Femnas e òmes, e vielhiment

Las femnas vívon mai de temps que los òmes. La constatacion es scientifica. Podètz legir en francés l’article de La Recherche en data de junh 1999. E pensatz qu’aiçò auriá poscut cambiar, en 13 ans ?

Dins lo numèro del mes d’agost de Sciences et Vie podèm legir un article que las potingas de las industrias farmaceuticas potíngan melhor los òmes que las femnas.

Ont es l’injustícia ? Quí fabrica l’injustícia ? L’industria farmaceutica fabrica l’injustícia ?

La responsa la donarà pas una lexicografa occitana, Josiana ubaud, qu’acaba de publicar, a compte d’autor (coma se los editoprs occitans èran pas pron aluserpits per veire l’interès d’aquel document, o benlèu simplament per determinar un contracte per l’autora), lo diccionari occitan de las sciéncias. Aurèm tota la semantica que cal per descriure la sentat bona o maissanta dels Occitans e de las Occitanas.

Tre qu’aurai aquel diccionari en man, ne farai un bilhet sus aquel blòg. E benlèu traparai una responsa pels Occitans e per las Occitanas qu’an jamai agut los tractats –en latin- de medecina occitana en man, aqueles de l’Universitat de Montpelhièr.

Mas tornam al problèma : quí es favorizat per l’industria de la potinga en Occitània ? Las femnas o los òmes ? Es evident que l’un e l’autre an mestièr de las potingas per viure una vida en plena sentat; donc, la medecina e los laboratòris farmaceutics (importants en Occitània) lor seràn necites a l’un e a l’autra, a l’una e a l’autre, de faiçon balançada, a moment diferent de la vida. Vist que l’òme viu mens de temps que la femna, podèm pensar que la potinga jòga un ròtle estranh per la sentat de l’òme.

De còps, podèm pensar que l’òme a mens besonh de potinga de las femnas. Alara, se pausa los ròtles de la farmaceutica per la sentat de l’òme ; es de dire lo contrari de la basa de le reflexion que pòrta lo mensual Sciences & Vie !

O alara los laboratòris que son lo mesme que los que fan la potinga per la cara, e las caras de las femnas se ne potíngan pron, per la bona aparença faciala feminina …. O alara los laboratòris per la potinga de cara son una industria farmaceutica dangierosa per las femnas ? Los òmes estent mens tocat per aiçò. Se prenèm lo constat de Sciences & Vie del mes d’agost de 2014. Mas pauc a pauic, los òmes ne pòrta de las potingas per las caras, nos l’explica mantunes jogaires de rugbí de temps en temps dins las publicitats.

-°-

La patoisie : lo nom novèl de l’Aragon ?…

La conjoncion de la tecnocracia, del pòst-franquisme (que çaquelà pòt pas discriminar clarament dedins l'Union Europèa, sense aver un retorn financièr a la cors de Luxemborg), e de las tecnicas francesas de destruccion dels noms de las lengas (per las escòlas e la societat civila es essencial), tot i es en Aragon !

Gaitam la mapa d’aquesta tecnocracia.

Avèm aital una territorializacion de las lengas, per poder aver leis diferenciadas, coma se lo catalan, perdon lo LAPAO, podriá pas interessar los locutors territorializat dins la zòna del LAPOLLA o espanhòl. Mas de qu’es lo LAPAPYP ? E bè es l’aragonés.

Cal notar çaquelà que la territorializacion d’una lenga es una especialitat dels nacionalistas franceses, nacional-expansionistas : quora díson «langue régionale» non i a res de mai qu’aquesta territorializacion que vòl explicar simplament «l’universalitat e lo genial» de la lenga que vòlon imposar.

Tot aiçò pòt fabricar una politica ; la coneissèm bravament dedins l’Estat francés, mas sembla qu’es mai intelligenta ; sabèm donc e dempuèi l’Estat francés, que «de patois à langue régionale, ou patrimoine linguistique» avèm comprès qu’enlevar lo nom d’una lenga es una teoria politica (modèl Mélenchonista o Lepenista, e mantunes autres), politica de destruccion de la lenga concernida, e aiçò directament dins lo cap o ment dels subjectes o ciutadans de la zòna concernida. Remarca, per socializar lo mot patois, los franceses an çaquelà causit un mot que se podiá prononciar en lenga latina, per matar «la mai granda latina concurrenta», l’occitan. E al revèrs, la dificultar d’explicar que lo nom unic –occitan- per la lenga concernida es tanben una pluralitat d’expression fonica e ontologica, es donc rendut complicat per la forana causida semantica de patois.

Per astre, la patoisie es pas lo nom de l’Aragon. Lo PP a pas encara decidat democraticament, segur. Se cal recordar çaquelà que PP Aragon vòl dire tanben PSOE Aragon, e UMP, o FN amassats, mas PPE al Parlament Europèu. Una deputada europèa a Tolosa  qu’a votat contra lo plurilingüisme europèu, es candidata UDI a la comuna de Tolosa, e anciana sòcia de l’UMP, segur que li agradarà de veire de quina manièra la pluralitat lingüistica d’Aragon a capitat d’èstre tecnocracizada pels amics del PP.

-°-

Manifestacion contra la LAPAO a Saragossa.

E de l’estupiditat espanhòla ne podèm rire grandament !

E seriosament s’acaba de publicar dempuèi la Franja que s’i parla catalan, l’avejaire dels subjectes del rei castilhan que son locutors e locutriças de catalan de la Franja.

Mas es tanben l’estupiditat de la francofonia ….

Nacionalismes regionals, de qué ?

L’inventivitat politica francesa es granda, e sobretot en matièra de sciéncias politicas, en semantica de sciéncia politica, sobretot per legitimar lo nacionalisme d’expansion parisenca, aisinat per la lenga francesa dempuèi que l’expression politica del terroristas franceses Ernest Renan e Maurici Barrès  es estada prèsa en man per totes los partits colonialistas franceses, dins los discorses e dins los conceptes, de la matèrna dinca l’universitat e los mèdias (aquí una revista de qualitat CARTO).

Operacion un, la coberta de CARTO, l'article es publicat ambe una fòto que pròva que son duberts sul monde, e que los 'nationalismes régionaux" son replegaments, evident ! Es dins aquesta evidéncia que portarà la propaganda que podrèm legir dins tres paginas dedins la revista que se vòl scientifica.

Lo títol es clar, lo nacionalisme francés es pas regional o provincial ; se cal questionar çaquelà de quin espaci planetari lo nacionalisme francés n'es l'expression senon d'una region de la planèta !

Lo nacionalisme basco es dins Euskadi e un pauc dins l’Estat francés ; lo nacionalisme basco es régionaliste… la mapa es clara ; segur que i dèu pas aver elegits en Navarra/Nafarroa !

De mai, es evident que presentada aital la carta catalana, pròva l’argument dels nacionalistas franceses que fan la redaccion d el’article ; vist que divizar en dos Catalonha ambe lo tractat dels Pirinèus es evidentament pas divizar un Estat coma Espanha en vóler l’independéncia ; l’escala de las valors politicas es clara dions l’article lo nacionalisme d’expansion madrilenc o parisenc es legitime, e los autres son regionals, coma las lengas del meteis qualificatiu, e son en granda partida la causa de las division ; e els, los redactors o son evidentament pas, son dubèrt sul monde !

Nos podèm pausar la question de novèls Estats, o simplament de mai de democracia e de representativitat sul continent europèu ; la manièra de pausar la question dona la vision ideologica de l’article. Las nacions son existentas sonque se an Estat; se parla pas brica d’una violontat d’èstre un element de mai de la democracia en Euròpa, una cadièra a la taula de Brussels, per exemple e per ajudar Brussels a tornar neerlandesa…

Es evident qe la mapa que seguís afortís l’argumentacion de regionalisme ; es una region d’Espanha que pòrta CiU al poder ; mas es pas gaire question de questionar las division regionalistas d’Espanha, es question de donar l’etiqueta del colonialista a los que se ne vòlon sortir ! Al moment de l’Argèria francesa, los democratas èran los Franceses e las divisions departamentalistas…. E ambe l’Estat qe fRANÇA lor a donat una casta argerianista independentistas a fabricat un nacionalisme còpia confòrma del nacionalisme francés ; coma se lo modèl del colonialista deviá forçadament èstre lo modèl del colonizat… Vesèm aital la pauretat dels conceptes nacional-expansionistas franceses.

Dins lo darrièr document se liga l’independentisme a las rasons economicas, e quitament s’explica que son primièras per las revendicacions. Es amusent de veire que l’idèa de l’independentisme non viable economicament a desaparegut e que l’argument es estat capvirat per explicar que l’afar d’independentisme existariá pas se… las resorgas èran pas pron bèlas.

Vesèm aquí, donc que per Corsega, que çaquelà es listada, l’afar es pas de bon comprendre, e benlèu que l’autor sap explicar que, per fauta de resorga, Corsega podrà pas èstre independenta !

Enfin, de qun biais que se prenguèsse l’afar dels nacionalismes sense Estat, la pensada nacionalista e expansionista francesa aurà problèma de los descriure. E la perversion serà sistematica, per assegurar que val melhor res cambiar. Aquel conformisme politic francés faguèt unas guèrras al Vietnam, Argèria, Madagascar, e contunharà.

Per clavar, arribèm al «problèma flamenc», perqué aquí questiona la francofonia, es de dire una certana vision expansionista de la lenga coma aisina politica, Ernest Renan e Maurici Barrès an mostrat la via, e an descendents «brilhents».

La fragmentacion de las idèas francesas es inexistenta dempuèi sègles, dempuèi sègles sábon pus tirar consequéncias de las errors passadas, al moment de l’expansion francesa o del replegament sobre basa mens colonialista, al moment que lo concepte de «une et indivisible» fabrica Estats independents sobre la lesca de l’idèa republicana de Dunkirk a Tamanrasset ; quora saurèm que la pensada francesa es coërenta ?

_°_

Per l’AZAWAD, per la democracia !

Jean-Claude Woillet pòrta ambe un bilhet sobre lo seu blòg lengadocian, la marca del nacionalisme francés, d’un conservatise bèl, republican e bonapartista, una tradicion jamai castiga pel sistèma politic actual en Occitània ; èstre legitimista es la marca dels Franceses de la recèrca, es normal : quí los paga ? Es aital que comprènon pas perqué la recèrca son jamai a la seguida dels besonhs dels pòbles, mas en recèrca dels besonhs de damorança sampitèrna de las castas als poders centralistas, reial o republican, bonapartista o colonialista.

Aital la geografia francesa –donaira de leiçon per l’Africa francofòna- es legitimista e religiosament ligada a las sonçainas de las «frontières naturelles», e donc per extension de «l’intégrité territoriale» (argumenbt 14/18 per far la guèrra as las principautats germanicas) mas aquí pels Estats africans fabricats pel sistèma pòst-colonial europèu, lo perseguit per la Françafrica, sistèma d’ajuda dinerièra pels partits centralistas franceses.

E alara las frontièras pòst-colonialas francesas son mai legitimas que las frontièras de las ciutadanetats novèlas ? Las ciutadanetats novèlas s’acáran a sistèma politic installat e copiat de las errors francesas sul tèma (Al Mali coma en Argèria, o Líbia, Còsta-d’Ivòria, o Nigèria, Cameron, RDC, etc) , nosautres occitans del XXIen sègles las suportèm uèi, mas los nòstres aujòls las auràn de suportar 800 annadas ? Occitània patís d’aquesta pensada nacionalista francesa, expansionista per la favor d’una casta (sempre en compassion per nosautres, mas que aital nos vòl pas pèrdre, o assimilar, o donc far calar), que lo títol pòt cambiar al fial dels regimes mas que lo foncionament es sempre similar.

L'AZAWAD a parlat d'un ESTAT plurinacional, ambe una ciutadanetat clara.

Es encara un còp lo modèl francés, aquel del Mali pòst-colonial militarista (tip bonapartista), contra un autre modèl de la liura-autodeterminacion dels pòbles, la democracia, e la libertat d’èstre en tota dignitat, coma lor agrada e non pas coma son estats pensats.

Alara per Africa, avèm la páur nacionalista francesa del aboçinatge de la ciutadanetat, coma se els, an jamais favorizat los pichons Estats coma Mónegue, Liechtenstein, l’Isclas dicha anglo-normandas, Luxemborg, Singapor, Panamà, etc.

Sèm alara dins la páur del Grand Orient de france, la páur de França contra sas lengas, mas aplicat a Mali, o a totes los joves Estats pòst-colonials europèus. E se las division èran la patz per Africa, o quitament se un biçon aquí adicionat ambe un autre de l’autre coistat de las frontièras pòst-colonialas podriá pas fabricar un autra dimension per una nacion divisada, sobre basa de patz e de tranquillitats politicas (causas que podèm pas dire qu’es estat ni en Africa, ni en Euròpa pels sègles passats).

Nos cal recordar que la tèrra dels Bascos, o dels catalans es estada clarament dividida en dos, per las favor d’Espanha e de França ; los Occitans son estats dividits entre Itàlia e Espanha, pel plaser de l’existéncia d’una exagònita autodeclarat republicanament perfait. Mas aquò dels cercaires-geografes franchimands coma Jean-Claude Woillet ne vesèm pas gaire per ne parlar, es normal ; qui paga la recèrca francesa, senon los prelevaments d’argent francés sobre las produyccions bascas, catalanas, o occitanas ?

La lana d’Occitània es emplegada, mai que tot, contra Occitània, mas tanben per valorizar lo colonialisme francofòne en Africa, e bastir una logistica politica dels conceptes franceses contra la diversitat democratica d’aquel planèta.

Los pòst-ècolonialismes francés e anglés auràn destrusit l’empèri Austro-Ongarés, mai tanben l’empèri otoman (problèma de la siria de uèi, e del Kurde de uèi tanben). Los sols impèris qu’an pas degut suportar la destruccion son anglés e francés, los gròsses productors d’armas europèas.

Me sembla qu’enlòc de pensar conservatisme politic sul tèma, francés o anglés, se cal questionar puslèu de quina manièra ajudarà los pòbles a produsir de faiçon utile per l’umanitat (mens d’armas o d’industria de l’armament coma en fR-nça, e mens de militants-industrials UMP-NC donc – Lagardère, Dassault, AREVA), e pauc impòrta la fòrma administrativa, sovent associat a la militara ; perqué l’administracion se podriá pas pensar sense militarisme ?

Se cal alara pausar la question de la sapiença francesa suls tèmas, quina legitimitat pòdon aver quora un Estat militarista francés finança las recèrcas que ne fan mòstra dins los mèdias franceses, dins los escriches livresques, dins las Académies de totes escantilhs de la francofonia, etc.,  contra las volontats de las nacions e dels pòbles pacifics africans o europèus ?

L’ASAWAD es donc plenament un problèma politic per Occitània tanben, perqué fR-nça es un problèma per Occitània, ne soi solidari !

-°-

Complements :