber quina sera lo camin d’en Artur Mas per l’independéncia ; realament i a quicòm de cambiat pel Principat de Catalonha, anuèch la nacion catalana es en fòrça reala. Es clar que la manifestacion del 11 de setembre aurà sa granda resulta independentista.

E anuèch a Barcelona es l’ambaissador del Estats-Units-d’America del nòrd en Espanha qu’explica que lo poder estanisian vei la transicion catalana de bon uèlh s’aquò se debana pacificament, coma el l’as poscut veire ambe la manifestacion del 11 de setembre ; "E aquesta es una region fòrça importanta e nos agradariá veire que las diferéncias s’acabèssen dins una reconciliacion d’una manièra o una autra pel benefici de las gent de la region e de tot lo país» (país que dèu vóler dire Estat espanhòl ?)

S’espèra de saber quines son las reaccions de las cancelariás franchimanda, portuguesa, marrocana, argeriana, tunisiana, italiana, alemanda, turca, anglesa, irlandesa, helvetica, belga, neerlandesa, danesa, argentina, brasiliana, mexicana, canadenca, japonesa, chinesa, indiana, indonesiana, australiana, sud-africana, etc.

Cal notar tanben que las eleccions d’Euskadi s’anóncian plan pels nacionalistas EAJ-PNB, e independentistas pacifics d’esquèrra, Bildu, contra la majoritat en plaça actuala PP-PS-Euskadi. Lo XXIen sègle veirèm la petada de l’Estat fabricat pels bonapartistas en debuta del XIXen sègle ambe las tropas militaristas napoleonianas, que al cap i aviá un general collaborador lemosin ?

-°-

Tasio Gara-n

Dos jornals regionalistas franceses fan de manipulacion informativa sobre lo 1109’12

La Dépêche du Midi e Le Monde fan dos articles sobre la manifestacion del 11 de setembre a Barcelona, una manifestacion clarament independentista, per tot torista en visita per astre aquel jorn ; mas pels jornalistas franceses de la DDM e de Le Monde es una question de crisi !

Ambe un simplàs exemple podèm probar que an pas res comprès al subjecte, o benlèu que las oblidanças fan la linha editoriala jacobina, e clarament an volgut explicar ambe los arguments de Madrid sense téner compte de çò que los manifestants avián de dire, manifestávan, e que n’avián las pròbas escrichas o sus Internet.

Aital podèm confirmar la precedenta frasa simplament, la DDM e Le Monde a vist bandièra catalana pertot, sonque catalana ambe las quatre barras ? Sembla qu’aguèssen problèma d’uèlh o de vista mandada especiala a Barcelona ; ai publicat dins la precedenta cronica las bandièras qu’onorejava la faciafa de Flaix FM (la ràdio la mai granda en audiéncia de Catalonha per l’audiéncia jova), mas pòdi tanben publicar aquò en un article basco :

E La Dépêche du Midi es aiçò :

Es una pensa d’aver un article qu’es del nivèl de la premsa gratís qu’es sempre criticada per èstre de maissanta qualitat jornalistica. Val melhor crompar Segre, La manyana, lo Diari de tarragona, lo Diari de Girona, el Diari d’Andorra, o El Periódico d’Andorra que La Dépêche du Midi.

Puèi s’espèra aver melhor ambe Le Monde ; bè, non sèm encara decebut, l’article de la DDM es un resumit de las estupiditats que Le Monde pòt escriure ambe una jornalista mandada especiala !

Cal remarcar que la frasa en anglés èra repetida en d’autras lengas del monde europèu e mediterranèu.

Non pôdèm oblidar que la nacion catalana es la nacion mediterranèa que practica lo melhor lo multilingüisme d’ensenhament. Aiçò es jamai notat dins los articles franceses.

-°-

Pels avugles dels jornalistas AFP, DDM, Le Monde.

 

publicat lo 14 de setembre a Barcelona.